ਸਤ੍ਸਂਗਸ੍ਤੁਲਸੀਸੇਬਾ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸਾਰਮੇਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਗੰਨਾਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪਰੋ ਭੂਯਾਦੇਤਦੇਵ ਰਸਾਯਨਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸੱਚਾ ਅਮ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਆਸਨ੍ਨਮੇਵ ਨਗਰਂ ਕृਤਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਮਰ੍ਚਯਸ੍ਵ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਦਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਯੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇਰ੍ऽਚਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਂ ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਤ ਹੋਏ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕੁਲਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਕੀ-ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਂ ਵਾ ਫਲਂ ਵਾਪਿ ਸ ਏਵ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ
ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫਲ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਭੁਵਨਂ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਗਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਤ ਏਵ ਭੁਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਂਨਤਿ ਸ੍ਵਾਙ੍ਘ੍ਰਿਪਾਂਸ਼ੁਨਾ
ਉਹੀ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤਿष੍ਟਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਰੀ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਿ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤ੍ਯਹਰਹਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਉਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੂਤਵੇਤਾਲ ਕਾਦਯਃ
ਉਥੇ ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ, ਵੇਤਾਲ ਆਦਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਯਤਃ ਸਂਨਿਹਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸਦृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਤਦ ਗृਹਂ ਸ਼ੁਭਵਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਪੁਰਾਣਨ੍ਯਾਯਮੀਮਾਂਸਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ ਨਿਆਂ, ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਸਾਂਗਾ ਵੇਦਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੋਰੂਪਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ऽਪਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਕੀਰ੍ਤਯਤਾਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਵਾਦਃ ਸੁਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਵਾਦ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਭਾषਤ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਅਤੀਤਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਲ੍ਪੇ ਸृष੍ਟਿਃ ਕੀਦृਗ੍ਵਿਧਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਪਿਛਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿਵੇਂ ਸੀ?
ਤੇषਾਂ ਚ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਕਰ੍ਮ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਿਵੇਂ ਸਨ? ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨਦਿਨਸ੍ਯਾਪਿ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਤਂ ਤੇ ऽਦ੍ਯ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਅੱਜ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਿਹਾਗਤਃ
ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਗੁਰੁਣਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਦੇਵਤਾਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣਃ ਸੁਧਰ੍ਮਨਿਲਯਂ ਯਯੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੁਧਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਹਨੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮਨਸਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।