ਸ੍ਵਮੇਵ ਗਾਹਤੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਲਂ ਮੁਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯਜੈਰ੍ਗਰ੍ਦ੍ਦਭੈਰੁष੍ਟੈਃ ਸਹੈਕਤ੍ਰਾਵਤਿष੍ਟਤੇ
ਉਹ ਅੰਤਜ, ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਉਠਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਜਨ੍ਨਪਿ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ऽਨੁਗਤਂ ਪਰੈਃ ਵਿਮਨਾ ਵਿਫਲਾਰਂਭਃ ਸਂਸੀਦਤ੍ਯਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ
ਜਾਂਦਿਆਂ ਵੀ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਨ; ਮਨ ਮਾੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਧ੍ਯਯਨਂ ਤਥਾ
ਨਾ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਦਰਜਾ, ਨਾ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਣਾ, ਨਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਨਾ ਪੜ੍ਹਾਈ — ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਗੌਰਸਰ੍ष ਪਕਲ੍ਕੇਨ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਤੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦਿਵਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਰੋਚਨਾਂ ਗਨ੍ਧਾਨ੍ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਚਾਸ਼ੁ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਮਿੱਟੀ, ਹਲਦੀ, ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਗੁਗਲੂ ਧੂਪ ਤੁਰੰਤ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਰ੍ਮਣ੍ਯਾਨੁਡੁਹੇ ਰਕ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰਾਸਨਂ ਤਤਃ
ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਲਾਲ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਞ੍ਚਾਮਿ ਪਾਵਮਾਨ੍ਯਾਃ ਪੁਂਨਤੁ ਤੇ
ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੇ।
ਭਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਭਗਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਦਦੁਃ
ਭਗ, ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਲਲਾਟੇ ਕਰ੍ਣਯੋਰਕ੍ਸ਼੍ਣੋਰਾਪਸ੍ਤੁਦਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਤੇਰੇ ਮੱਥੇ, ਕੰਨ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਸਵ੍ਯਨ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਚ
ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ।
ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਸ਼੍ਚੇਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾਸਮਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
‘ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ’, ‘ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ’ ਤੇ ਹੋਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ‘ਸਵਾਹਾ’ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚਤੁष੍ਪਥੇ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੇ ਕੁਸ਼ਾਨਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਚੌਕ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ ਜਾਵੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਪਕ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥੈਵਾਮਾਨ੍ਮਾਂਸਮੇਤਾਵਦੇਵਤੁ
ਪਕਿਆ ਤੇ ਕੱਚਾ ਮੱਛੀ, ਅਤੇ ਮਾਸ ਵੀ, ਇੱਕੋ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮੂਲਕਂ ਪੂਰਿਕਾਪੂਪਾਂਸ੍ਤਥੈਵੋਟਸ੍ਰਜੋ ऽਪਿ ਚ
ਮੂਲੀ, ਪੂਰੀ, ਮਿੱਠੇ ਪੂਪ ਤੇ ਨਵੇਂ ਟੋਟਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਏਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਪਾਹृਤ੍ਯ ਭੂਮੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ਿਰਃ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ ਤੇ ਫਿਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਓ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਰ੍षਪਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣਮਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਦੁਰਵਾ, ਸਰੋਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੂਰਾ ਅੰਜਲੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦੇਹਿ ਧਨਂ ਦੇਹਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ।
ਧੂਪੈਦਰ੍ਪਿਸ਼੍ਚੈ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਮਂ ਗੁਰੋਰਪਿ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਾ ਕਪੜਾ ਦਿਓ।
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਾਮੋ ਵਾ ਪੁष੍ਟਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਾਯੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯ੍ਯਵਾਨ੍
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਧਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤਾਕਤ, ਵਾਧਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਜੋਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ,
ਰਾਹੁਕੇਤੂ ਨਵਾਪ੍ਯੇਤੇ ਨਵਾਪ੍ਯੇਤੇ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਰਾਹੂ, ਕੇਤੂ ਅਤੇ ਨੌ ਗ੍ਰਹ—ਇਹ ਨੌ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਹੇਮ੍ਨੋ ਰਜਤਾਦਯਸਃ ਸੀਸਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਪ੍ਤਯੇ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਸੀਸਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾਵਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਦੇਯਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ
ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਚਰਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਬੁਧਅਯਸ੍ਵਾਤਿ ਯਦਰ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਾਤ੍ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਃ
ਉਦਭੁਦ, ਸਵਾਤੀ, ਯਦਰਯਾ ਅਤੇ ਵਗੈਰਾ, ਤੇ ਚਾਵਲ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਸ੍ਤਥਾ ਕਾਣ੍ਡਾਤ੍ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਕੇਤਵਃ
ਸ਼ੰਨਾ, ਦੇਵੀ, ਤੇ ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਝੰਡਾ ਬਣਾਕੇ, ਝੰਡੇ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਦੁਂਬਰਃ ਸ਼ਮੀ ਦੂਰ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਮਿਧਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਦੁੰਬਰਾ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਰਵਾ ਅਤੇ ਕੁਸ਼, ਇਹ ਲੱਕੜ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣੇ ਹਨ।
ਹੋਤਵ੍ਯਾ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਦਧ੍ਨਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਮਧੂ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੋਦਨਂ ਹਵਿਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਮਾਂਸਂ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਹਵਿਸ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।