ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਵਾ ਸੁਵृਤ੍ਤਾ ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੰਦ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਭਜੇਦ੍ਧਰਿਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਪਾਪਹਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਦ੍ਧਰਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਦੁਸ੍ਤਰਾਦ੍ਭਵ ਸਾਗਰਾਤ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਦੁਆਰਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਔਖੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਯੋ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇषਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਰਸ੍ਥੈਵ ਯੋਗਿਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਦਰਜਾ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਵਦਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਯਧ੍ਵਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਜੈਧਵਜ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਭੂਤਦਯਾਪਰਃ
ਉਹ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੋਪੇਤਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਇਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੀਪਦਾਨਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਪਰਿਪ੍ਰਣਾਮਨਿਰਤੋ ਹਰਿਭਕ੍ਤਜਨਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਜਯਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ
ਜਦੋਂ ਜੈਧਵਜ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
ਅਪृਚ੍ਛਦ੍ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਵੀਤਿਹੋਤਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ऽਸਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਮਹਾਭਾਗ ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਦਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਪਤਾ ਹੈ?
ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਸਦਾ ਭਦ੍ਰਯਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਗृਹਮਾਰ੍ਜਨੇ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਸਫਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਥਾਪਿ ਕਿਂ ਮਹਾਭਾਗ ਏਤਯੋਃ ਸਤਤੋਦ੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮਹਾਂਭਾਗ, ਤੂੰ ਇਹ ਦੋ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਕਿਉਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ?
ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮਯਿ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਦੱਸ।
ਵਿਨਯਾਵਨਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਜਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਹ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਾਜ੍ਜਾਨਾਮਿ ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਯਾਦ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ।
ਰੈਵਤੋ ਨਾਮ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੈਵਤ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਨਿष੍ਠੁਰਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯਪਣ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰਯੀ
ਉਹ ਚੁਗਲਖੋਰ, ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਜੋ ਵੇਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਦੁਃਖਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੀਰ੍ਣਾਙ੍ਗੋ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਮਮਾਰ ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰੇ ਸ਼੍ਵਾਸਕਾਸਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੇ ਖੰਘ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਕਾਮਚਾਰਪਰਾ ਸਾ ਤੁ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਚ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਮਹਾਪਾਪਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵੇषਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਗਾਵਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬਹਵੋ ਨਿਹਤਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਕਈ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਮਦ੍ਯਪਾਨਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਹੁਸ਼ੋ ਮਾਰ੍ਗਰੋਧਕृਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਰਸਤੇ ਰੋਕਦਾ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਾਮਸਂਤਪ੍ਤੋ ਗਨ੍ਤੁ ਕਾਮੋ ਰਤਿਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਿ ਰਾਮੋਪਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਯਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਮਿਨਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਖ ਲਈ, ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਲੈਟ ਗਿਆ।