ਦੇਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਵਿਬੁਧਰ੍षਭ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਪਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਮ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਪਸਚਿਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ।
ਵਿਭਾਨਾਮਾ ਦੇਵਪਤਿਃ ਪਞ੍ਚਮਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਵਿਭਾਨਾ ਨੂੰ ਪੰਜਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਪੰਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇषਾ ਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਨੋਜਵਃ
ਆਰਿਆ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰੰਦਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਲਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਾਸਨਾਦ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਾ ਦਸ਼ਮੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਸੁਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਸਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਹॄਙ੍ਗॄਮਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृषਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਵਿਹਰਿੰਗਰਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਭੁਵਨਾਮਾ ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰਿਨਾਭਾਸ੍ਤਥਾ ਸੁਰਾਃ
ਕ੍ਰਭੁਵਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰਿਨਾਭਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਦਿਵਸਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਮਨਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਵਸੇ ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਂ ਪ੍ਰਭੁਞ੍ਜਤੇ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰੋ ਬਹਵਃ ਸਂਤਿ ਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕੋਵਿਦਃ
ਕਈ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਨਵੋ ऽਤੀਤਾ ਮਮ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਤਰਾ
ਚਾਰ ਮਨੂ ਪਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਕਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਵਦਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਭੂਮਿਭਾਗੇ ਵੈ ਅਮੇਧ੍ਯਾਮਿषਭੋਜਨਃ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੰਦੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤੋ ਵ੍ਯਾਧਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਾਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਗृਹਾਙ੍ਗਣੇ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਮਾਂ ਸ੍ਵਵਕ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਵਭਿਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਰਨ੍ਦ੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਕਰੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੌੜ ਪਏ।
ਗਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਕਾਰਂ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਨ੍ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਮਮ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਾਵਨ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਮੇਰੇ ਤੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਥਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਸਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ?
ਮਨਸਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪਨ੍ਨੋ ਹਰਿਪੂਜਾ ਰਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤਾਨਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਭਵਤ੍ਯੁਗ੍ਰਭਵਸ੍ਯ ਬਨ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਸਙ੍ਗਲੁਬ੍ਧਾ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਜਃ
ਜੇ ਉਹ ਲੋਕ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਭਿਆਨਕ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦਾ ਬੰਧਨ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?
ਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿਕਰੈਃ ਪਰਿਤੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਸ਼ੁਭਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਨ੍ਤਿ ਹृष੍ਟਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇਨ ਹਤਕਿਲ੍ਬਿषਚੇਤਨਾਸ੍ਤੇ ਮਾਤੁਃ ਪਯੋਧਰਰਸਂ ਨ ਪੁਨਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦੇ।