ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਸ੍ਥੇਨ ਵਾਰਿਣਾ
ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਤਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ੍ਯਾਸਜਾਲੇਨ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਲ੍ਲਵਾਨ੍
ਨਿਆਸ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੱਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿषਿਞ੍ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਜਪਨ੍ਮੂਲਮਨੁਂ ਹृਦਿ
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜਪਦਿਆਂ, ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਂਵਿਸ਼ੇਤ੍ਪੁਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ।
ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਦੇਯਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਤਤਃ ਸਚਨ੍ਦਨਂ ਹਸ੍ਤਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਫਿਰ, ਚੰਦਨ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਿਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਪਿ ਨਿਪਤੇਦ੍ਗੁਰੁਪਾਦਯੋਃ
ਸ਼ਿਸ਼, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਰੀਕਾਨ੍ਤਿਪੁਤ੍ਰਾਯੁਰ੍ਬਲਾਰੋਗ੍ਯ ਸਦਾਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਜ਼ਤ, ਧਨ, ਚਮਕ, ਪੁੱਤਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਰਹੇ।
ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਦੇਹਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਸੇਵਾਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਦੇਹ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਅਗ੍ਨਿਨੈਰृਤਿਵਾਗੀਸ਼ਾਨ੍ ਕ੍ਰਮੇਣ ਪਰਿਪੀਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜੇ।
ਰਵਿਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਵਂ ਚੈਵ ਯਦਾ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਰਵੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਈਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਕਗੋਵਿਨ੍ਦਾਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚੇਦ੍ਗਣਨਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਈਸ਼, ਵਿਘਨ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਗਣਨਾਯਕ ਹੋਵੇ।
ਗਣੇषਂ ਵਿष੍ਣੁਮਂਬਾਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਚੇਤਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਗਣੇਸ਼, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅੰਬਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਉਸੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਪੂਜੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਹ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾਚਾ ਵਸ਼੍ਯਕਂ ਬੁਧਃ
ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੂਹੂਰਤ ਵਿਚ ਉਠ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਜਰੂਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰੇ।
ਸਹਸ੍ਰਦਲਸ਼ੁਕ੍ਲਾਬ੍ਜਕਾਰ੍ਂਣਕਾਸ੍ਥਦੁਮਣ੍ਡਲੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੀ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚ—
ਦ੍ਵਿਨੇਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਂਲੇਪਨਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਫੈਦ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਪਾਦੁਕਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਧਾਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਪਾਦੂਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਸਕ੍ਸ਼ਮਲਵਾਰ੍ਯਗ੍ਨਿਵਾਮਕਰ੍ਣੈਦੁਯੁਗ੍ਮਰੁਤ੍
ਹ, ਕ੍ਸ਼, ਮ, ਲ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਖੱਬਾ ਕੰਨ ਅਤੇ ਦੋ ਹਵਾ —
ਸਹਕ੍ਸ਼ਮਲਤੋਯਾਗ੍ਨਿਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਿਯੁਤੋ ਮਰੁਤ੍
ਕ੍ਸ਼, ਮ, ਲ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਚੰਦ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ —
ਦੇਵ੍ਯਂਬਾਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪਾਨ੍ਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਹृਦਨ੍ਤਿਮੇ
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਫੈਦ ਪਾਦੂਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਗੁਹ੍ਯੇਤਿ ਚ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯਾਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰੇਤੈਰ੍ਨਮੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ 'ਗੁਹ੍ਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਪਦਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਯੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰਵੇ ਨਮਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦਿਖਾਇਆ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲਿਤਂ ਯੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰਵੇ ਨਮਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾਗਮृਤਂ ਹॄਨ੍ਤਿ ਵਿषਂ ਸਂਸਾਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ੴ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਾਥ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ਼ਿਵਾਯ ਗੁਰੁਰੂਪਿਣੇ
ਓਮ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਨਾਥ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ।
ਨਵਾਯ ਤਨਰੂਪਾਯ ਪਰਮਾਰ੍ਥੈਕਰੂਪਿਣੇ
ਸਦਾ ਨਵੇਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਪਰਮ ਸੱਚ ਹੈ—
ਸ੍ਤਤਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਦਯਾਕॢਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਨੇ
ਆਜ਼ਾਦ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ—
ਵਿਵੇਕਿਨਾਂ ਵਿਵੇਕਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਵਿਵੇਕੀਆਂ ਦੀ ਵਿਵੇਕ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ—
ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ ਪृष੍ਟੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮੁਪਰ੍ਯਧਃ
ਸਮ੍ਹੇ, ਪਾਸੇ, ਪਿੱਛੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ — ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।