ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਖਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਸ਼ਾਖਂ ਤਥਾਪਰਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲਾ।
ਪਲਾਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸ੍ਰੁਵੇ ਚੈਵ ਤਥਾ ਸ੍ਰੁਚਿ
ਸ੍ਰੁਵਾ ਤੇ ਸ੍ਰੁਚ ਲਈ ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤਣੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਤਦਾਖ੍ਯਾਤਂ ਹ੍ਯਨ੍ਯੇषਾਮਙ੍ਗੁਲੋਨਕਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਗੁਠਾ ਘੱਟ।
ਦृष੍ਟਿਦੋषਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿੱਖੀ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਰ੍ਣੀਕृਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਯਜ੍ਞਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਜਦ ਪਾਤਰ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਲਾਨਿ ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਗਿਆਨੀ ਚਾਰ ਭਰੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤੇ ਤृਪ੍ਤੋਭਵੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ਼ਾਪਂ ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਕਠੋਰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਮੁਖਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ ਕਟਿਰ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ
ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ-ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਮਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਵੀ।
ਦ੍ਵਿਸ਼ੀਰ੍षਕਂ ਚ षਣ੍ਨੇਤ੍ਰਂ ਪਿਙ੍ਗਲਂ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲ੍ਹਾ ਰੰਗ ਦਾ, ਤੇ ਸੱਤ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੁਕ੍ਸ੍ਤ੍ਰੁਵੌ ਚਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾ ਚ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ
ਚਮਚ, ਕਟੋਰਾ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮੇषਾਰੂਢਂ ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਬਾਲਾਦਿਤ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਮੇਂਡੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਵਮਗ੍ਨਿਦੇਹਂ ਤੁ ਹੋਮਕਰ੍ਮਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਅੱਗ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੋਮ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਿਲਾਧਿਕ੍ਯਂ ਹਵਿਰ੍ਮਤਮ੍
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਹੁਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਤਿਲ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਚਾਰੇ ਸੂਕਰੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮृਗੀ ਹਂਸੀ ਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਕੇ
ਟੋਨੇ-ਟੂਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰ, ਹਿਰਨ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਵਾਸਤੂ ਵਾਲਾ ਹੰਸ ਦੀ ਭੇਟ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਾਨਾਮਿਕਾਙ੍ਗੁष੍ਟੈਰ੍ਮृਗੀ ਸੁਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਹਿਰਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਮੱਧਲੇ, ਅਨਾਮਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਧਿਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਿਲੈਃ
ਪੁਜਾਰੀ ਦਹੀਂ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਵਣ।
ਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਵਨਾਮਿਕਾਸਕ੍ਤਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ
ਅਨਾਮਿਕਾ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਣਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਥਾ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀਆਂ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ।
ਸ੍ਵਮੇਵ ਗਾਹਤੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਲਂ ਮੁਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯਜੈਰ੍ਗਰ੍ਦ੍ਦਭੈਰੁष੍ਟੈਃ ਸਹੈਕਤ੍ਰਾਵਤਿष੍ਟਤੇ
ਉਹ ਅੰਤਜ, ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਉਠਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਜਨ੍ਨਪਿ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ऽਨੁਗਤਂ ਪਰੈਃ ਵਿਮਨਾ ਵਿਫਲਾਰਂਭਃ ਸਂਸੀਦਤ੍ਯਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ
ਜਾਂਦਿਆਂ ਵੀ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਨ; ਮਨ ਮਾੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਧ੍ਯਯਨਂ ਤਥਾ
ਨਾ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਦਰਜਾ, ਨਾ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਣਾ, ਨਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਨਾ ਪੜ੍ਹਾਈ — ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਗੌਰਸਰ੍ष ਪਕਲ੍ਕੇਨ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਤੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦਿਵਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਰੋਚਨਾਂ ਗਨ੍ਧਾਨ੍ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਚਾਸ਼ੁ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਮਿੱਟੀ, ਹਲਦੀ, ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਗੁਗਲੂ ਧੂਪ ਤੁਰੰਤ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਰ੍ਮਣ੍ਯਾਨੁਡੁਹੇ ਰਕ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰਾਸਨਂ ਤਤਃ
ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਲਾਲ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਞ੍ਚਾਮਿ ਪਾਵਮਾਨ੍ਯਾਃ ਪੁਂਨਤੁ ਤੇ
ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੇ।
ਭਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਭਗਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਦਦੁਃ
ਭਗ, ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਲਲਾਟੇ ਕਰ੍ਣਯੋਰਕ੍ਸ਼੍ਣੋਰਾਪਸ੍ਤੁਦਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਤੇਰੇ ਮੱਥੇ, ਕੰਨ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।