ਅਨਾਵृष੍ਟਿਃ ਸਸ੍ਯਹਾਨਿਰ੍ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾਮ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ
ਦੱਖਣੀ ਜੋੜ 'ਤੇ ਸੁੱਕਾ, ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਤੇ ਅਕਾਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਵੇਲੇ ਪੁष੍ਪਹਾਨਿਰ੍ਭਯਂ ਸਸ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਅਤਿ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਘਾਟ, ਡਰ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰੋਧੋ ਧਰਣੀਸ਼ਾਨਾਮਰ੍ਥਵृष੍ਟਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਸ੍ਤਾਵਿਨੇਨ੍ਦੂਤੁ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਵ੍ਯਾਧ੍ਯਗ੍ਨਿਭਯਪ੍ਰਦੌ
ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾੰ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ, ਬਿਮਾਰੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਡਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਾਦ੍ਧਨ੍ਤਿ ਰਾਹੁਦृष੍ਟੋਰਗਾਦਿਤਃ
ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੋ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਲਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਦੇਵਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਾ ਜਨਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ?
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯੈਃ ਕਾਲਸ੍ਯ ਗ੍ਰਾਹਯਾਮੋ ਹਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਕੜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਪਾਤਰੂਪਾਃ ਕੇਤੂਨਾਮੁਦਯਾਸ੍ਤਮਯਾ ਨृਣਾਮ੍
ਕੋਮਲਿਆਂ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞਧ੍ਵਜਾਸ੍ਤ੍ਰਭਵਨਰਕ੍ਸ਼ਵृਦ੍ਧਿਙ੍ਗਜੋਪਮਾਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਹਥਿਆਰ, ਮਹਲ, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵਰਗੇ ਲਗਦੇ ਹਨ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਭੌਮਾ ਯੇ ਭੂਮਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਮਕ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਦਿਵਸਾਨ੍ਕੇਤੁਰ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਵਿਧਾਤ੍ਮਕਃ
ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਕੋਮਲ ਦਿਸਦਾ ਹੈ—
ਯੇ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਕੇਤਵਸ੍ਤੇ ऽਪਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਜ੍ਜੀਵਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਮਕ ਕੋਮਲ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਦਸ੍ਤਮਯਂ ਯਾਤਿ ਦੀਰ੍ਘਕੇਤੁ ਰਵृष੍ਟਿਕृਤ੍
ਲੰਮੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ ਕੋਮਲ ਜੇ ਤੁਰੰਤ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੁੱਕਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਚਤੁਃਸ਼ੂਲਰੂਪਃ ਸ ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਤਕृਨ੍ਮਤਃ
ਜੋ ਕੋਮਲ ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਸੂਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਤਵਸ਼੍ਚੋਦਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਯੋਰ੍ਨृਪਹਾਨਿਦਾਃ
ਕੋਮਲ ਜੇ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਉਗਣ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨੋਦਿਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪਿ ਕੇਤਵਃ ਫਲਦਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਕੋਮਲ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਉਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਮਦਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤਵਃ ਸੋਮਸੂਨਵਃ
ਚਿੱਟੇ ਕੋਮਲ, ਜੋ ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਫਸਲ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਾਦ੍ਧੂਮਕੇਤੁਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਨ੍ਤਕृਨ੍ਮਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦੰਡ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਕੋਮਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿष੍ਟਦਾਃ ਪਙ੍ਗੁਸੁਤਾ ਵਿਸ਼ਿਖਾਃ ਕਮਕਾਹ੍ਵਯਾਃ
ਪਾਂਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਿਖਾ ਤੇ ਕਮਕਾ, ਮੰਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਬੁਧਸੁਤਾਸ਼੍ਚੌਰਰੋਗਭਯਪ੍ਰਦਾਃ
ਸੂਖਮ ਤੇ ਚਿੱਟੇ, ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਮਲ, ਚੋਰਾਂ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਖ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਾਃ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਜਾ ऋਕ੍ਸ਼ਸਦृਸ਼ਾਃ ਕੇ ਤਵਃ ਸ਼ੁਭਦਾਯਕਾਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਕੇਤਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ੈਲੇषੁ ਜਾਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍
ਪਾਲੇਸਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਵਰ੍ਤਕੇਤੁਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਸ਼ਸ਼ਿਰੋ ਨੇष੍ਟਦਾਯਕਃ
ਆਵਰਤਕੇਤੁ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੌਰਾਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਮਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ਂ ਗੁਰੋਰ੍ਮਾਨਮਿਤਿ ਮਾਨਾਨਿ ਵੈ ਨਵਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਾਪ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਲ ਨੌ ਮਾਪ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਵृष੍ਟੇਰ੍ਵਿਧਾਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਰ੍ਭਃ ਸਾਵਨੇਨੈਵ ਗृਹ੍ਯਤੇ
ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਗਰਭ ਦਾ ਨਿਯਮ ਸਾਵਨ ਮਾਪ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਰੋਦ੍ਵਾਹਵ੍ਰਤਕ੍ਸ਼ੌਰੇ ਤਿਥਿਵਰ੍षੇਸ਼ਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਵਿਆਹ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਮੁੰਡਨ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿਥੀਆਂ, ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹ੍ਯਤੇ ਗੁਰੁਮਾਨੇਨ ਪ੍ਰਭਵਾਦ੍ਯਬ੍ਦਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਗੁਰੂ ਮਾਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੁਮਧ੍ਯਮਚਾਰੇਣषष੍ਟ੍ਯਬ੍ਦਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਯਃ
ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਮੱਧਮ ਚਾਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇ ਸਠ ਸਾਲ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।