ਕ੍ਰਭੁਵਨਾਮਾ ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰਿਨਾਭਾਸ੍ਤਥਾ ਸੁਰਾਃ
ਕ੍ਰਭੁਵਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰਿਨਾਭਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਦਿਵਸਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਮਨਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਵਸੇ ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਂ ਪ੍ਰਭੁਞ੍ਜਤੇ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰੋ ਬਹਵਃ ਸਂਤਿ ਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕੋਵਿਦਃ
ਕਈ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਨਵੋ ऽਤੀਤਾ ਮਮ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਤਰਾ
ਚਾਰ ਮਨੂ ਪਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਕਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਵਦਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਭੂਮਿਭਾਗੇ ਵੈ ਅਮੇਧ੍ਯਾਮਿषਭੋਜਨਃ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੰਦੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤੋ ਵ੍ਯਾਧਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਾਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਗृਹਾਙ੍ਗਣੇ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਮਾਂ ਸ੍ਵਵਕ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਵਭਿਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਰਨ੍ਦ੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਕਰੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੌੜ ਪਏ।
ਗਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਕਾਰਂ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਨ੍ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਮਮ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਾਵਨ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਮੇਰੇ ਤੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਥਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਸਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ?
ਮਨਸਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪਨ੍ਨੋ ਹਰਿਪੂਜਾ ਰਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤਾਨਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਭਵਤ੍ਯੁਗ੍ਰਭਵਸ੍ਯ ਬਨ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਸਙ੍ਗਲੁਬ੍ਧਾ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਜਃ
ਜੇ ਉਹ ਲੋਕ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਭਿਆਨਕ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦਾ ਬੰਧਨ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?
ਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿਕਰੈਃ ਪਰਿਤੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਸ਼ੁਭਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਨ੍ਤਿ ਹृष੍ਟਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇਨ ਹਤਕਿਲ੍ਬਿषਚੇਤਨਾਸ੍ਤੇ ਮਾਤੁਃ ਪਯੋਧਰਰਸਂ ਨ ਪੁਨਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦੇ।
ਤੇ ਵਾ ਪੁਂਨਤਿ ਚ ਜਗਨ੍ਤਿ ਸ਼ਰੀਰਸਂਗਾਤ੍ ਸਂਭਾषਣਾਦਪਿ ਤਤੋ ਹਰਿਰੇਵ ਪੂਜ੍ਯਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸਰੀਰਕ ਸੰਗ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਰੀ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਕਲਂ ਭਦ੍ਰਂ ਯਥਾ ਨਿਮ੍ਨੇ ਜਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਥੇ ਸਾਰਾ ਸੁਭਾਗ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੀਵੀਂ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ।
ਹਰਿਰੇਵ ਤਤਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਯਤਸ਼੍ਚੇਤਨ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਪृਜ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸਂਕੋਚਵਿਸ੍ਤਰਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ?
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯੁਗਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੁਗਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰਬਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਪਕਾਰਕਾਨ੍
ਮੈਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹਨ।
ਤਥਾ ਵਿਨਾਸਮਾਯਾਤਿ ਧਰ੍ਂਮ ਏਵ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਹੀ ਬਚਦਾ ਹੈ।