ਅਨ੍ਨੋਪਾਧਿਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਭਿਖਾਰੀ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਲੋੜ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲੈਣਗੇ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯੋ ਗੁਰੁਭਰ੍ਤृਆਣਾਮਾਜ੍ਞਾਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।
ਯਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਕਲਿਰ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੁਇਜਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਦੈਵ ਤੁ ਕਲੇਰ੍ਵृਦ੍ਧਿਰਨੁਮੇਯਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਣ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਨष੍ਟੇषੁ ਯਾਤਿ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਤਾਂ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪਰਾਨੇष ਨ ਕਲਿਰ੍ਬਾਧਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਪਰ ਜੋ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਯਜ੍ਞਮੇਵਾਹੁਰ੍ਦਾਨਮੇਕਂ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਦੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੀ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਯਞ੍ਚ ਮਾਸੇਨ ਹ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਕਲੌ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ, ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ।
ਯਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਲੌ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਉਥੇ ਮਿਲਦਾ, ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਹਰਿਪੂਜਾਂ ਵਾ ਨ ਕਲਿਰ੍ਬਾਧਤੇ ਚ ਤਾਨ੍
ਜੋ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਵਾ ਸਕਾਮਾ ਵਾ ਨ ਕਲਿਰ੍ਬਾਧਤੇ ਚ ਤਾਨ੍
ਉਹ ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਕਲਿਜੁਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤ ਏਵ ਸ਼ਿਵਤੁਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਘੋਰੇ ਕਲਿਯੁਗੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨ ਸੀਦਤਿ
ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਜੁਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਡਿਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਘੋਰੇ ਕਲਿਯੁਗੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਜੁਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਹਰਿਸ੍ਮਰਣਮੇਵਾਤ੍ਰ ਸਂਪੂਰ੍ਣਤ੍ਵਵਿਧਾਯਕਮ੍
ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤੀਰਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਹਿ ਤਾਨ੍ਬਾਧਤੇ ਕਲਿਃ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਇਤਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵਾਪਿ ਕਲਿਸ੍ਤਾਨ੍ਨਾਪਿ ਬਾਧਤੇ
ਜੋ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਲਿਜੁਗ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਵਾਪ੍ਯੁਞ੍ਚਰਨ੍ਤੀਹ ਨ ਚ ਤੇषਾਂ ਕਲੇਰ੍ਭਯਮ੍
ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਘੋਰੇ ਕਲਿਯੁਗੇ ਵਿਪ੍ਰ ਹਰਿਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਨੈਵ ਨਰਕਾਰ੍ਹਾ ਹਰਿਸ੍ਮृਤੇਃ
ਜੋ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਮਨਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਹਰਿਨਾਮ੍ਨੈਵ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਉਪਾਏ ਹੈ।
ਯਥਾਪ੍ਰੇਰਿਤਮੇਤੇਨ ਤਥੈਵ ਕੁਰੁਤੇਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮਰ੍ਪਯੇਨ੍ਮਹਾਵਿष੍ਣੌ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਹਰਿਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਸਿਰਫ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤੋ ऽਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾ ਲੋਕੇ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੀ ਹੈ।
ਤੇ ਸੁਭਾਗ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਤ੍ਸਂਗਰ ਹਿਤਾ ਅਪਿ
ਉਹ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਤਸੰਗ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵੀ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸਮਸ੍ਤਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਸਚਮੁਚ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਦਰ੍ਸ਼ੇਰਪਿ ਤੇ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਕਿਮਨ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਾषਿਤੈਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ; ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਹਰਿਨਾਮਪਰਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਨ ਕਲਿਰ੍ਬਾਧਰ੍ਤਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਯੁਗ ਕਦੇ ਵੀ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।