ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਵਧਾਨਤਯਾ ਸ਼ृਣੁ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਕਣ੍ਠਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਤੌ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਕਾਵਿਮੌ
ਗਲ੍ਹ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਇਹ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੁਭਾਗ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋ ऽਥ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਂਯੁਜੀਤ ਤਦਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮਿष੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਨੰਤਤਾ ਲਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ੍ਯੂਨਾਧਿਕਾ ਨਿष੍ਫਲਾਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ऽਭਿਮਤਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਕੰਮ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਰਿਸਮੂਹਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨ੍ਯੂਨਾਧਿਕਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਇਤ੍ਯੇਵ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍
ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ; ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲੇਪ੍ਯੇਯਂ ਤਦਰ੍ਥਮਿਤਿ ਨਾਰਦ
ਇਸ ਨੂੰ ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਨਾਰਦ।
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਗੋਮਯਂ ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਹਰੇਦਿਤਿ ਭਾषਿਤਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ, ਇਸ ਲਈ ਗੋ-ਮੈ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤषਾਂ ਪ੍ਰਹਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਮਤਂ ਪ੍ਰੋਦ੍ਧਰਣਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਕੱਢਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਸ੍ਥਿਕਣ੍ਟਕਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਕੰਟੇ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤੇਨਾਦ੍ਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਵਿਧਿ ਕੋਵਿਦੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਿਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਦੇ ਮृਣ੍ਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਭਿਸ੍ਤਂ ਨਿਧਾਯਪਯੇਤ੍
ਸੁਭਾਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਨਿਧਾਪਿਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਿਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਿੱਧ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਦ੍ਦਿਸ਼ਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਜਮਾਨਃ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਨਾਰਦ
ਯਜਮਾਨ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਨਾਰਦ।
ਕਰ੍ਤੋਦਾਸੀਨ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਨਸ਼੍ਯੇਦਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜੇ ਕਰਤਾ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ऋਤ੍ਵਿਜਾਂ ਨਿਯਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਥਾਲਾਭਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ; ਜਿੰਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਜ੍ਯਸ੍ਥਾਲੀ ਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗੁਲਾਥ ਚਰੁਸ੍ਥਾਲੀ षਡਙ੍ਗੁਲਾ
ਘੀ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਤਿੰਨ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਰੂ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਛੇ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਰੁਵਂ षਡਙ੍ਗੁਲ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਰੁਚਂ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਤ੍ਰਯਾਙ੍ਗੁਲਮ੍
ਸ੍ਰੁਵਾ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਛੇ ਅੰਗੁਠਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸ੍ਰੁਚ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤਿੰਨ ਤੇ ਅੱਧ ਅੰਗੁਠਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਭਾਗੇ ਪ੍ਰਣੀਤਾਪਾਤ੍ਰਮष੍ਟਭਿਃ
ਪ੍ਰੋਕਸ਼ਣੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਪਾਤਰ ਅੱਠ ਇਕਾਈਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਣੀਤਾਯਾਂ ਸਮਾਸਨ੍ਨਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪੂਰਯੇਜ੍ਜਲੈਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਪਾਸ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਤਤੋ ਦਰ੍ਭੇਃ ਪਰਿਦਧ੍ਯਾਦਿਮਾਂ ਬੁਧਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਭਰੂਪਤਯਾ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਵਿਤ੍ਰਚ੍ਛੇਦਨਾਨਿ ਚ
ਦਰਭਾ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੱਟਣੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਨਾਤਿਪੁਣ੍ਯਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕਰਮ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਲਾਲਚਕ੍ਰਘਟਿਤਂ ਆਸੁਰਂ ਮृਣ੍ਮਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕੁੰਨਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘੜਾ ਅਸੁਰਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੁਵੇ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਪ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸ੍ਰੁਵਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ, ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰੇ ਧੂਤੇਨ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਜਾਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਸ੍ਰੁਵਾ ਅੱਗੇ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਭਯ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਰਨਿਲੋ ਯਮਃ
ਅਗਨਿ, ਸੂਰਜ, ਸੋਮ, ਵਿਰਿੰਚੀ, ਅਨਿਲ ਤੇ ਯਮ—
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਭਘੋਗਾਰ੍ਥਨਾਸ਼ਾਯ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਧਿਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਅਗਨਿ ਧਨ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਰੋਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਲੋ ਵृਦ੍ਧਿਦਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਪ੍ਰਦੋ ਮਤਃ
ਅਨਿਲ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਯਮ ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।