ਪਿਸ਼ਾਚਯੋਨਿਮਦ੍ਯੈਵ ਯਾਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਹੁਣ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਾ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਭੀਮਾਰੁਰੋਦਾਪਤ੍ਯਸਂਯੁਤਾ
ਭੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਰੋਈ।
ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰੇ ਵਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਦੁਃਖਸਂਤਤ੍ਪਃ ਕਸ਼੍ਚਿਲ੍ਲੋਕਵਿਰੋਧਕृਤ੍
ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਕ੍ਰੋਧਬਹੁਲੋ ਵਟਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਬੋਲਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੌ ਕੇਨ ਪਾਪੇਨ ਜਾਤੌ ਮੇ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਦੱਸੋ ਸੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ?
ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਿਤ੍ਵਾਸ੍ਮੈ ਪਸ਼੍ਚਾਦੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਮਮਾਤਿ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਪਾਪਪਾਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯਾਤਨਾਸ੍ਤੁ ਯੁਗਾਯੁਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਮਤਿਮਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਂਯਨਂ ਕਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸੋਮਦਤ੍ਤ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਨ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਮੈਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੋਮਦੱਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਔਦਾਸੀਨ੍ਯਂ ਗੁਰੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਵਾਨੀਦृਸ਼ੀਂ ਗਤਿਮ੍
ਅਪਨੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਲੋਂ ਉਦੇਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲਤ ਪਾਈ ਹੈ।
ਮਯਾ ਤੁ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਜਗਤ੍ਰਾਸਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਂਸਾਸ਼ਨਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮਯਾਨੁਭੂਤਮੇਤਦ੍ਧਿ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਨ ਚਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਸਰਵੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸਰਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਯਾਤਾਨਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾਃ ਸਰਵੇ
ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਸਰਵੇ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤਾ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਪਦੇਸ਼ਕਃ
ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨੀਤੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵ੍ਰਤੋਪਦੇਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਭਯਤ੍ਰਾਤਾਨ੍ਨਦੋ ਹਿ ਚ
ਜੋ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਉਪਨੇਤਾ ਨਿषੇਕ੍ਤਾ ਚ ਸਂਸ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਸਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਦীক্ষਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ,
ਏਤੇ ਹਿ ਗੁਰਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਗੁਰੂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪ੍ਯੁਤ ਸਰਵੇ ਤਦ੍ਯਥਾਵਦ੍ਧਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ
ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਰਵੇ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਗੁਰੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਕਥਨਂ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚਾਨੁਮੋਦਨਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ, ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ—
ਏਤੇ ਸਮਾਨਪੂਜਾਰ੍ਹਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਸਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਧ੍ਯਾਪਕਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਨਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਕृਤਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯਃ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵਦਤਿ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਪਣਡਿਤਃ
ਜੋ ਪੰਡਿਤ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦੇਵਪੂਜਾਰ੍ਹਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਤਾਪੂਜਨੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ,
ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਰ੍ਥਸਾਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣਾਨੀਤਿ ਭੂਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਸਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਤ੍ਵਂ ਤਰ੍ਤ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯੋਗਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,