ਯਥਾ ਖੇ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤਸ੍ਤਂਵ
ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਅਰਣਿਂ ਤ੍ਵਥ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਮਮਨ੍ਥਾਗ੍ਨਿਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਫਿਰ, ਅਰਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ।
ਘृਤਾਚੀਂ ਨਾਮਾਪ੍ਸਰਸਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਗਵਾਨ੍ਨृषਿਃ
ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਭਵਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸ਼ੁਕੀਭੂਯਾ ਮਹਾਰਮ੍ਯਾ ਘृਤਾਚੀ ਸਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੇ ਤੋਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋ ਕੇ ਆਈ।
ਸ੍ਮਰਰਾਜੇਨਾਨੁਗਤਃ ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਤਿਗੇਨ ਹ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਾਮਦੇਵ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਨਿਯਨ੍ਤੁਂ ਤਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰਵਿਸृਤਂ ਮਨਃ
ਵਿਆਸ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਜੋ ਖੁਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹृਤਮ੍ ਯਤ੍ਨਾਨ੍ਨਿਯਚ੍ਛਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੁਨੇ ਏਤਞ੍ਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ऽਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕੋ ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਜਦ ਅਰਣੀ ਘੁੰਮਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਪਸਵੀ ਸ਼ੁਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਯਥੈਵ ਹਿ ਸਮਿਦ੍ਧੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ਭਾਤਿ ਹਵ੍ਯਮੁਪਾਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਪਾ ਕੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ,
ਬਿਭ੍ਰਞ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰੂਪਵਰ੍ਣਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਅਨੋਖਾ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰੂਪ ਤੇ ਰੰਗ ਧਾਰਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਵਾਰਿਣਾ ਸ੍ਵੇਨ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਨ੍ਹਾਇਆ।
ਜਗੀਯਨ੍ਤ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨਨृਤੁਞ੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਗੰਧਰਵ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤਥਾ ਤੁਂਬੁਰੁਨਾਰਦੌ
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਗੰਧਰਵ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਾਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪੁष੍ਪਾਣਿ ਪ੍ਰਵਵਰ੍ष ਚ ਮਾਰੁਤਃ
ਹਵਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਏ।
ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਦਿਵ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ালী ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹਂਸਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਾਰਸਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੰਸ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਸਾਰਸ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਆਰਣੇ ਯਸ੍ਤਦਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਿਵਿਆ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਮਾਤ੍ਰਂ ਤਂ ਵੇਦਾਃ ਸਰਹਸ੍ਯਾਃ ਸਸਂਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਵੇਦਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਚ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਭਾष੍ਯਵਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ, ਵੇਦਾਂਗ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਅਧਿਆਪਕ ਚੁਣਿਆ।
ਸੋ ऽਧੀਤ੍ਯ ਵੇਦਾਨਖਿਲਾਨ੍ਸਰਹਸ੍ਯਾਨ੍ਸਸਂਗ੍ਰਹਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ।
ਗੁਰਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਾਵृਤ੍ਤੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਦੇਵਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਬਾਲ੍ਯੇ ऽਪਿ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ, ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਨ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਰਮਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿ ਰਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਪਰ, ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ ਸੀ।
ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯੈਵ ਸ਼ੁਕਃ ਪਿਤਰਮਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਹੀ, ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮੇषੁ ਕੁਸ਼ਲੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਤੁ ਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਓ।'
ਸ਼ृਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਪਰਮਰ੍षਿਰੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।