ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਚ੍ਛੀਲਰ੍ਲਾ ਧਸ੍ਤੁ ਸੁਲਗ੍ਨਵਸ਼ਤਃ ਖਲੁ
ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿਲਕ੍ਸ਼ਣੋਪੇਤਂ ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਸੁਚੇਤਸਮ੍
ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਤੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ,
ਤਾਂਬੂਲਫਲਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਰ੍ਣਾਞ੍ਜਲਿਰੁਪਾਗਤਃ
ਤਾਂਬੂਲ, ਫਲ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਹਥ ਭਰਕੇ ਜਾਵੇ।
ਦਂਪਤ੍ਯੋਰ੍ਮਰਣ ਵਾਚ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਾਮष੍ਟਕਾਤ੍ਪੁਰਾ
ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਭਰ੍ਤृਮਰਣਮष੍ਟਵਰ੍षਾਨ੍ਤ੍ਤਰੇ ਬੁਧੈਃਝ
ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮृਤਪੁਤ੍ਰਾਥ ਵਾ ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਲਟਾ ਵਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਬੁਰੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਲਗ੍ਨਾਤ੍ਕਰੋਤਿ ਸਂਬਨ੍ਧਂ ਦਂਪਤ੍ਯੋਰ੍ਗੁਰੁਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸ਼ੁਭ ਲਗਨ ਤੋਂ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿਚ, ਦੰਪਤੀ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪृਚ੍ਛਤਾਂ ਨॄਣਾਂ ਕਨ੍ਯਾਲਾਭੋ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੁੜੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਲਾਭੋ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਨ ਵੇਖਣ ਤੇ, ਕੁੜੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪृਚ੍ਛਕਸ੍ਯ ਭਵੇਲ੍ਲਗ੍ਨਂ ਪੁਙ੍ਗ੍ਰਹੈਰਵਲੋਕਿਤਮ੍
ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਲਗਨ ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਦृष੍ਟੋ ऽਥ ਵਾ ਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਨ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ
ਜੇ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹ ਜਾਂ ਅਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਦਂਪਤ੍ਯੋਰਸ਼ੁਭੈਰੇਤੈਰਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਦੰਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹਭਸ੍ਯੋਦਯੇ ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਵਰਣਮਨ੍ਵਯੈਃ
ਵਿਆਹ ਦੀ ਅੱਗ ਚੜ੍ਹਣ ਸਮੇਂ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਢੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰੈਰ੍ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਂਰ੍ਵਿਘ੍ਨਾਸ਼ੀਰ੍ਵਚਨੈਃ ਸਹ
ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਮੇਤ,
ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਰਾਯ ਚ ਰੂਪਵਤੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਵੀਯਸੀਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਾਵृਤਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਕੁਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਨਰ੍ਘਮਣਿਮਾਲਾਭਿਰ੍ਭਾਸਯਨ੍ਤੀਂ ਦਿਗਨ੍ਤਰਾਨ੍
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਾਂ ਕੁਮਾਰੀਂ ਤਾਂ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦਿਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹੇ ਭਾਗ੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਂ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ।
ਏਤਤ੍ਪੁਂਸਾਮਯੁਗ੍ਮੇ ऽਬ੍ਦੇ ਵ੍ਯਤ੍ਯਯੇਨਾਸ਼ਨਂ ਤਯੋਃ
ਇਕ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚ, ਖਾਣਾ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੋ ਵੈ ਨਿਨ੍ਦਿਤਾਃ ਪਰੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਮਹੀਨੇ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਵਾਹੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਟਾਂ ਚੋਪਨਾਯਨਮ੍
ਵਿਆਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ।
ਨ ਗੁਰੌ ਸਿਂਹਰਾਸ਼ਿਸ੍ਥੇ ਸਿਂਹਾਂਸ਼ਕਗਤੇਪਿ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਸਿੰਹ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਿੰਹ ਅੰਸ਼ ਉਚਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਚੁਣਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬੁਦ੍ਧਃ ਪਞ੍ਚਦਿਨਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਗੁਰੁਃ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਬੁਧ ਪਖਵਾਡੇ ਦੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਪੂਰੇ ਪਖਵਾਡੇ ਦਾ।
ਉਤ੍ਸਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਿਵਸੇ ਨਾਨ੍ਯਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਉਤਸਵ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਆਦ੍ਯ ਗਰ੍ਭਸੁਤਸ੍ਯਾਥ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਵਾ ਕਰਗ੍ਰਹਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਲਈ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਟਮਾਸੇ ਤਯੋਰੇਕਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ।
ਨਾਖਿਲੇ ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਨੇष੍ਟਂ ਤ੍ਰਿਦ੍ਯੁਸ੍ਪृਕ੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਥਾ
ਕੁੱਲ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਘਟਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਤਦ੍ਵਨ੍ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਸਪ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤੇ ਅਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ।