ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ऽਪਿ ਯਥਾ ਲਾਭਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਗੌਰਾਯਸਂ ਛਾਗ ਏਤਾ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਕਾਲਾ ਲੋਹਾ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਬੱਕਰਾ, ਇਹ ਦਾਨ ਲਈ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੇषਾਂ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਥਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਭਾਵਾਭਾਵੌ ਚ ਜਗਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਜ੍ਯਤਮਾ ਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਗਤ ਵਿਚ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਇਹਨਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਮਹਾਗਣਪਤੇਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਮਹਾ-ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਫਲਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਹਂ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਤਥਾ
ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੌਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮਾਤਰਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੇषੁ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਿਭਿਃ
ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਸਮਾਰੋਹਾਂ 'ਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਸੇਨਾ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਤृਕਾ ਵੈਧृਤਿਰ੍ਧृਤਿਃ
ਦੇਵਸੇਨਾ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤੀ—
ਗਣੇਸ਼ੇਨਾਧਿਕਾ ਹ੍ਯੇਤਾ ਵृਦ੍ਧੌ ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤੁ षੋਹਸ਼
ਇਹ ਗਣੇਸ਼ ਵਲੋਂ ਖਾਸ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਫਲ।
ਨੀਰਾਜਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਤੁष੍ਟਯੇ
ਆਰਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਗਤੀ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਮਾਵਸ੍ਯਾष੍ਟਕਾ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਾਯਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਅਮਾਵਸ, ਅਸ਼ਟਕਾ, ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਦੋ ਕਾਲੀ ਪੱਖ।
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੋ ਗਜਚ੍ਛਾਯਾ ਗ੍ਰਹਣਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ।
ਅਗ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੇਦੇषੁ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯੁਵਾ
ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਜਾਮਾਤਾ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਮਾਤੁਲਾਃ
ਸਵੈ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਜਾਮਾਤਾ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਸਸੁਰ ਅਤੇ ਮਾਮਾ।
ਕਰ੍ਮਨਿष੍ਟਾਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਟਾਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਤਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ।
ਰੋਗੀ ਨ੍ਯੂਨਾਤਿਰਿਕ੍ਤਾਙ੍ਗਃ ਕਾਣਃ ਪੌਨਰ੍ਭਵਸ੍ਤਥਾ
ਰੋਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵਧੇ ਹੋਣ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹਿਆ।
ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਕਃ ਕ੍ਲੀਬਃ ਕਨ੍ਯਾਦੂष੍ਯਭਿਸ਼ਸ੍ਤਕਃ
ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਨਪੁੰਸਕ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀ।
ਮਾਤृਪਿਤृਗੁਰੁਤ੍ਯਾਗੀ ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਵृषਲਾਤ੍ਮਜਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤ।
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੀਤ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਅਪਰਾਹ੍ਨੇ ਸਮਘਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ੍ਵਾਗਤੇਨਾਗਤਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦੈਵੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ऽਯੁਗ੍ਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਦੇਵ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਿਤਰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜੋ ਜੋੜੇ ਨਾ ਹੋਣ।
ਦ੍ਵੌ ਦ੍ਵੈਵੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਿਤ੍ਰਘ੍ਯੇ ਉਦਗੇਕੈਕਮੇਵ ਚ
ਹਰ ਦੇਵ ਪੂਜਾ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਅਤੇ ਜਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ।
ਪਾਣਿਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਟਰਾਰ੍ਥਂ ਕੁਸ਼ਾਨਪਿ
ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਕੁਸ਼ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਯਵੈਰਨ੍ਵਾਵਕੀਰ੍ਯਾਥ ਭਾਜਨੇ ਸਪਵਿਤ੍ਰਕੇ
ਫਿਰ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜੌ ਛਿੜਕਣ।
ਯਾਦਿਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹਸ੍ਤੇ ਪਾਦ੍ਯਂ ਵਿਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
‘ਯਾ ਦਿਵਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਪਾਏ।
ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਤृਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਅਪਸਵਿਆ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਪੇਦਾਯਨ੍ਤੁ ਨਸ੍ਤਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ, 'ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣ।'
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਸਯਵਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹ ਜੌ ਨਾਲ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪাত্র ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।