ਆਸ਼ਿषੋ ਵਾਚਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਾਙ੍ਗਨਾਦਿਭਿਃ
ਸੁਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣੇ ਅਤੇ ਪੂਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਮृਦਤਤਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਕਬੀਜਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤੋਯਂ ਪੁष੍ਪਾਭਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਕਈ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਰਾਜ੍ਞਾ ਮੇਕਾਦਸ਼ੇ ਮੈਞ੍ਜੀਬਨ੍ਧਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ਾਮ੍
ਰਾਜੇ ਲਈ, ਮੰਜੀ ਬੰਨਣ ਦੀ ਰਸਮ ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ, ਬਾਰਵੇਂ ਦਿਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵੀਤੀ ਯਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰੋਪਨਾਯਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨੇਊ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ-ਪੂਰਨ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਪਨਯਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥੋਕ੍ਤਵਤ੍ਸਰੇ ਕਾਰ੍ਯਮਨੁਕ੍ਤੇ ਨੋਪਨਾਯਨਮ੍
ਜੋ ਵਰ੍ਹਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਪਨਯਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਵੇਦਾਨਾਮਧਿਪਾ ਜੀਵਸ਼ੁਕ੍ਰਭੌਮਬੁਧਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ: ਚੰਦ, ਸ਼ੁਕਰ, ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਬੁਧ ਹਨ।
ਮੁਖ੍ਯਂ ਸਾਧਾਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਤਪੋਮਾਸਾਦਿਪਞ੍ਚਸੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਆਮ ਸਮੇਂ ਤਪਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਹਨ।
ਵਿਧਿਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਰ੍ਥਵਾਂਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰੇ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਜੋ ਰਸਮਾਂ ਜਾਣਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੇਦ-ਵੇਦਾਂਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰੇ।
ਉਪਨੀਤੋ ਬਲਾਢ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਵਿਧਿਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਜੋ ਉਪਨਯਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਧਨ ਵਾਲਾ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰੇ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਚ ਦਸ਼ਮੀ ਸਪ੍ਤਮੀ ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਨੇ
ਤੇਰਵੀਂ, ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਸਤਵੀਂ ਤਿਥੀਆਂ ਵ੍ਰਤ ਬੰਨਣ ਲਈ ਹਨ।
ਕृਥष੍ਣੇ ਦ੍ਵਿਤ੍ਰੀषੁਸਂਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਿਥ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਤਿਨਿਨ੍ਦਿਤਾਃ
ਦੂਜੀ, ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤਿਥੀ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਤਿਥੀਆਂ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਤ੍ਰਯਾਂਸ਼੍ਵਿਮਿਤ੍ਰਾਬ੍ਜਯੋਨਿਭਾਨ੍ਯੁਪਨਾਯਨੇ
ਦੀਖਾ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਂ ਸਮੁਦਯਂ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਂ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਅਠਾਰਵਾਂ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਈਵਾਂ ਨਾਸ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਸੌਮ੍ਯਕਾਵ੍ਯਾਨਾਂ ਵਾਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਸ਼ੀਨਯੋਃ
ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਚੰਦ ਦੇ ਵਧਣ ਤੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਧਾ ਵਿਭਜ੍ਯ ਦਿਵਸਂ ਤਤ੍ਰਾਦੌ ਕਰ੍ਮ ਦੈਵਿਕਮ੍
ਦਿਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਨੀਚਗੇ ਤਦਂਸ਼ੇ ਵਾ ਸ੍ਵਾਰਿਭੇ ਵਾ ਤਦਂਸ਼ਕੇ
ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਨੀਚਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਤ੍ਰੁਗृਹਸ੍ਥੇ ਵਾ ਤਦਂਸ਼ਸ੍ਥੇ ऽਥ ਵਾ ਵ੍ਰਤੀ
ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਵ੍ਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵੋਚ੍ਚਸਂਸ੍ਥੇ ਤਦਂਸ਼ੇ ਵਾ ਸ੍ਵਰਾਸ਼ੌ ਰਾਸ਼ਿਗੇ ਗਣੇ
ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਉੱਚਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਅਤੀਵ ਧਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੀ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਨਿਧਨੇ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਵ੍ਰਤੀ, ਜਦੋਂ ਅੰਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੌ ਭृਗੌ ਵਾ ਸ਼ਾਖੇਸ਼ੇ ਵਿਦ੍ਯਾਧਨਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਗੁਰੂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਜਾਂ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਆਖਾਧਿਪਤਿਲਗ੍ਨਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਵ੍ਰਤੇ
ਵ੍ਰਤੀ ਦੇ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਂਸ਼ਗੇ ਵਾ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਿਤ੍ਯਦੁਃਖਿਤਃ
ਪਾਪ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਸਦਾ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਵ੍ਰਤੀ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵ੍ਰਤੀ ਵੇਦ ਗਿਆਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਗ੍ਨੇ ਤੁ ਨਿਧਨੇ ਸੌਮ੍ਯੈਃ ਸਂਯੁਤੇ ਵਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ
ਲਗਨ ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਿੱਠੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਥਾਨਾਦਿਬਲਸਂਪੂਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਜਾਂ ਚਾਰ, ਜੋ ਥਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ।
ਰਾਸ਼ਯਃ ਸਕਲਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ੁਭਗ੍ਰਹਯੁਤੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਰ੍ਕਟਾਂਸ਼ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਿਤਯੁਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਕਦੇ ਵੀ, ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂਵਿਧੇ ਲਗ੍ਨਗਤੇ ਨਵਾਂਸ਼ੇ ਵ੍ਰਤਮੀਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਨਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।