ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਤ੍ਸਾਧ੍ਯਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਸਾਧ੍ਯਸਾਧ੍ਯੋ ਵਿਲਂਬਤਃ
ਜੋ ਕੰਮ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਮ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਧੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੰਮ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗੁਣਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸਿਦ੍ਧਸਿਦ੍ਧੋਰ੍ਦ੍ਧਤਯਾ ਤਤ੍ਸਾਧ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਜ੍ਜਪਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਕਤਾ ਨਾਲ, ਜਪ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਮ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਧੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰਿਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਧ੍ਨੋ ऽਰਿਸ਼ਾਧ੍ਯਃ ਕਨ੍ਯਕਾਪਹਃ
ਪਰ ਵੈਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸਫਲਤਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਾਰਾ ਹਿ ਸਂਤਿ ਵੈ ਬਹਵੋਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਕਾਲੇ ਸ੍ਥਲੇ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ,
ਨਿਤ੍ਯਕृਤ੍ਯਂ ਵਿਧਾਯਾਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਗੁਰੁਪਾਦੁਕਾਮ੍
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਗੋਹਿਰਣ੍ਯਧਰਾਦਿਭਿਃ
ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਗੁਰੁਃ ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਾਗਗृਹਂ ਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਯਾਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨੁਤ੍ਸਾਰਯੇਦ੍ਵਿਘ੍ਨਾਨ੍ਨਭਸ੍ਥਾਨਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਰਿਣਾ
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਦਿਵਿਆ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਵਰ੍ਣਕੈਃ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰੇ ਯਥੋਕ੍ਤਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਰੰਗੀਨ ਚੂਰਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ,
ਅਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਕੁਂਭਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਘੜਾ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਲੋਮਮਾਤृਕਾਮੂਲਮੁਞ੍ਚਰਨ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਾਰਿਣਾ
ਉਲਟ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ,
ਧੂਮ੍ਰਾਰ੍ਚਿਰੂष੍ਮਾ ਜ੍ਵਲਿਨੀ ਜ੍ਵਾਲਿਨੀ ਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਿਨੀ
ਧੂੰਏ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ, ਚਮਕਦਾਰ — ਇਹ ਅੱਗ ਦੀ ਦਸ ਤਾਕਤਾਂ ਹਨ।
ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਸ਼ ਕਲਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ऽਥ ਰਵੇਃ ਕਲਾਃ
ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਦਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁषੁਮ੍ਣਾ ਭੋਗਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਬੋਧਿਨੀ ਧਾਰਿਣੀ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵਾ, ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ —
ਪੂषਾ ਤੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਰਤਿਸ਼੍ਚ ਧृਤਿਸਂਜ੍ਞਿਕਾਃ
ਪੂਸ਼ਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਰਸ, ਅਤੇ ਢਿੱਲ ਨਾਲ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਣਾਪੂਰ੍ਣਾਮृਤਾ ਚੇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਃ ਕਲਾਃ
ਪੂਰਨਤਾ, ਅਪੂਰਨਤਾ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ — ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ।
ਨਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਞ੍ਚਪਲ੍ਲਵਾਨ੍
ਨੌਂ ਰਤਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਸਜਾਏ ਜਾਣ।
ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਵੈਡੂਰ੍ਯਗੋਮੇਦਾਨ੍ਵਜ੍ਰਵਿਦ੍ਰੁਮੌ
ਮੋਤੀ, ਲਾਲ, ਬਿਲੌਰ, ਗੋਮੇਦ, ਹੀਰਾ ਅਤੇ ਮੂੰਗਾ—
ਏਵਂ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯੇष੍ਟਦੇਵਤਾਮ੍
ਇਹ ਰਤਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਚਾਹੀਦੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਸ੍ਥੇਨ ਵਾਰਿਣਾ
ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਤਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ੍ਯਾਸਜਾਲੇਨ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਲ੍ਲਵਾਨ੍
ਨਿਆਸ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੱਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿषਿਞ੍ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਜਪਨ੍ਮੂਲਮਨੁਂ ਹृਦਿ
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜਪਦਿਆਂ, ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਂਵਿਸ਼ੇਤ੍ਪੁਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ।
ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਦੇਯਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਤਤਃ ਸਚਨ੍ਦਨਂ ਹਸ੍ਤਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਫਿਰ, ਚੰਦਨ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਿਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਪਿ ਨਿਪਤੇਦ੍ਗੁਰੁਪਾਦਯੋਃ
ਸ਼ਿਸ਼, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਰੀਕਾਨ੍ਤਿਪੁਤ੍ਰਾਯੁਰ੍ਬਲਾਰੋਗ੍ਯ ਸਦਾਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਜ਼ਤ, ਧਨ, ਚਮਕ, ਪੁੱਤਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਰਹੇ।
ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਦੇਹਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਸੇਵਾਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਦੇਹ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।