ਅਸ੍ਤੇ ਸਾਵਯਵਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਗਤੈष੍ਯਾਸ੍ਤਿਥਯੋ ਬੁਧੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਦਿਕਲਂਬਨਮਙ੍ਗੁਲਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਜੋ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਉਦ੍ਵਾਚ੍ਯਂ ਬਲਨਾਙ੍ਗੁਲਲੇਖਨਾਤ੍
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਚੋਟੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਲਕੀਰ ਖਿੱਚਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕृਜ੍ਯਕਾਙ੍ਗਸਿਦ੍ਧਾਗ੍ਨਿਭਕ੍ਤਾਲਬ੍ਧੋਨਸਂਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਵਿਗੜੇ ਅੰਗ, ਅੱਗ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਸਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ऋਜ੍ਵੋਰਨृਜ੍ਵੋਰ੍ਵਿਵਰਂ ਗਤ੍ਯਨ੍ਤਰਵਿਭਾਜਿਤਮ੍
ਗੰਠਾਂ ਅਤੇ ਗੰਠਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚਲਾ ਖੋਲ੍ਹਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਲਣਾਂ ਕਰਕੇ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਖਨਤ੍ਯਾਸਂਸ੍ਕृਤੌਵ੍ਵੇषੂਦਕ੍ਸਾਮ੍ਯੇਨ੍ਯੇਨ੍ਤਰਂ ਯੁਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਖੋਦਾਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਭੇਦੋਲਂਬਨਾਦ੍ਯਂ ਸ੍ਫੁਟਾਰ੍ਥਂ ਸੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਰਥ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੰਠਾਂ।
ਤਯੁਤੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯੌ ਤੁਲ੍ਯਤ੍ਵੇ ਵੈ ਧृਤਾਭਿਧਃ
ਜਦੋਂ ਦੋ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ 'ਬਰਾਬਰੀ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਸ੍ਤਦਾ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੋ ਭਗਣਾਰ੍ਦ੍ਧੇ ਤਪੋਯੁਤੌ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਿਲਾਪ ਅਰਕ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦृਕ੍ਕਲ੍ਪਸਾਧਿਤਾਂਸ਼ਾਦਿਯੁਕ੍ਤਯੋਃ ਸ੍ਵਾਵਪਕ੍ਰਮੌ
ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦਧਿਕਾ ਭਾਨੋਃ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇਃ ਪਾਤੋ ਗਤਸ੍ਤਦਾ
ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਤੀ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਿਲਾਪ ਅੱਗੇ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਨ੍ਯਤ੍ਵਂ ਵਿਧੋਃ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ਚੇਦ੍ਯਦਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਦੀ ਗਤੀ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਹਟਾਉਣ ਸਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਚ੍ਚਾਪਾਨ੍ਤਰ੍ਮਰ੍ਦ੍ਧਵਾਯੋਰ੍ਜ੍ਯਭਾਵਿਨਸ਼ੀਤਗੌ
ਇਹ ਅਰਕ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਹਵਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਚੰਦ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗ੍ਰਹਣ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਭੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹृਤਂ ਭਾਨੌ ਲਿਪ੍ਤਾਦਿਸ਼ਸ਼ਿਵਤ੍ਫਲਮ੍
ਚੰਦ ਦੀ ਖਪਤ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਪਤਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮੈਤਦਸਕृਤ੍ਤਾਵਤ੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੀ ਯਾਵਤ੍ਸਮੇਤਯੋਃ
ਇਹ ਕਾਰਜ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਆਂ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹੀਨੇਰ੍ऽਦ੍ਵਰਾਤ੍ਰਘਿਕਾਘਤੋ ਭਾਵੀ ਤਾਤ੍ਕਾਲਿਕੇ ऽਧਿਕਾ
ਜੇ ਘਾਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਸ਼੍ਚਾਚਨ੍ਦ੍ਰਭੁਕ੍ਤਾਪ੍ਤਾ ਪਾਤਕਾਲਸ੍ਯ ਨਾਡਿਕਾਃ
ਚੰਦ ਦੀ ਖਪਤ ਤੋਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸਠ ਨਾਡੀਆਂ, ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇਕਾਈਆਂ ਹਨ।
ਤਯੋਰ੍ਭੁਕ੍ਤਯਨ੍ਤਰੇਣਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਮਰ੍ਦ੍ਧਾਂ ਨਾਡਿਕਾਦਿਵਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਪਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿਲੀ ਅੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਨਾਡੀ ਆਦਿ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸਂਭਵਕਾਲਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਸਂਯੋਗੇਕ੍ਤਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਉਸ ਦਾ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਾਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਗਰ੍ਹਿਤਃ
ਜੋ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਕਂ ਵਾਚ੍ਮਿ ਸਮਯਾਦ੍ਰਾਸ਼ਿਸਂਜ੍ਞਾਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਮ-ਕੁੰਡਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਅਤੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ।
ਜਾਨੁਜਙ੍ਘਾਙ੍ਘ੍ਨਿਯੁਗਲਂ ਕਾਲਾਙ੍ਗਾਨਿ ਕ੍ਰਿਯਾਦਯਃ
ਘੁੱਟ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ, ਕਰਮ ਆਦਿ ਸਮੇਤ।
ਗੁਰੁਮਨ੍ਦਾਰ੍ਕਿਗੁਰਵੋ ਮੇषਾਦੀਨਾਮਧੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਮੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ।
ਆਦਿਪਞ੍ਚਨਵਾਧੀਸ਼ਾਦ੍ਰੇष੍ਕਾਣੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪਹਿਲੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਓਜੇ ਵਿਪਰ੍ਯਯਾਦ੍ਯੁਗ੍ਮੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਾਂਸ਼ੇਸ਼ਾਃ ਸਮੀਰਿਤਾਃ
ਜੋੜੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਭਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਾਗੇਸ਼ਾਃ षਰ੍ਡ੍ਗਂ ਰਾਸ਼ਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਆਪਣੀ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ ਭਾਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਰਾਸ਼ੀ ਸਮੇਤ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੇषਾ ਦਿਨਾਖ੍ਯਾਸ੍ਤੂਭਯਂ ਤਿਮਿਃ ਕ੍ਰੂਰਃ ਸੌਮ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਵਿਚ ਟਿਮੀ ਕ੍ਰੂਰ, ਨਰਮ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਹੈ।
ਮੇषਾਦ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਤੋਦਿਕ੍ਸ੍ਥਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਚਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਮੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਚ੍ਚਾਨਿ ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਮਨੁਯੁਕ੍ਤਿਥੀषੁਭਨਖਾਂਸ਼ਕੈਃ
ਉੱਚਤਾ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਡਿਗਰੀਆਂ, ਤਿਥੀਆਂ, ਤੀਰ, ਨਖ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਗੋਤ੍ਤਮਾਸ਼੍ਚਰਾਧੇषੁ ਭਾਵਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਚਲ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਗੋਤਮ, ਦਵਾਦਸ਼ ਘਰ ਤੋਂ, ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।