ਨਰਨਰਾਯਣਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਙ੍ਕੋ ऽਪਿ ਤਤੋ ਯਯੌ
ਉਤਤੰਕ ਵੀ ਫਿਰ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪਲਪ੍ਰਦਾ
ਹਰੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯਨ੍ਮਾਧਯਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਵਾਪ ਦੁਰਵਾਪਂ ਵੈ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉਹ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮਾਨਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਸੁਖਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸੋ ऽਪਿ ਸਰ੍ਵਾਘਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਭਵਨਂ ਹਰੇਃ
ਉਹ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਵਦਤਾਂ ਚੈਵ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ,
ਨਮਸ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਤ੍ਸਂਗਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿ ਭਾਗ੍ਨਰਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਲੋਕ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਵਾ ਸੁਵृਤ੍ਤਾ ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੰਦ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਭਜੇਦ੍ਧਰਿਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਪਾਪਹਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਦ੍ਧਰਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਦੁਸ੍ਤਰਾਦ੍ਭਵ ਸਾਗਰਾਤ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਦੁਆਰਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਔਖੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਯੋ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇषਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਰਸ੍ਥੈਵ ਯੋਗਿਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਦਰਜਾ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਵਦਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਯਧ੍ਵਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਜੈਧਵਜ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਭੂਤਦਯਾਪਰਃ
ਉਹ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੋਪੇਤਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਇਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੀਪਦਾਨਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਪਰਿਪ੍ਰਣਾਮਨਿਰਤੋ ਹਰਿਭਕ੍ਤਜਨਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਜਯਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ
ਜਦੋਂ ਜੈਧਵਜ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
ਅਪृਚ੍ਛਦ੍ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਵੀਤਿਹੋਤਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ऽਸਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਮਹਾਭਾਗ ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਦਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਪਤਾ ਹੈ?
ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਸਦਾ ਭਦ੍ਰਯਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਗृਹਮਾਰ੍ਜਨੇ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਸਫਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਥਾਪਿ ਕਿਂ ਮਹਾਭਾਗ ਏਤਯੋਃ ਸਤਤੋਦ੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮਹਾਂਭਾਗ, ਤੂੰ ਇਹ ਦੋ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਕਿਉਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ?
ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮਯਿ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਦੱਸ।
ਵਿਨਯਾਵਨਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਜਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਹ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਾਜ੍ਜਾਨਾਮਿ ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਯਾਦ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ।