ਸੁषਾਵ ਸੁਸ਼ੁਭੇ ਕਾਲੇ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਨष੍ਟਕਿਲ੍ਬਿषਾ
ਉਸ ਨੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ।
ਨ ਤਦਾਤਿਸੁਖਂ ਕਿਂ ਵਾ ਨਰਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਕੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾਮਾਤ੍ਰੋ ऽਪਿ ਸ਼ੀਤਾਸ਼ੁਃ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਸ੍ਵੀਕृਤੋ ਯਥਾ
ਠੰਡੀਆਂ ਰਾਖਾਂ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸੀਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਵਿਗ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਨ੍ਤਃ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾਸ੍ਤਤਃ
ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਘਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਧੂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਗਰ੍ਭਂ ਪ੍ਰਾਤ੍ਪੋ ਗਰੋ ਜੀਰ੍ਣੋ ਮਾਸਤ੍ਰਯਮਹੋ ऽਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਗਰ, ਜੋ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ—ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਸੀ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਚਚਕਾਰਾਸੌ ਤਨ੍ਨਾਮ ਸਗਰੇਤਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਸਗਰ ਰੱਖਿਆ।
ਚੌਲੋਪਵੀਤਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਚੁਲ ਤੇ ਜਨੇਊ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕਰਵਾਈ।
ਸਮਰ੍ਥਂ ਸਗਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਞ੍ਚਿਦੁਦ੍ਭਿਨ੍ਨਸ਼ੈਸ਼ਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਗਰ ਨੂੰ ਸਮਰਥ ਦੇਖਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਚਪਨ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚੋੜ੍ਹੀ ਰਹੀ,
ਸਗਰਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸਮ੍ਯਗੌਰ੍ਵਰ੍षਿਣਾ ਮੁਨੇ
ਸਗਰ ਨੂੰ ਆਉਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸਭਿਤ੍ਕੁਸ਼ਾਂਵੁਪੁष੍ਪਾਦਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਸ਼, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਗਰੋ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਗਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮੇਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਹੀਨਾ ਯੇ ਲੋਕੇ ਜੀਵਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਮृਤੋਪਮਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੁਖਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵृਥਾਂ ਜਨ੍ਮ ऋਣਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ।
ਪਤਿਹੀਨਾ ਯਥਾ ਨਾਰੀ ਪਿਤृਹੀਨਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਔਰਤ, ਐਸੇ ਹੀ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਹੀਨੋ ਯਥਾ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤਯਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਨਾਰ੍ਭਕ੍ਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਪਾਰੀ ਕੋਲ ਪਸ਼ੂ ਨਾ ਹੋਣ, ਐਸੇ ਹੀ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਪੋ ਯਥਾ ਦਯਾਹੀਨਂ ਸਥਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਵਾਰ੍ਭਕਃ
ਜਿਵੇਂ ਤਪ ਕਰਨਾ ਦਇਆ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਐਸੇ ਹੀ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬੇਦਹੀਨੋ ਯਥਾ ਵਾਜੀ ਤਥਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਨਾਰ੍ਭਕ੍ਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਬੇ-ਲਗਾਮ ਹੋਵੇ, ਐਸੇ ਹੀ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਬਹੁਦੁਃਖਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸੁਤਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪृष੍ਟਂ ਤਦ੍ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਹਨਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯਰਾਤੀਨ੍ਸ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਚ ਤੇਨੈਵ ਮੁਨਿਨਾ ਵਦਾ
ਜਦੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਹੀ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸ਼ਿष੍ਟਂ ਸ੍ਵਕੁਲਾਚਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਕੋਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਤ੍ਰਾਮਾਸ ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵਿਜਾਨਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਤੇਨੈਵ ਮੁਨਿਨਾਵਾਪ ਖਡ੍ਗਂ ਵਜ੍ਰੋਪਮਂ ਧਨੁਃ
ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਧਨੁ ਦਿੱਤਾ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਰ੍ਚਿਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਮ੍
ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਮ ਸਕੇ ਹੋਏ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਸਗਣਾਨਕਰੋਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਨष੍ਟਾ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਡਰ ਗਏ; ਹੋਰ ਭੱਜ ਗਏ।