ਭਾਗ੍ਯਾਰ੍ਯਮੇਜ੍ਯਾਦਿਤਿषੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਗਤਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਭਾਗ, ਆਰਯਮਾਨ, ਇਜਿਆ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਧਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਸੀਮਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੋਮਾਤਿਕਾਤਿਵਿਸ਼੍ਵਾਬੁਮੂਲਮਤ੍ਸ੍ਯੈਨ੍ਯਜਸ੍ਯ ਚ
ਯੋਮਾ, ਅਤਿਕਾ, ਤਿਵਿਸ਼ਵਾ, ਅਬੂਮੂਲਾ, ਮਤਸਿਆ ਅਤੇ ਅਜਾ ਲਈ—
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਮਿਤ੍ਰਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਭੇषੁ ਪਾਪਾਹ੍ਵਯਾਗਤਿਃ
ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਰਤੰਡ ਦੇ ਧਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦਿਨਾਨ੍ਯੇष ਦृਸ਼੍ਯਸ੍ਤਾਵਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਗਃ
ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਉਹ ਅਦਿੱਖ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੈਕਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਿਵਸੈਃ ਸ਼ਸ਼ਿਨਨ੍ਦਨਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੰਦਰਾਂ ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਸ਼੍ਰਸਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਫਲਦੋ ऽਨ੍ਯਾਸੁ ਵृष੍ਟਿਦਃ
ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਚਲਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਤਾਂ ਪਾਪਫਲਦਸ੍ਤ੍ਵਿਤਰੇषੁ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਃ
ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀਅਤਾਈ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਉਦਿਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਜਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਜਤਸ੍ਫਟਿਕੋਪਯਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਗਣ ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸਫ਼ੈਦ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਮਧ੍ਯੋ ਨਭਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭਾਦ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨਰਃ
ਸੁਚਿੱਤ ਮੱਧਮ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਭਾਦਰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦੌ ਪੌषਮਾਧੌ ਮਧ੍ਯਮੌ ਫਆਲ੍ਗੁਨੋ ਮਧੁਃ
ਪੋਸ਼ ਤੇ ਮਾਘ ਚੰਗੀਅਤਾਈ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਫਾਲਗੁਨ ਤੇ ਮਧੁ ਮੱਧਮ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਮਧ੍ਯੋ ਨਭਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭਾਦ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨਰ
ਸੁਚਿੱਤ ਮੱਧਮ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਭਾਦਰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੌਮ੍ਯੇ ਭਾਗੇ ਚਰਨ੍ਭਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਾਰੋਗ੍ਯਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਕृਤ੍
ਸੌਮ੍ਯ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਵਾਧੂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਯਾਮਹਰਿਤਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣੋਗਿਰਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੀਲਾ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਕਾਲਾ, ਹਰਾ ਤੇ ਲਾਲ — ਇਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰੰਗ ਹਨ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ।
ਅਨਾਵृष੍ਟਿਂ ਭੂਮ੍ਨਨਿਭਃ ਕਰੋਤਿ ਸੁਰਪੂਜਿਤਃ
ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸੁੱਕਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ਼ਰੀਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृਤ੍ਤਿਕਾ ਰੋਹਿਣੀ ਤਥਾ
ਸਾਲ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਨਿਮਰੁਦ੍ਭੀਤਿਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਕ੍ਰੂਰਪੀਡਿਤੇ
ਕਲੇਸ਼ ਹੋਣ ਤੇ, ਤਨ ਨੂੰ ਅਕਾਲ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਤੇ ਡਰ ਪੀੜਦੇ ਹਨ।
ਹृਦਯੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਸ਼ੁਭਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਂਯੁਤੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਦਿਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੰਗੀਅਤਾਈ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਮਧ੍ਯਾਂ ਤੁ ਗੋਨृਪਸ੍ਤ੍ਰੀਸੁਖਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਗਾਂਵਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਰ੍ਘਮਪਿ ਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ਦੇਸ਼ਨਾਸ਼ੋ ऽਤਿਵਰ੍षਣਮ੍
ਚਾਹੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਮੀਂਹ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੋਗੋ ਧਾਨ੍ਯਂ ਨਭੋ ऽਦृष੍ਟਿਮਘਾਦ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਗਤੇ ਗੁਰੌ
ਰੋਗ, ਅਨਾਜ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ — ਇਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮਘਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦਸ੍ਤ੍ਰਭਾਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਪਰ੍ਯਾਯੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ।
ਮृਗਾਞ੍ਜਦਹਨਾਖ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯਾਮਯਾਨ੍ਤਾ ਵੀਥਯੋ ਨਵ
ਮ੍ਰਿਗ, ਅੰਜਾ ਤੇ ਦਹਨ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਰੋਗ ਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਐਸੀਆਂ ਨੌਂ ਵਾਟਾਂ ਹਨ।
ਧਾਨ੍ਯਾਰ੍ਥਵृष੍ਟਿਸਸ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਤਿ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਉਹ ਅਨਾਜ, ਦੌਲਤ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਮੇਘਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਭਦਃ ਪਿਤृਪਞ੍ਚਕੇ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬੱਦਲ ਚੰਗੀਅਤਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪਰੀਤੇ ਤ੍ਵਨਾਵृष੍ਟਿਦृਦ੍ਬੁਧਸਂਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਉਲਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੁੱਕਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਦਯਾਸ੍ਤਮਨਂ ਯਾਤਿ ਤਦਾ ਜਲਮਯੀ ਮਹੀ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਸ਼ੁਕ੍ਰਾਵਨਾਵृष੍ਟਿਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਸਮਰਪ੍ਰਦੌ
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਅਕਾਲ ਤੇ ਜੰਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਦ੍ਧਾਨ੍ਤਿਵਾਯੁਰ੍ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਜਲਨਾਸ਼ਕਰਾ ਮਤਾਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਵਾ ਅਕਾਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਾਵृष੍ਟਿਦੋ ਮੂਲੇ ऽਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਭਯੋਰ੍ਭਯਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗਹਿਰੀ ਸੱਪ ਦੀ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਰਤ੍ਰ੍ਛੈਸ਼੍ਚਰੋ ਨॄਣਾਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰੋਗ੍ਯਸ੍ਯਕृਤ੍
ਜਦੋਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, abundance ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।