ਵਿਹਙ੍ਗਮਾਨ੍ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਨਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਉਹ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਪ੍ਰੇਤਕੇਸ਼ੈਸ਼ਅਚ ਚਿਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ਭੂਰ੍ਭਯਙ੍ਕਰੀ
ਧਰਤੀ ਲਾਸਾਂ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾਤਿਦੁਃਖਿਤਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਨਾਨ੍ਤਰਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਜਗਾਮ ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰਂ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਸੀ।
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਕਞ੍ਚਨ ਮੁਨਿਂ ਰਮਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਹ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ।
ਜਾਗ੍ਰਾਹ ਚਾਤਿਵੇਗੇਨ ਵ੍ਯਾਧੋ ਮृਗਸ਼ਿਸ਼ਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੌਜਵਾਨ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਞ੍ਜਲਿਮਾਧਾਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਯਵਿਹ੍ਵਾਲਾ
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਕੁਰੁ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼—ਜੀਵਨ—ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਤੋ ऽਨਾਥਾਂ ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਵਿਜਨੇ ਵਨੇ
ਇਸ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਮੈਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾਪਿ ਬਾਲਵੈਧਵ੍ਯਂ ਕਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਰਿਮਰ੍ਦਨ
ਫਿਰ ਵੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਾਂ?
ਪਤਿਰੇਵ ਪਰੋ ਬਨ੍ਧੁਃ ਪਰਮਂ ਜੀਵਨਂ ਮਮ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਬੰਧੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਬਨ੍ਧੁਰਹਿਤਾਂ ਬਾਲਾਪਤ੍ਯਾਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੀ, ਬਿਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਦੁਹਿਤਾਹਂ ਭਗਵਤਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪਤਿਦਾਨਤਃ
ਮੈਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਕੇ ਬਚਾਓ।
ਵਦਨ੍ਤੀਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਣਦਾਨਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਮੇ
ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਦਾਨ ਦਿਓ।
ਏਵਂ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ ਅਭਕ੍ਸ਼ਯਕृष੍ਣਸਾਰਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਯਥਾ ਬਲਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਬਾਘ ਵਾਂਗ ਜਬਰ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਸ਼ਾਪਹਤਂ ਭੂਪਮਸ਼ਪਤ੍ਕ੍ਰੋਧਿਤਾ ਪੁਨਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਙ੍ਗਮਂ ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਸ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਮृਤਿਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਵੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਤ੍ਪਤਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਤਃ
ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਯਕੀਨਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਿਲੇ।
ਪ੍ਰਮਨ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਾਹਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਕੋਪਾਦਙ੍ਗਾਰਸਂਚਯਮ੍
ਪ੍ਰਮਨਯੁ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰੋਹ ਵਿੱਚ ਅੰਗਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡੀ।
ਏਕਸ੍ਯੈਵਾਪਰਾਧਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਸ੍ਤ੍ਵੇਕੋ ਮਮੋਚਿਤਃ
ਇੱਕ ਹੀ ਗਲਤੀ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਾਪ ਠੀਕ ਹੈ।
ਪਿਸ਼ਾਚਯੋਨਿਮਦ੍ਯੈਵ ਯਾਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਹੁਣ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਾ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਭੀਮਾਰੁਰੋਦਾਪਤ੍ਯਸਂਯੁਤਾ
ਭੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਰੋਈ।
ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰੇ ਵਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਦੁਃਖਸਂਤਤ੍ਪਃ ਕਸ਼੍ਚਿਲ੍ਲੋਕਵਿਰੋਧਕृਤ੍
ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਕ੍ਰੋਧਬਹੁਲੋ ਵਟਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਬੋਲਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੌ ਕੇਨ ਪਾਪੇਨ ਜਾਤੌ ਮੇ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਦੱਸੋ ਸੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ?
ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਿਤ੍ਵਾਸ੍ਮੈ ਪਸ਼੍ਚਾਦੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਮਮਾਤਿ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਪਾਪਪਾਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯਾਤਨਾਸ੍ਤੁ ਯੁਗਾਯੁਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਮਤਿਮਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਂਯਨਂ ਕਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ।