ਤਿਥੇਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੋ ਭਾਗਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦਾਦਯਃ
ਤਿਥੀ ਪੰਦਰਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਗਲੇ ਅਗਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਵਿਃ ਸ੍ਥਿਰਸ਼੍ਚਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਵਕ੍ਰੋਖਿਲੋ ਬੁਧਃ
ਸੂਰਜ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਚੰਦ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਮੰਗਲ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਬੁਧ ਵਕਰੀ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਕ੍ਤੋ ਭਾਨੁਵਾਰੇ ਯਃ ਸ ਨਰਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਨੁਵਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵੇ ਨੈਵਂ ਸਿਤੇ ਹਾਨਿਰ੍ਮਨ੍ਦੇ ਸਰ੍ਵਸਮृਦ੍ਧਯਃ
ਜੇ ਗੁਰੁ ਐਸਾ ਨਹੀਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਸ੍ਵਚਰਾਰ੍ਦ੍ਧਨਾਡੀਭਿਰਪਰੇ ਭਵੇਤ੍
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਅੱਧ ਨਾਡੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਚੱਲਣ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਬਲਹੀਨਸ੍ਯ ਦੁਃਖੇਨਾਪਿ ਨ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਾਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਉਹ ਕੰਮ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੀ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਫਲਦਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਰੇ ਕ੍ਰੂਰੇ ਕਰ੍ਮਸ੍ਵਭਿਮਤਪ੍ਰਦਾਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ, ਜਿਹੜੇ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹੀਦਾ ਨਤੀਜਾ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੂਰ੍ਵਾਵਰ੍ਣੋ ਵੁਧੋ ਜੀਵਃ ਪੀਤਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਜਿਸ ਜੀਵ ਦਾ ਰੰਗ ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਪੀਲਾ ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਹੈ।
ਅਦ੍ਰਿਵਾਣਾਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਤਰ੍ਕਪਾਤਾਲਵਸੁਧਾਧਰਾਃ
ਜੋ ਪਹਾੜ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਤ੍ਰ੍ਯੇਕਾਹਯੋ ਨੇਤ੍ਰਗੋਤ੍ਰਰਾਮਾਸ਼੍ਵਦ੍ਰਰਸਰ੍ਤਵਃ
ਤਿੰਨ, ਇੱਕ, ਘੋੜਾ, ਅੱਖ, ਵੰਸ਼, ਰਾਮ, ਘੋੜਾ, ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਰੁੱਤ—
ਪ੍ਰਹਰਾਰ੍ਦ੍ਧਪ੍ਰਮਾਣਾਸ੍ਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਾਸਰਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਪ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਅੱਧ ਪ੍ਰਹਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯਃ षष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਸ੍ਮਤ੍ਤਤ੍षष੍ਠਸ੍ਤੁਤृਤੀਯਕਃ
ਪਹਿਲਾ ਛੇਵਾਂ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਛੇਵਾਂ ਤੀਜਾ ਹੈ।
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਨਾਡੀਦ੍ਵਯੇਨੈਵ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਥਾਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਿਚ, ਹਰੇਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ ਨਾਡੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਸ਼ਾਃ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਸ੍ਰਯਮਵਹ੍ਨਿਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂਸ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਸੁ, ਅੱਗ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ।
ਅਰ੍ਯਮਾਰ੍ਕਤ੍ਵष੍ਟृਮਰੁਚ੍ਛਕ੍ਰਾਗ੍ਨਿਮਿਤ੍ਰਵਾਸਵਃ
ਅਰਯਮਨ, ਅਰਕ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਮਰੁਤ, ਸ਼ਕਰ, ਅੱਗ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਸਵ—
ਅਜੈਕਪਾਦਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾ ਪੂषਾ ਚੇਤਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਬੁਧਨਿਆ ਤੇ ਪੂਸ਼ਾ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧੋਮੁਖਂ ਤੁ ਨਵਕਂ ਭਾਨੌ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਨੌ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਰ੍ਮਕਲਾਕੂਪਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪੋਦ੍ਧਰਣਾਦਿ ਯਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਕਲਾ, ਹунਰ, ਕੂਆਂ, ਜਮ੍ਹਾਂ ਤੇ ਖਣਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ—
ਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮੁਖਾਖ੍ਯਂ ਨਵਕਂ ਭਾਨੌ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਨੌ ਜਿਹੜੇ ਪਾਰਸ਼ਵ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ।
ਖਰਗੋਰਥਨੌਯਾਨਲੁਲਾਯਹਯਕਰ੍ਮ ਚ
ਖੋਤਾ, ਗਾਂ, ਰਥ, ਨਾਅ, ਅੱਗ ਤੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੰਮ—
ਊਰ੍ਦ੍ਧਾਸ੍ਯਂ ਨਵਕਂ ਭਾਨਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਨੌ ਜਿਹੜੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਲੇਖ ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਤੋਰਣਾਰਾਮਪ੍ਰਾਕਾਰਾਦ੍ਯਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਪ੍ਰਾਸਾਦ, ਦਰਵਾਜੇ, ਬਾਗ, ਪਰਕੋਟ ਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਾਧਾਰਣਂ ਦ੍ਵਿਦੈਵਤ੍ਯਂ ਵਹ੍ਨਿਭਂ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਆਮ, ਦੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੁਹੂਰਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮृਦ੍ਵਿਨ੍ਦੁਮਿਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਮੁਗ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਾਮਘਾਤ੍ਰਿਕਮ੍
ਮ੍ਰਦਵਿਨ, ਬਿੰਦੂ, ਮਿਤ੍ਰ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਤਯ, ਉਗ੍ਰ, ਪੂਰਵਾ, ਮਘਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਂਬੁਵਿष੍ਣ੍ਵਂਬਾਨ੍ਤ੍ਯਾਧਿਮਿਤ੍ਰਵਸੂਡੁषੁ
ਚਿਤ੍ਰਾ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅੰਬੁ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅੰਬਾ, ਅੰਤਯ, ਅਧਿ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਸੂ ਅਤੇ ਉਡੁ।
ਦਸ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਵਦਿਤਿਤਿष੍ਯੇषੁ ਕਰਾਦਿਤ੍ਰਿਤਯੇ ਤਥਾ
ਦਸ਼ਾ, ਇੰਦਵਾ, ਦਿਤੀ, ਤਿਸ਼ਯ ਅਤੇ ਕਰਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ।
ਵਾਜਿਕਰ੍ਮਾਖਿਲਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਵਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਾष੍ਟਭ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਦਰਸ਼, ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਬਲੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਹਲਪ੍ਰਵਾਹਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਿਦਧ੍ਯਾਨ੍ਮੂਲਭੇ ਵृषੈਃ
ਪਹਿਲੀ ਹਲ ਚਲਾਈ ਮੂਲ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰੇ ਵृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤ੍ਰਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੇ ਸੌਮ੍ਯਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚ ਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਵਾਧੇ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ; ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸੁਭ ਮੂਹਰਤਾਂ 'ਤੇ ਪੰਜ ਵਾਰੀ।