ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਾਮੋ ਵਾ ਪੁष੍ਟਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਾਯੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯ੍ਯਵਾਨ੍
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਧਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤਾਕਤ, ਵਾਧਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਜੋਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ,
ਰਾਹੁਕੇਤੂ ਨਵਾਪ੍ਯੇਤੇ ਨਵਾਪ੍ਯੇਤੇ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਰਾਹੂ, ਕੇਤੂ ਅਤੇ ਨੌ ਗ੍ਰਹ—ਇਹ ਨੌ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਹੇਮ੍ਨੋ ਰਜਤਾਦਯਸਃ ਸੀਸਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਪ੍ਤਯੇ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਸੀਸਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾਵਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਦੇਯਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ
ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਚਰਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਬੁਧਅਯਸ੍ਵਾਤਿ ਯਦਰ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਾਤ੍ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਃ
ਉਦਭੁਦ, ਸਵਾਤੀ, ਯਦਰਯਾ ਅਤੇ ਵਗੈਰਾ, ਤੇ ਚਾਵਲ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਸ੍ਤਥਾ ਕਾਣ੍ਡਾਤ੍ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਕੇਤਵਃ
ਸ਼ੰਨਾ, ਦੇਵੀ, ਤੇ ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਝੰਡਾ ਬਣਾਕੇ, ਝੰਡੇ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਦੁਂਬਰਃ ਸ਼ਮੀ ਦੂਰ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਮਿਧਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਦੁੰਬਰਾ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਰਵਾ ਅਤੇ ਕੁਸ਼, ਇਹ ਲੱਕੜ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣੇ ਹਨ।
ਹੋਤਵ੍ਯਾ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਦਧ੍ਨਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਮਧੂ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੋਦਨਂ ਹਵਿਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਮਾਂਸਂ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਹਵਿਸ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ऽਪਿ ਯਥਾ ਲਾਭਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਗੌਰਾਯਸਂ ਛਾਗ ਏਤਾ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਕਾਲਾ ਲੋਹਾ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਬੱਕਰਾ, ਇਹ ਦਾਨ ਲਈ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੇषਾਂ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਥਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਭਾਵਾਭਾਵੌ ਚ ਜਗਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਜ੍ਯਤਮਾ ਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਗਤ ਵਿਚ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਇਹਨਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਮਹਾਗਣਪਤੇਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਮਹਾ-ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਫਲਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਹਂ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਤਥਾ
ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੌਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮਾਤਰਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੇषੁ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਿਭਿਃ
ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਸਮਾਰੋਹਾਂ 'ਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਸੇਨਾ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਤृਕਾ ਵੈਧृਤਿਰ੍ਧृਤਿਃ
ਦੇਵਸੇਨਾ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤੀ—
ਗਣੇਸ਼ੇਨਾਧਿਕਾ ਹ੍ਯੇਤਾ ਵृਦ੍ਧੌ ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤੁ षੋਹਸ਼
ਇਹ ਗਣੇਸ਼ ਵਲੋਂ ਖਾਸ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਫਲ।
ਨੀਰਾਜਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਤੁष੍ਟਯੇ
ਆਰਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਗਤੀ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਮਾਵਸ੍ਯਾष੍ਟਕਾ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਾਯਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਅਮਾਵਸ, ਅਸ਼ਟਕਾ, ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਦੋ ਕਾਲੀ ਪੱਖ।
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੋ ਗਜਚ੍ਛਾਯਾ ਗ੍ਰਹਣਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ।
ਅਗ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੇਦੇषੁ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯੁਵਾ
ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਜਾਮਾਤਾ ਯਾਜ੍ਯਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਮਾਤੁਲਾਃ
ਸਵੈ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਜਾਮਾਤਾ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਸਸੁਰ ਅਤੇ ਮਾਮਾ।
ਕਰ੍ਮਨਿष੍ਟਾਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਟਾਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਤਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ।
ਰੋਗੀ ਨ੍ਯੂਨਾਤਿਰਿਕ੍ਤਾਙ੍ਗਃ ਕਾਣਃ ਪੌਨਰ੍ਭਵਸ੍ਤਥਾ
ਰੋਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵਧੇ ਹੋਣ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹਿਆ।
ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਕਃ ਕ੍ਲੀਬਃ ਕਨ੍ਯਾਦੂष੍ਯਭਿਸ਼ਸ੍ਤਕਃ
ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਨਪੁੰਸਕ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀ।
ਮਾਤृਪਿਤृਗੁਰੁਤ੍ਯਾਗੀ ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਵृषਲਾਤ੍ਮਜਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤ।