ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਖਦਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਵੇਦਸ੍ਰਙ੍ਹੂਯਸ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਦਸ, ਦੋ ਤੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਵਾਨਾ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਨੇਰ੍ਭੁਜਗषਟ੍ਪਚਰਸਵੇਦਨਿਸ਼ਾਕਰਾਃ
ਸ਼ਨੀ ਲਈ ਛੇ, ਪੰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।
ਵਾਮਂ ਪਾਤਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਯਮਾਸ਼੍ਵਿਸ਼ਿਖਿਦਸ੍ਰਕਾਃ
ਰਾਹੂ-ਕੇਤੂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅੱਗ, ਸਯਮ, ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਦਸ ਰੂਪ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ।
ਵਸੁਵ੍ਦ੍ਯष੍ਟਾਦ੍ਰਿਰੂਪਾਙ੍ਕਸਪ੍ਤਾਦ੍ਰਿਤਿਥਯੋ ਯੁਗੇ
ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੋ, ਅੱਠ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ ਹਨ।
ਤਿਥਿਕ੍ਸ਼ਯਾਯਮਾਰ੍ਥਾਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ਵ੍ਯष੍ਟਵ੍ਯੋਮਸ਼ਰਾਸ਼੍ਵਿਨਃ
ਤਿਥੀਆਂ ਦੇ ਘਟਣ ਨਾਲ, ਦੋ, ਅੱਠ, ਆਕਾਸ਼, ਤੀਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।
षਟ੍ਤ੍ਰ੍ਯਗ੍ਨਿਵੇਦਗ੍ਨਿਪਞ੍ਚਸ਼ੁਭ੍ਰਾਂਸ਼ੁਮਾਸਕਾਃ
ਛੇ, ਤਿੰਨ, ਅੱਗ, ਵੇਦ, ਅੱਗ, ਪੰਜ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕਿਰਣਾਂ ਮਹੀਨੇ ਹਨ।
ਕੌਜਸ੍ਯ ਵੇਦਸ੍ਵਯਮਾ ਬੌਧਸ੍ਯਾष੍ਟਰ੍ਤੁਵਹ੍ਨਯਃ
ਮੰਗਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਵੇਦ ਹੈ, ਬੁੱਧ ਲਈ ਅੱਠ ਰੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ।
ਗੋਗ੍ਨਯਃ ਸ਼ਨਿਮਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪਾਤਾਨਾਮਥਵਾ ਮਤਃ
ਸ਼ਨੀ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਰਾਹੂ-ਕੇਤੂ ਦੇ ਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਾਦ੍ਰਿਚਨ੍ਦ੍ਰਾਜੈਵਸ੍ਯ ਰਵੈਕਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਰਵਨਨ੍ਦਕਾਃ
ਕ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਪਹਾੜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜਿੱਤ, ਇੱਕ ਧੁਨੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨਯੁਗੇ ਪਾਨਾਵਤ੍ਸਰਾਭਗਣਾਭਿਧਾਃ
ਮੌਜੂਦਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਕ੍ਤ੍ਥਾਸਿਧਿਮਾਸਗ੍ਰਾਸੂਰ੍ਯਮਾਸਵਿਭਾਜਿਤਾਃ
ਚੰਦਰ ਮਹੀਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਸ੍ਥਾਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਯਾਭ੍ਯਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਵਾਸਰਭਾਜਿਤਾਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਦਰ ਦਿਨ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਵਨੋਦ੍ਯੂਗਸਾਰਰ੍ਕਾਦਿਰ੍ਦਿਨਮਾਸਾਬ੍ਦਯਾਸ੍ਤਤਃ
ਸਾਵਨ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਸਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਮਾਸਾਬ੍ਦਦਿਨਸਂਖ੍ਯਾਸਂਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਘ੍ਨਂ ਰੂਪਸਂਯੁਤਮ੍
ਮਹੀਨਿਆਂ, ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਸ੍ਯ ਭਗਣਾਭ੍ਯਸ੍ਤੋ ਦਿਨਰਾਸ਼ਿਃ ਕੁਵਾਸਰੈਃ
ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਪੱਖਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਾੜੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਹ੍ਯਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਦਾਞ੍ਚਯੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਪਾਪਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਹੌਲੀ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਿ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਭੂਕਰ੍ਣੌਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਅੱਠ ਸੌ ਯੋਜਨ ਧਰਤੀ ਦੀ ਘੇਰਾਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਨ ਵਰਗੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਦੋਹਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਂਬਜ੍ਯਾਘ੍ਨਸ੍ਵਜੀਵਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਫੁਟੋ ਭੂਪਰਿਧਿਃ ਸ੍ਵਕਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਅਸਲ ਘੇਰਾ, ਲੰਬੀ ਜਿਆ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜਿਆ ਅਤੇ ਤਿਰਿਆ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾਦਿਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯਾਃ ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਕਾਲ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਜੋ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲੇ, ਉਹ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਤਪਦੇਵੌਕਃ ਸ਼ੈਲਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯਸੂਤ੍ਰਗਾਃ
ਰਾਖਸਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਦੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਰਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਵਾਗ੍ਦੇਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਦ੍ਧੇਭ੍ਯਧਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਘਾਟਾ ਅੱਧਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਨਾਡੀਗੁਣਾ ਭੁਕ੍ਤਿਃ षष੍ਟ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਕਲਾਦਿਕਮ੍
ਇੱਛਤ ਨਾਡੀਆਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਨੂੰ ਗੁਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਕਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਚਕ੍ਰਲਿਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤ੍ਯਂਸ਼ਃ ਪਰਮਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਭਚਕਰ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬਿੰਦੂ ਅੱਸੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਿਤਜੀਵਸ੍ਰਿਗੁਣਿਤਂ ਕੁਜਃ
ਉਥੇ ਨਿਵਾਸ, ਜੀਵ ਦੀ ਜਿਆ ਨੂੰ ਦੋਹਣਾ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਜਿਆ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਿਲਿਪ੍ਤਾष੍ਟਮੋ ਭਾਗਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਜ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਰਾਸ਼ੀ ਦੀ ਲਿਪਟ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਪਹਿਲੀ ਅਰਧ-ਜਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯੇਨੈਵ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਭਕ੍ਤਾਲ੍ਲਬ੍ਧੋਨਿਤੈਰ੍ਯੁਤਾਨ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਗੁਣਨਫਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਨਤੀਜੇ ਜੋੜ ਕੇ ਕੁੱਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮਾ ਪਕ੍ਰਮਜ੍ਯਾ ਤੁ ਸਪ੍ਤਰਨ੍ਧ੍ਰਗੁਣੇਨ੍ਦਵਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਕਰਮ-ਜਿਆ ਸੱਤ ਰੰਦ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਗੁਣਨ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਂ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਮਨ੍ਦੋਞ੍ਚਤ੍ਤਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਨਾਦ੍ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ
ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਮੰਦ ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਤਾਦ੍ਭੁਜਜ੍ਯਾਵਿषਮੇ ਗਮ੍ਯਾਤ੍ਕੋਟਿਃ ਪਦੇ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਭੁਜਾ-ਜਿਆ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਣਸਮਾਨ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਪਦ ਉੱਤੇ ਕੋਟਿ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਲਿਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਮੈਰ੍ਭਕ੍ਤਾ ਲਬ੍ਧਜ੍ਯਾਪਿਣ੍ਡਕਂ ਗਤਮ੍
ਲਿਪਟਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਮੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਜੋ ਜਿਆ-ਗੁਣਨਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।