ਨ ਤਯੋਰ੍ਵ੍ਰਤਮੁਦ੍ਵਾਹਾਨ੍ਮਙ੍ਗਲੇ ਨਾਨ੍ਯਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਵਰਤ ਹੈ, ਨਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਸ੍ਤਤ੍ਰੈਕਾ ਵਿਧਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨ ਚੈਕਜਨ੍ਯਯੋਃ ਪੁਂਸੋਰੇਕਜਨ੍ਯੇ ਤੁ ਕਨ੍ਯਕੇ
ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇੱਕ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁੜੀ ਲਈ।
ਦਿਵਾਜਾਤਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁ ਜਨਨੀਂ ਤਥਾ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਾਂ ਦੀ ਵੀ।
ਸੁਤਃ ਸੁਤਾ ਵਾ ਨਿਯਤਂ ਸ਼੍ਵਸੁਰਂ ਹॄਨ੍ਤਿ ਮੂਲਜਃ
ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ, ਜਿਹੜੀ ਮੂਲ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਸਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਟਾਨ੍ਤ੍ਯਪਾਦਜੌ ਜ੍ਯੇष੍ਟਂ ਬਾਲੋ ਹॄਨ੍ਤਿ ਨ ਬਾਲਿਕਾ
ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਵੱਡਾ ਮੁੰਡਾ ਸੱਸਰੇ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ।
ਸੈਨ੍ਦ੍ਰੀ ਧਵਾਗ੍ਰਜਂ ਹॄਨ੍ਤਿ ਦੇਵਰਂ ਤੁ ਦ੍ਵਿਦੈਵਜਾ
ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਲੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਵਹੁਟੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੋ ਦਿਵਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਵਹੁਟੀ ਦੇਵਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਧੂਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਸਂਪਤ੍ਤ੍ਯੈਦਸ਼ਮੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਦਿਨੇ
ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਵਹੁਟੀ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣ ਤੇ ਧਨ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਇਹ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹ੍ਯਤਿਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ऽਪਿ ਯਾਤ੍ਰਾ ਵੈਵਾਹਿਕੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਭਾਵੇਂ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੀਰ੍ਵਾਣਪੂਰ੍ਵਗੀਰ੍ਵਾਣਮਤ੍ਰਿਣੋਰ੍ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਦੋ ਗੀਰਵਾਣ ਜਾਂ ਅਤਰੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਕृष੍ਣੇषੁ ਤਦਾਦਿष੍ਵष੍ਟਸੁ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਚੰਨਣੇ ਅਤੇ ਅੰਧੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਦ੍ਵਤੀਯਾਦਿਦ੍ਵਯੇ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਦਿਤਸ੍ਤਿਸृषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦੂਜੇ ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲਗਾਤਾਰ।
ਤ੍ਰ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਦਿਤਿਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਹਸ੍ਤਤ੍ਰਯਗੁਰੂਡੁषੁ
ਤ੍ਰਿਉੱਤਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ।
ਕੁਜਵਰ੍ਜਿਤਵਾਰੇषੁ ਕਰ੍ਤੁਃ ਸੂਰ੍ਯੇ ਬਲਪ੍ਰਦੇ
ਮੰਗਲ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕਰਤਾ ਲਈ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੁਭਲਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਭਾਂਸ਼ੇ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਨ ਨਿਧਨੋਦਯੇ
ਸ਼ੁਭ ਲਗਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਰਤਾ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਠਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਪਞ੍ਚਾष੍ਟਕੇ ਸ਼ੁਭੇ ਲਗ੍ਨੇ ਨੈਧਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸਂਯੁਤੇ
ਪੰਜਵੇਂ ਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਸ਼ੁਭ ਲਗਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਪ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤृਤੀਯੇ ਨਿਖਿਲਾਃ ਖੇਟਾਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਲਾਨਿਦਾਃ ਪਞ੍ਚਮੇ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸੌਮ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਕ੍ਰੂਰ ਗ੍ਰਹਿ ਬਿਮਾਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਿੱਠੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਧਿਦਾਃ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪਾਪਾਃ ਸੌਮ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਰੋਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਫ ਗ੍ਰਹਿ ਚੰਗੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੇ ਪਾਪਾ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਸੌਮ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਦਾ ਮਙ੍ਗਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭਤਾ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਾਭਸ੍ਥਾਨਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਰਿਲਾਭਪ੍ਰਦਾ ਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਲਾਭ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹॄਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਹੀਨਾਃ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨਾਸ੍ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਜਮ੍
ਜੇ ਕਰਮ ਵਿਚ ਸਹੀ ਮਕਸਦ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੰਡਤ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਾਧਿਕਤਰੇ ਲਗ੍ਨੇ ਦੋषਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਤਰੋ ਯਦਿ
ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਗੁਣ ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ ਤੇ ਔਗੁਣ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਤਾਂ
ਨਿਰ੍ਮਾਣਾਯਤਨਗ੍ਰਾਮਗृਹਾਦੀਨਾਂ ਸਮਾਸਤਃ
ਮੰਦਰ, ਪਿੰਡ, ਘਰ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ, ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ,
ਮਧੁਪੁष੍ਪਾਮ੍ਲਪਿਸ਼ਿਤਗਨ੍ਧਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨੁਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸ਼ਹਦ, ਫੁੱਲ, ਖੱਟਾ, ਮਾਸ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਧੁਰਂ ਕਟੁਕਂ ਤਿਕ੍ਤਂ ਕषਾਯਕਰਸਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮਿੱਠਾ, ਤਿੱਖਾ, ਕਰਵਾ ਤੇ ਕਸੈਲਾ ਸੁਆਦ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਲਵੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਤ੍ਯਨ੍ਤਹਾਨਿਦਮ੍
ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਤੇ ਪੂਰੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਵृਦ੍ਧਿਰਧਿਕੇ ਹੀਨੇ ਹਾਨਿਃ ਸਮੇ ਸਮਮ੍
ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਾਧਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਘਾਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦृष੍ਟੇ ਜਲੇ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਸਮਂ ਪਙ੍ਕੇ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੇ ਸਵੇਰੇ ਪਾਣੀ ਵੇਖੀਏ ਤਾਂ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਚਿੱਟਾ ਵੇਖੀਏ ਤਾਂ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਜੇ ਘਾਟ ਵੇਖੀਏ ਤਾਂ ਹੋਰ ਘਟਦਾ ਹੈ।