ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮੈਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਰੁਪਾਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਕਟੀਸੂਤ੍ਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਕਟਕਾਙ੍ਗਦਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਕਮਰਬੰਦ, ਜਨੇਊ, ਕੜੇ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਿਦ੍ਧਨਿ ਕਰੈਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਗਵਾਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹਰਯੇ ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਥਾਯ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨੇ
ਹਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਸੁਕੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਨृਸਿਂਹਾਯ ਧ੍ਰੁਵੇਜ੍ਯਾਯ ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ, ਧ੍ਰੁਵ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਭੇਯਾਯ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰੇਂऽਤਕਾਰਯ ਚ
ਨਾਭੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ;
ਕृष੍ਣਾਯ ਵੇਦਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਬੁਦ੍ਧਕਲ੍ਕਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੁੱਧ ਤੇ ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ;
ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਖ੍ਯਾਯ ਸ਼ਿषਿਵਿष੍ਟਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਨਰ-ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਸ਼ਿਵਿਸ਼ਟਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ;
ऋਭਵੇ ਸੁਵ੍ਰਤਾਖ੍ਯਾਯ ਸੁਧਾਮ੍ਨੇ ਚਾਜਿਤਾਯ ਚ
ਰਿਭੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਧਾਮਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅਜਿਤ ਨੂੰ;
ਯਜ੍ਞਾਯ ਯਜ੍ਞਭੋਕ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਥਵਿष੍ਠਾਯਾਣਵੇ ऽਰ੍ਥਿਨੇ
ਯਜਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਗਣਹਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ;
ਈਜ੍ਯਾਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ऽਜਾਯਬਹੁਸ਼ੀਰ੍षਾਙ੍ਘ੍ਰਿਬਾਹਵੇ
ਉਸ ਪੂਜਨਯੋਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਜਨਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਈ ਸਿਰ, ਪੈਰ ਤੇ ਬਾਂਹ ਹਨ;
ਅष੍ਟਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਧੀਸ਼ਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ऽਨਨ੍ਤਸਕ੍ਤਯੇ
ਅੱਠ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ;
ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਨਿਭਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਯ ਵਿਭਾਸਿਨੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਖੇਤਰ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ;
ਸਤ੍ਯਾਯ ਸਤ੍ਯਸਂਧਾਯ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯਾਚ੍ਯੁਤਾਯ ਚ
ਸੱਚੇ ਨੂੰ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੂੰ;
ਘृਤਾਰ੍ਚਿषੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤੇ ऽਨਨ੍ਤਾਯ ਕਪਿਲਾਯਯ ਚ
ਘੀ ਵਰਗੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਅਣੰਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਕਪਿਲ ਨੂੰ;
ਏਕਸ਼ृਙ੍ਗਾਯ ਚ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਸੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਨਯੇ
ਏਕਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ;
ਭੂਰ੍ਭੁਵੁਃਸ੍ਵਃਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਦੈਤ੍ਯਘ੍ਨੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਭੂ, ਭਵ, ਅਤੇ ਸਵ ਹੈ; ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਨੂੰ;
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਾਹਿ ਮਾਮੀਸ਼ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ
ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸ਼ਰਣ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ;
ਆਰਣੇਯਮੁਵਾਚੇਦਂ ਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਆਰਣੇਯ ਨੇ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿਆ:
ਵਿਦ੍ਯਾਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਜ੍ਞਾਨੀ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਰੂਪਧृਕ੍
ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈਂ.
ਸੋ ऽਹਮੇਵਾਵਤਾਰਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂਭਰਾਤ੍ਮਕਃ
ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ, ਅਵਤਾਰ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ.
ਵਰਲੋਕਾਨ੍ਯਥਾ ਵਾਯੁਰ੍ਯਥਾ ਰਵਂ ਸਵਿਤਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—
ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਲੋਕੇ ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਪਰਾਯਣੇ
ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਵੱਡੀ ਦੁਲਭ ਹੈ.
ਆਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਃ ਤਪਃ ਸਂਸ੍ਥੌ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਰਿਸ਼ੀ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹੇ।
ਕਰ੍ਤਾ ਭਾਗਵਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦਧੀष੍ਵ ਭੁਵਂ ਵ੍ਰਜ
ਉਸ ਨੇ ਭਾਗਵਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਲਿਖਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾਓ।
ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਯੋਗੇਨ ਖਿਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ।
ਯਥਾਗਤਂ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ऽਸੌ ਪਿਤੁਰਨ੍ਤਿਕਮਾਗਮਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਤਪਸੋ ਨਿਵਵਰ੍ਤ ਹ
ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਤਪ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਆਰਣੇਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਆਰਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।