ਪਾਪਦृष੍ਟੋ ऽਥ ਵਾ ਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਨ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ
ਜੇ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹ ਜਾਂ ਅਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਦਂਪਤ੍ਯੋਰਸ਼ੁਭੈਰੇਤੈਰਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਦੰਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹਭਸ੍ਯੋਦਯੇ ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਵਰਣਮਨ੍ਵਯੈਃ
ਵਿਆਹ ਦੀ ਅੱਗ ਚੜ੍ਹਣ ਸਮੇਂ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਢੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰੈਰ੍ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਂਰ੍ਵਿਘ੍ਨਾਸ਼ੀਰ੍ਵਚਨੈਃ ਸਹ
ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਮੇਤ,
ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਰਾਯ ਚ ਰੂਪਵਤੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਵੀਯਸੀਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਾਵृਤਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਕੁਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਨਰ੍ਘਮਣਿਮਾਲਾਭਿਰ੍ਭਾਸਯਨ੍ਤੀਂ ਦਿਗਨ੍ਤਰਾਨ੍
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਾਂ ਕੁਮਾਰੀਂ ਤਾਂ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦਿਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹੇ ਭਾਗ੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਂ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ।
ਏਤਤ੍ਪੁਂਸਾਮਯੁਗ੍ਮੇ ऽਬ੍ਦੇ ਵ੍ਯਤ੍ਯਯੇਨਾਸ਼ਨਂ ਤਯੋਃ
ਇਕ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚ, ਖਾਣਾ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੋ ਵੈ ਨਿਨ੍ਦਿਤਾਃ ਪਰੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਮਹੀਨੇ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਵਾਹੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਟਾਂ ਚੋਪਨਾਯਨਮ੍
ਵਿਆਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ।
ਨ ਗੁਰੌ ਸਿਂਹਰਾਸ਼ਿਸ੍ਥੇ ਸਿਂਹਾਂਸ਼ਕਗਤੇਪਿ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਸਿੰਹ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਿੰਹ ਅੰਸ਼ ਉਚਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਚੁਣਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬੁਦ੍ਧਃ ਪਞ੍ਚਦਿਨਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਗੁਰੁਃ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਬੁਧ ਪਖਵਾਡੇ ਦੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਪੂਰੇ ਪਖਵਾਡੇ ਦਾ।
ਉਤ੍ਸਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਿਵਸੇ ਨਾਨ੍ਯਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਉਤਸਵ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਆਦ੍ਯ ਗਰ੍ਭਸੁਤਸ੍ਯਾਥ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਵਾ ਕਰਗ੍ਰਹਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਲਈ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਟਮਾਸੇ ਤਯੋਰੇਕਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ।
ਨਾਖਿਲੇ ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਨੇष੍ਟਂ ਤ੍ਰਿਦ੍ਯੁਸ੍ਪृਕ੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਥਾ
ਕੁੱਲ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਘਟਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਤਦ੍ਵਨ੍ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਸਪ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤੇ ਅਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ।
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤਂ ਵੈਧृਤਿਂ ਚ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਪਰਿਘਾਰ੍ਦ੍ਧਕਮ੍
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੂਰਾ ਪਰਿਘ ਤੇ ਅੱਧਾ ਪਰਿਘ।
ਸਮੂਲਭੈਰਵਿਦ੍ਧੈਸ੍ਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕਰਗ੍ਰਹ ਇष੍ਯਤੇ
ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਚੇਤ੍ਪੂਜਾ ਯਤ੍ਨਤਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਬਲ ਗ੍ਰਹਯੋਸ੍ਤਯੋਃ
ਜੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵੇਲੇ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥੋਤ੍ਤਰਂ ਬਲਾਧਿਕ੍ਯਂ ਸ੍ਥੂਲਂ ਗੋਚਰਮਾਰ੍ਗਜਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਬਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੋਟਾ ਤੇ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਤਿਥਿਰੇਕਗੁਣਾ ਵਾਰੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਚ ਭਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਦਿਨ ਇੱਕ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਦਿਨ ਦੋ ਗੁਣਾ, ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਨਹੂਰ੍ਤੋ ਬਲਵਾਂਸ੍ਤਤੋ ਲਗ੍ਨਂ ਬਲਾਧਿਕਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਹੋਰਾ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਗਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਵਾਂਸ਼ੋ ਬਲਵਾਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਸ਼ੋ ਬਲੀ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਨਵਾਂਸ਼ਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ਾਂਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਿਤਯੁਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਉਦ੍ਵਾਹੇ ऽਖਿਲਰਾਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਂ ਸਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇष੍ਟਾਸ੍ਤਚ੍ਛੁਭਦਂ ਲਗ੍ਨਂ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ऽਪਿ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਚਾਹੀਦਾ ਲਗਨ ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਤੱਤ ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਦੋषਾਣਾਂ ਨਾਮਰੂਪਫਲਾਨਿ ਚ
ਇੱਕੀ (21) ਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਂ, ਰੂਪ ਤੇ ਫਲ ਹਨ।