ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਫਲ।
ਨੀਰਾਜਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਤੁष੍ਟਯੇ
ਆਰਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਗਤੀ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਮਾਵਸ੍ਯਾष੍ਟਕਾ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਾਯਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਅਮਾਵਸ, ਅਸ਼ਟਕਾ, ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਦੋ ਕਾਲੀ ਪੱਖ।
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੋ ਗਜਚ੍ਛਾਯਾ ਗ੍ਰਹਣਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ।
ਅਗ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੇਦੇषੁ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯੁਵਾ
ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਜਾਮਾਤਾ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਮਾਤੁਲਾਃ
ਸਵੈ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਜਾਮਾਤਾ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਸਸੁਰ ਅਤੇ ਮਾਮਾ।
ਕਰ੍ਮਨਿष੍ਟਾਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਟਾਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਤਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ।
ਰੋਗੀ ਨ੍ਯੂਨਾਤਿਰਿਕ੍ਤਾਙ੍ਗਃ ਕਾਣਃ ਪੌਨਰ੍ਭਵਸ੍ਤਥਾ
ਰੋਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵਧੇ ਹੋਣ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹਿਆ।
ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਕਃ ਕ੍ਲੀਬਃ ਕਨ੍ਯਾਦੂष੍ਯਭਿਸ਼ਸ੍ਤਕਃ
ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਨਪੁੰਸਕ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀ।
ਮਾਤृਪਿਤृਗੁਰੁਤ੍ਯਾਗੀ ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਵृषਲਾਤ੍ਮਜਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤ।
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੀਤ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਅਪਰਾਹ੍ਨੇ ਸਮਘਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ੍ਵਾਗਤੇਨਾਗਤਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦੈਵੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ऽਯੁਗ੍ਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਦੇਵ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਿਤਰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜੋ ਜੋੜੇ ਨਾ ਹੋਣ।
ਦ੍ਵੌ ਦ੍ਵੈਵੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਿਤ੍ਰਘ੍ਯੇ ਉਦਗੇਕੈਕਮੇਵ ਚ
ਹਰ ਦੇਵ ਪੂਜਾ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਅਤੇ ਜਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ।
ਪਾਣਿਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਟਰਾਰ੍ਥਂ ਕੁਸ਼ਾਨਪਿ
ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਕੁਸ਼ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਯਵੈਰਨ੍ਵਾਵਕੀਰ੍ਯਾਥ ਭਾਜਨੇ ਸਪਵਿਤ੍ਰਕੇ
ਫਿਰ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜੌ ਛਿੜਕਣ।
ਯਾਦਿਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹਸ੍ਤੇ ਪਾਦ੍ਯਂ ਵਿਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
‘ਯਾ ਦਿਵਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਪਾਏ।
ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਤृਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਅਪਸਵਿਆ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਪੇਦਾਯਨ੍ਤੁ ਨਸ੍ਤਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ, 'ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣ।'
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਸਯਵਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹ ਜੌ ਨਾਲ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪাত্র ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਅਗ੍ਨੌ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਨਾਦਾਯ ਪृਚ੍ਛਤ੍ਯਨ੍ਨਂ ਘृਤਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਹੁਤਸ਼ੇषਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਭਾਜਨੇषੁ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਗ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇਵੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਤ੍ਰਮਿਤਿ ਪਾਤ੍ਰਾ ਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍
ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਕਹੇ, 'ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਹੈ,' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਸਵ੍ਯਾਹृਤਿਕਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਮਧੁਵਾਤਾ ਇਤਿ ਤ੍ਯृਚਮ੍
ਉਹ ਵਿਆਹਰਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ 'ਮਧੁਵਾਤਾ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਰਿਚ ਪੜ੍ਹੇ।
ਅਗ੍ਨਮਿष੍ਟਂ ਹਵਿਪ੍ਯਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦਕ੍ਰੋਧਨੋ ऽਤ੍ਵਰਃ
ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਜਾਂ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਲਈ ਹਵਨ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਅਨ੍ਨਮਾਦਾਯ ਤृਪ੍ਤਾਃਸ੍ਥ ਸ਼ੇषਂ ਚੈਵਾਨੁਮਾਨ੍ਯ ਚ
ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭਾਗ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ,
ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਨਮੁਪਾਦਾਯ ਸਤਿਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ, ਤਿਲ ਸਮੇਤ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਲੈ ਲਵੇ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਮਪ੍ਯੇਵਂ ਦਦ੍ਯਾਦਾਚਮਨਂ ਤਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਵੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਧਾਕਾਰਮੁਦਾਹਰੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ 'ਸਵਧਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰੂਯੁਰਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਧੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਭੂਮੌ ਸਿਂਚੇਤ੍ਤਤੋ ਜਲਮ੍
'ਸਵਧਾ' ਕਹਿਣ ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਅਸੇ ਹੋਵੇ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਦੇਵੇ।