ਤੇਨਾਦ੍ਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਵਿਧਿ ਕੋਵਿਦੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਿਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਦੇ ਮृਣ੍ਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਭਿਸ੍ਤਂ ਨਿਧਾਯਪਯੇਤ੍
ਸੁਭਾਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਨਿਧਾਪਿਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਿਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਿੱਧ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਦ੍ਦਿਸ਼ਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਜਮਾਨਃ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਨਾਰਦ
ਯਜਮਾਨ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਨਾਰਦ।
ਕਰ੍ਤੋਦਾਸੀਨ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਨਸ਼੍ਯੇਦਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜੇ ਕਰਤਾ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ऋਤ੍ਵਿਜਾਂ ਨਿਯਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਥਾਲਾਭਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ; ਜਿੰਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਜ੍ਯਸ੍ਥਾਲੀ ਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗੁਲਾਥ ਚਰੁਸ੍ਥਾਲੀ षਡਙ੍ਗੁਲਾ
ਘੀ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਤਿੰਨ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਰੂ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਛੇ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਰੁਵਂ षਡਙ੍ਗੁਲ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਰੁਚਂ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਤ੍ਰਯਾਙ੍ਗੁਲਮ੍
ਸ੍ਰੁਵਾ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਛੇ ਅੰਗੁਠਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸ੍ਰੁਚ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤਿੰਨ ਤੇ ਅੱਧ ਅੰਗੁਠਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਭਾਗੇ ਪ੍ਰਣੀਤਾਪਾਤ੍ਰਮष੍ਟਭਿਃ
ਪ੍ਰੋਕਸ਼ਣੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਪਾਤਰ ਅੱਠ ਇਕਾਈਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਣੀਤਾਯਾਂ ਸਮਾਸਨ੍ਨਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪੂਰਯੇਜ੍ਜਲੈਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਪਾਸ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਤਤੋ ਦਰ੍ਭੇਃ ਪਰਿਦਧ੍ਯਾਦਿਮਾਂ ਬੁਧਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਭਰੂਪਤਯਾ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਵਿਤ੍ਰਚ੍ਛੇਦਨਾਨਿ ਚ
ਦਰਭਾ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੱਟਣੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਨਾਤਿਪੁਣ੍ਯਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕਰਮ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਲਾਲਚਕ੍ਰਘਟਿਤਂ ਆਸੁਰਂ ਮृਣ੍ਮਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕੁੰਨਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘੜਾ ਅਸੁਰਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੁਵੇ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਪ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸ੍ਰੁਵਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ, ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰੇ ਧੂਤੇਨ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਜਾਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਸ੍ਰੁਵਾ ਅੱਗੇ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਭਯ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਰਨਿਲੋ ਯਮਃ
ਅਗਨਿ, ਸੂਰਜ, ਸੋਮ, ਵਿਰਿੰਚੀ, ਅਨਿਲ ਤੇ ਯਮ—
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਭਘੋਗਾਰ੍ਥਨਾਸ਼ਾਯ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਧਿਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਅਗਨਿ ਧਨ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਰੋਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਲੋ ਵृਦ੍ਧਿਦਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਪ੍ਰਦੋ ਮਤਃ
ਅਨਿਲ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਯਮ ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਖਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਸ਼ਾਖਂ ਤਥਾਪਰਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲਾ।
ਪਲਾਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸ੍ਰੁਵੇ ਚੈਵ ਤਥਾ ਸ੍ਰੁਚਿ
ਸ੍ਰੁਵਾ ਤੇ ਸ੍ਰੁਚ ਲਈ ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤਣੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਤਦਾਖ੍ਯਾਤਂ ਹ੍ਯਨ੍ਯੇषਾਮਙ੍ਗੁਲੋਨਕਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਗੁਠਾ ਘੱਟ।
ਦृष੍ਟਿਦੋषਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿੱਖੀ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਰ੍ਣੀਕृਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਯਜ੍ਞਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਜਦ ਪਾਤਰ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਲਾਨਿ ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਗਿਆਨੀ ਚਾਰ ਭਰੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤੇ ਤृਪ੍ਤੋਭਵੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ਼ਾਪਂ ਦਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਕਠੋਰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਮੁਖਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ ਕਟਿਰ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ
ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ-ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਮਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਵੀ।
ਦ੍ਵਿਸ਼ੀਰ੍षਕਂ ਚ षਣ੍ਨੇਤ੍ਰਂ ਪਿਙ੍ਗਲਂ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲ੍ਹਾ ਰੰਗ ਦਾ, ਤੇ ਸੱਤ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।