ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮਨ੍ਵੇष੍ਟੁਮੁਤ੍ਸੁਕਃ ਪਿਤਰਂ ਯਯੌ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਕਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਯਯੌ ਕੈਲਾਸਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੈਕਂ ਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਚ ਕ੍ਰੋਸ਼ ਦੁਰ੍ਮਨਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, 'ਪੁੱਤਰਾ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾ!'
ਮੋਕ੍ਸ਼ਮੇਵਾਨੁਸਂਚਿਤ੍ਯ ਗਤ ਏਵ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ੁਕਾਭਿਪਤਨਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਮੁਨਿ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਉਤਰਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰृਤ੍ਵਾ ਮਾਨਸਂ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਗ੍ਰ੍ਯਾਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਨਹਿ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਤਾਮੇਤਿ ਤृष੍ਣਾ ਕृष੍ਣਗੁਣਾਰ੍ਣਵੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕੁਤ੍ਰ ਤੇ ਨਿਵਸਂਤੀਹ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇ ਮਹਾਨਯਮ੍
ਇਹ ਇਥੇ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਮਹਾਨ ਮੁਨਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨਾਦਿਤ੍ਯੇਨ ਵਿਰੋਚਿਤੇ
ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਂਘਾਤੋ ਨ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਨ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਨਾ ਆਵਾਜ਼, ਨਾ ਕੋਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਸੀ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਗਵਿਨਿਃਸृਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਸੰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਪੁਨਰ੍ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗੋਪਲਬ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਲਈ ਫਿਰ ਯੋਗ ਅਪਣਾਇਆ।
ਅਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਚਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਨਿਸਚਿਤ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਮਨੋਮਾਰੁਤਰਂਹਸਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਦੇਖਿਆ।
ਪੁष੍ਪ ਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯੈਸ੍ਤਮਵਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦਿਵੌਕਸਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ऋषਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਸਿਦ੍ਧਾਃ ਕੋ ऽਯਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮੁਪਾਗਤਃ
ਸਿੱਧ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਗਿਆ?'
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਾਨृषੀਨ੍ਸਂਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਤਿਵਚੋਦੇਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਸਮਾਹਿਤੈਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਰ ਦੇਵੋ।
ਤਮੋ ਹ੍ਯष੍ਟਵਿਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਹੌ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਰਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀ ਰਜ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦੇ ਨਿਤ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇ ਲਿਙ੍ਗਪੂਜਿਤੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ,
ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟੇ ਸ਼੍ਵੇਤਪੀਤੇ ਚ ਰੁਕ੍ਮਰੂਪ੍ਯਮਯੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਸਫੈਦ ਤੇ ਪੀਲੇ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਸੋ ऽਵਿਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਮਨਸਾ ਤਥੈਵਾਭ੍ਯਪਤਚ੍ਛੁਕਃ
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯੇਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੋਵੇਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜਘਾਨਾਸ੍ਯ ਸ ਗਤਿਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ
ਤੇ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਉਸ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ।
ਸ਼ੁਕੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁष੍ਪਿਤਦ੍ਰੁਮਕਾਨਨਮ੍
ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਦੇਖਿਆ।
ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਤੁ ਸਾਕਾਰਾਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਵਿਵਾਸਸਃ
ਜੋ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਿਆ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂ ਗਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪृष੍ਟਤੋ ऽਨੁਸਸਾਰ ਹ
ਉੱਚੀ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਸ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੋ ऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚ ਗਿਆ।
ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਕਾਭਿਪਤਨਂ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਪਲਕ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋ ਗਈ।