ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਚ ਦਸ਼ਮੀ ਸਪ੍ਤਮੀ ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਨੇ
ਤੇਰਵੀਂ, ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਸਤਵੀਂ ਤਿਥੀਆਂ ਵ੍ਰਤ ਬੰਨਣ ਲਈ ਹਨ।
ਕृਥष੍ਣੇ ਦ੍ਵਿਤ੍ਰੀषੁਸਂਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਿਥ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਤਿਨਿਨ੍ਦਿਤਾਃ
ਦੂਜੀ, ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤਿਥੀ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਤਿਥੀਆਂ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਤ੍ਰਯਾਂਸ਼੍ਵਿਮਿਤ੍ਰਾਬ੍ਜਯੋਨਿਭਾਨ੍ਯੁਪਨਾਯਨੇ
ਦੀਖਾ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਂ ਸਮੁਦਯਂ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਂ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਅਠਾਰਵਾਂ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਈਵਾਂ ਨਾਸ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਸੌਮ੍ਯਕਾਵ੍ਯਾਨਾਂ ਵਾਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਸ਼ੀਨਯੋਃ
ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਚੰਦ ਦੇ ਵਧਣ ਤੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਧਾ ਵਿਭਜ੍ਯ ਦਿਵਸਂ ਤਤ੍ਰਾਦੌ ਕਰ੍ਮ ਦੈਵਿਕਮ੍
ਦਿਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਨੀਚਗੇ ਤਦਂਸ਼ੇ ਵਾ ਸ੍ਵਾਰਿਭੇ ਵਾ ਤਦਂਸ਼ਕੇ
ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਨੀਚਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਤ੍ਰੁਗृਹਸ੍ਥੇ ਵਾ ਤਦਂਸ਼ਸ੍ਥੇ ऽਥ ਵਾ ਵ੍ਰਤੀ
ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਵ੍ਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵੋਚ੍ਚਸਂਸ੍ਥੇ ਤਦਂਸ਼ੇ ਵਾ ਸ੍ਵਰਾਸ਼ੌ ਰਾਸ਼ਿਗੇ ਗਣੇ
ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਉੱਚਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਅਤੀਵ ਧਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੀ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਨਿਧਨੇ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਵ੍ਰਤੀ, ਜਦੋਂ ਅੰਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੌ ਭृਗੌ ਵਾ ਸ਼ਾਖੇਸ਼ੇ ਵਿਦ੍ਯਾਧਨਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਗੁਰੂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਜਾਂ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਆਖਾਧਿਪਤਿਲਗ੍ਨਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਵ੍ਰਤੇ
ਵ੍ਰਤੀ ਦੇ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਂਸ਼ਗੇ ਵਾ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਿਤ੍ਯਦੁਃਖਿਤਃ
ਪਾਪ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਸਦਾ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਵ੍ਰਤੀ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵ੍ਰਤੀ ਵੇਦ ਗਿਆਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਗ੍ਨੇ ਤੁ ਨਿਧਨੇ ਸੌਮ੍ਯੈਃ ਸਂਯੁਤੇ ਵਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ
ਲਗਨ ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਿੱਠੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਥਾਨਾਦਿਬਲਸਂਪੂਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਜਾਂ ਚਾਰ, ਜੋ ਥਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ।
ਰਾਸ਼ਯਃ ਸਕਲਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ੁਭਗ੍ਰਹਯੁਤੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਰ੍ਕਟਾਂਸ਼ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਿਤਯੁਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਕਦੇ ਵੀ, ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂਵਿਧੇ ਲਗ੍ਨਗਤੇ ਨਵਾਂਸ਼ੇ ਵ੍ਰਤਮੀਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਨਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭੈਃ षष੍ਟਾष੍ਟਲਗ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤੇਨ ਹਿਮਾਂਸ਼ੁਨਾ
ਚੰਗੇ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ ਚੰਦ, ਛੇਵੇਂ, ਅਠਵੇਂ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਹੋਵੇ,
ਨ ਕਰੋਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨਿਃਸ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਰੋਗਿਣਮ੍
ਉਹ ਬੱਚਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਪਞ੍ਚਦੋषੋਨਿਤਂ ਲਗ੍ਨਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਚੋਪਨਾਯਨੇ
ਪੰਜ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲਗਨ ਜਾਂ ਚੰਗਾ ਲਗਨ, ਉਪਨਯਨ ਸਮਾਗਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਧ੍ਯਾਯੇ ਵਿष੍ਟਿषष੍ਟ੍ਯੋਰ੍ਨ ਤੁ ਸਸ੍ਕਾਰਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਦੋਂ ਪਾਠ-ਵਿਰਾਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਟੀ ਜਾਂ ਛੱਠੀ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਅष੍ਟਾਵੇਤੇ ਗਲਗ੍ਰਹਾਃ
ਚੌਥੀ ਜਾਂ ਇਹਨਾਂ ਅਠ ਚੰਗੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ, ਗਲ੍ਹਾ-ਬੰਨਣ ਲਈ ਉਚਿਤ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਵਿਵਾਹੋਕ੍ਤੇषੁ ਮਾਸੇषੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ऽਪ੍ਯਨਸ੍ਤਗੇ
ਵਿਆਹ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤੇ ਡੁੱਬਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਮੈਞ੍ਜੀਬਨ੍ਧੋਕ੍ਤਤਿਥਿषੁ ਕੁਜਵਰ੍ਜਿਤਵਾਸਰੇ
ਮੈੰਜੀ-ਬੰਨਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਤਿਥੀਆਂ ਤੇ, ਮੰਗਲ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ऽष੍ਟਮੇ ਵਿਧੌ ਲਗ੍ਨੇ षष੍ਟਾष੍ਟਾਨ੍ਤ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਸਾਫ ਅਠਵੀਂ ਤਿਥੀ ਤੇ, ਲਗਨ ਛੇਵੇਂ, ਅਠਵੇਂ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ,
ਕ੍ਸ਼ੁਰਿਕਾਬਨ੍ਧਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾਮਰਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਛੁਰੀ-ਬੰਨਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਲਗ੍ਨੇ ਬਧ੍ਨੀਯਾਤ੍ਕਟ੍ਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਮੈੰਜੀ ਕਮਰ 'ਤੇ, ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਸਮੇਤ ਬੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।