ਆਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਭੇਦ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣਤ੍ਵਾਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਆਤਮਾ ਅਟੁੱਟ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੂਰਨ ਹੈ—ਇਹ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸਚੈ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੈਵਮੂਲਾਨਿ ਦੇਵਾਧੀਨਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਰੈਰਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਵਦ
ਫਿਰ ਦੱਸੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਪਾਪਮੂਲਮਿਦਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਥਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦਿਦਂ ਵਪੁਰ੍ਭੂਪ ਪਾਪਮੂਲਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਹੀ ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਭਵਿष੍ਯਤੀਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਨੈਤਾਨ੍ਹਿਂਸੀਸ੍ਤਤਃ ਸੁਤ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਕਰ ਕੇ, ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਪੁੱਤਰ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਕਰੇਣ ਸਗਰਂ ਨਨ੍ਦਨਂ ਮੁਨਯਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਰੇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਗਰ ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯਾਭਿषੇਕਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਸੁਵ੍ਰਤੈਃ
ਉਸਨੇ ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਵਿਦਰ੍ਭਸ੍ਯ ਤਨਯੇ ਮੁਨਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ—
ਵਨਾਦਾਗਤ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੌ
ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਰਂ ਦਦਾਵਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮੌਰ੍ਵੋ ਭਾਰ੍ਗਵਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਭਾਰਗਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਔਰਵ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇਸ਼ਿਤੀਂ ਸੁਮਤਿਂ ਚੈਵ ਇਦਮਾਹ ਪ੍ਰਹਰ੍षਯਮ੍
ਉਸਨੇ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਅਤੇ ਸੁਮਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵृਣੁਤਾਂ ਚ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਮੰਗੋ।
ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯੇਕਂ ਸੁਤਂ ਵਵ੍ਰੇ ਵਂਸ਼ਸਨ੍ਤਾਨਕਾਰਣਮ੍
ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਿਆ।
ਨਾਮ੍ਨਾਸਮਞ੍ਜਾਃ ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸਮੰਜਾ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਚੇਤਸਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸਾਗਰ ਪੁੱਤ੍ਰ ਮੰਦ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਕਰ੍ਮ ਵਿਗਰ੍ਹਿਨਮ੍
ਉਸਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿੰਦਤ ਕਰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਕਾਰੁਕੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਤੇ ਵਹ੍ਣਿਰਯਃਸਂਯੋਗਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਕਾਰੀਗਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮੀ ਪਿਤਾਮਹਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਨੁष੍ਟਾਨਵਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਮਨ੍ਤਰਾਯਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬੁਭੁਜੇ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਿਰਾਕृਤ੍ਯ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।
ਭਜਨ੍ਤਿ ਸਾਗਰਾਸ੍ਤਾ ਵੈ ਕਚਗ੍ਰਹਬਲਾਤ੍ਕृਤਾਃ
ਕਚਾਗ੍ਰਹਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੂषਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਦੇਹਾਨਿ ਮਦ੍ਯਪਾਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਯੋਦ੍ਰੁਮਾਰਬ੍ਧਾ ਬਲਿਨੋ ऽਤ੍ਯਨ੍ਤਪਾਪਿਨਃ
ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕ ਯੋਦਰੁਮਾ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਿਚਾਰਂ ਪਰਮਂ ਚਕ੍ਰੁਰੇਤੇषੁਂ ਨਾਸ਼ਹੇਤਵੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਉਪਾਅ ਲੱਭਣ ਲਈ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ।
ਕਪਿਲਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਯੁਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਰੁਪਿਣਃ
ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਰੂਮੌ ਤੁष੍ਟੁਵੁਵ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤਤਃ
ਰੁੱਖ ਵਾਂਗੂਂ ਨਮ ਸਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਓਹਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਨਰਰੁਪਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਵਿष੍ਣਵੇ ਜਿष੍ਣਵੇ ਨਮਃ
ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂਸਾਰਾਰਣ੍ਯਦਾਵਾਗ੍ਰੇ ਧਰ੍ਮਪਾਲਨਸੇਤਵੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜਲਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੋ ਪੁਲ ਹੈ।
ਸਾਗਰੈਃ ਪੀਡਿਤਾਨਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍
ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ, ਬਚਾ ਲੈ।