ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦਸ੍ਤ੍ਰਭਾਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਪਰ੍ਯਾਯੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ।
ਮृਗਾਞ੍ਜਦਹਨਾਖ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯਾਮਯਾਨ੍ਤਾ ਵੀਥਯੋ ਨਵ
ਮ੍ਰਿਗ, ਅੰਜਾ ਤੇ ਦਹਨ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਰੋਗ ਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਐਸੀਆਂ ਨੌਂ ਵਾਟਾਂ ਹਨ।
ਧਾਨ੍ਯਾਰ੍ਥਵृष੍ਟਿਸਸ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਤਿ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਉਹ ਅਨਾਜ, ਦੌਲਤ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਮੇਘਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਭਦਃ ਪਿਤृਪਞ੍ਚਕੇ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬੱਦਲ ਚੰਗੀਅਤਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪਰੀਤੇ ਤ੍ਵਨਾਵृष੍ਟਿਦृਦ੍ਬੁਧਸਂਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਉਲਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੁੱਕਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਦਯਾਸ੍ਤਮਨਂ ਯਾਤਿ ਤਦਾ ਜਲਮਯੀ ਮਹੀ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਸ਼ੁਕ੍ਰਾਵਨਾਵृष੍ਟਿਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਸਮਰਪ੍ਰਦੌ
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਅਕਾਲ ਤੇ ਜੰਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਦ੍ਧਾਨ੍ਤਿਵਾਯੁਰ੍ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਜਲਨਾਸ਼ਕਰਾ ਮਤਾਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਵਾ ਅਕਾਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਾਵृष੍ਟਿਦੋ ਮੂਲੇ ऽਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਭਯੋਰ੍ਭਯਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗਹਿਰੀ ਸੱਪ ਦੀ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਰਤ੍ਰ੍ਛੈਸ਼੍ਚਰੋ ਨॄਣਾਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰੋਗ੍ਯਸ੍ਯਕृਤ੍
ਜਦੋਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, abundance ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਯੇ ਪਞ੍ਚ ऋਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਪੰਜ ਤਾਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਤਾਰੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਜਨ੍ਮਭਾਦ੍ਰਵਿਜਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਚਾਰ ਤਾਰੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੋਣ ਨਾਲ ਜਨਮ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਠੀਕ ਰਹਿਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਯਾਸਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਯਾਤ੍ਰਾ ਚ ਧਨਲਾਭਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਫਲਮ੍
ਮੇਹਨਤ, ਵਧੀਆ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਲੜੀਵਾਰ ਫਲ ਹਨ।
ਕਰੋਤ੍ਯੇਵ ਸਮਃ ਸਾਮ੍ਯਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੇषੂਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਹ ਬਰਾਬਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਫਲ ਲੜੀਵਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤ੍ਯੁਤਾਂ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਖੇਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਖੇਟਤ੍ਵੇ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਉਥੇ ਅਮਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਾਵਨਤੇਰ੍ਵਙ੍ਗਾਦ੍ਗਾਹੁਰ੍ਦੂਰਗਤਸ੍ਤਯੋਃ
ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਵਕਰੇ ਜਾਂ ਝੁਕਣ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵੇਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਦੇਵਾ ਖ੍ਯਾਦਿਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣ, ਸਤਯਦੇਵ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੜੀਵਾਰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼ੁਸਸ੍ਯਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇ ਤੁ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਜੋੜ 'ਤੇ ਪਸ਼ੂ, ਫਸਲ ਅਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰੋਧੋ ਭੂਭੁਜਾਂ ਦੁਃਖਮੈਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਸ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਭੂਪਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨृਪਾਣਾਮਸ਼ਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਿਤਰੇषਾਂ ਚ ਵਾਰੁਣੇ
ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਾਵृष੍ਟਿਃ ਸਸ੍ਯਹਾਨਿਰ੍ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾਮ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ
ਦੱਖਣੀ ਜੋੜ 'ਤੇ ਸੁੱਕਾ, ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਤੇ ਅਕਾਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਵੇਲੇ ਪੁष੍ਪਹਾਨਿਰ੍ਭਯਂ ਸਸ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਅਤਿ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਘਾਟ, ਡਰ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰੋਧੋ ਧਰਣੀਸ਼ਾਨਾਮਰ੍ਥਵृष੍ਟਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਸ੍ਤਾਵਿਨੇਨ੍ਦੂਤੁ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਵ੍ਯਾਧ੍ਯਗ੍ਨਿਭਯਪ੍ਰਦੌ
ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾੰ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ, ਬਿਮਾਰੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਡਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਾਦ੍ਧਨ੍ਤਿ ਰਾਹੁਦृष੍ਟੋਰਗਾਦਿਤਃ
ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੋ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਲਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਦੇਵਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਾ ਜਨਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ?
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯੈਃ ਕਾਲਸ੍ਯ ਗ੍ਰਾਹਯਾਮੋ ਹਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਕੜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਪਾਤਰੂਪਾਃ ਕੇਤੂਨਾਮੁਦਯਾਸ੍ਤਮਯਾ ਨृਣਾਮ੍
ਕੋਮਲਿਆਂ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞਧ੍ਵਜਾਸ੍ਤ੍ਰਭਵਨਰਕ੍ਸ਼ਵृਦ੍ਧਿਙ੍ਗਜੋਪਮਾਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਹਥਿਆਰ, ਮਹਲ, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵਰਗੇ ਲਗਦੇ ਹਨ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਭੌਮਾ ਯੇ ਭੂਮਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਮਕ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।