ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌਂ ਸਹੈਵਾਸ੍ਤਾਮਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਨ ਚਾਪਰਃ
ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਮृਤਮਗ੍ਨਿਮੁਖੇ ਹੁਤ੍ਵਾ ਘृਤਾਨ੍ਨਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਹਿ ਤੇ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌਂ ਨ ਚ ਧਨਂ ਨ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਧਰਮ, ਅਧਰਮ, ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਕਾਮਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮਾਯਾਤਿ ਨਰਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵृਥੈਵ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾ ਲੋਕਾ ਧਨਾਦਾਨਾਂ ਸਦਾਰ੍ਜਨੇ
ਲੋਕ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਬੇਕਾਰ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਨ ਚਿਨ੍ਤਾ ਬਾਧਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨ੍ਮ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਦੈਵਂ ਜਾਨਾਤਿ ਨਾਪਰਃ
ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਗ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਲੋਕਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵृਥਾਯਾਸਂ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਲੋਕ ਬੇਫ਼ਜੂਲ ਜਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪਰਾਨ੍ਪੁष੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਲੋਕ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੇਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਮੇਕਤਮੋ ਮੂਢਸ੍ਤਤ੍ਪਾਪਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪਰ ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਇਕ ਮੂਰਖ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਗੁਲਿਕਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਗੁਲਿਕਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ।'
ਗਤਪਾਪੋ ਲੁਬਗ੍ਦਕਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਨੁਤਾਪੀਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਇਹ ਬੋਲਿਆ:
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨष੍ਟਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਵੈਦਿਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਕਥਂ ਮੇ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ ਭੂਯੋ ਯਾਮਿ ਕਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿਭੋਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਆਫੀ ਲਵਾਂ? ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ?
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਪਾਪਜਾਲਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਂ ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਪਾਪ ਦੇ ਜਾਲ ਪਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਿਹੜੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਂਗਾ?
ਪ੍ਰਾਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਨੈਵ ਕृਤਾ ਮਯੈषਾਂ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਕਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਮਜਨ੍ਮ ਕਿਂ ਵਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਅਗਲਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਕਥਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਫਲਂ ਹਿ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕਿਯਤ੍ਸੁ ਜਨ੍ਮਸ੍ਵਹਮੁਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾ
ਮੈਂ ਕਿੰਨੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਾਂਗਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਹਾਂ?
ਅਨ੍ਤਸ੍ਤਾਪਾਗ੍ਨਿਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਪਛਤਾਵੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋਂ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਗਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕੇਨੈਵਮਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ
ਫਿਰ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਾਇਆ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮੁਨਿਮੇਤਦਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦਿਵਿਆ ਜਹਾਜ਼ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੁਨਿ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ:
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਹਾਪਾਤਕਕਞ੍ਚੁਕਾਤ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚੋਲਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਵਿਨष੍ਟਾਨ੍ਯਤਿਵੇਗਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪਿਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਮਤ੍ਕृਤਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੋਈ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੇਰਾ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਞ੍ਜਲਿਮਾਧਾਯ ਤੁष੍ਟਾਵ ਕਮਲਾਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਵਰੇਣ ਤੇਨੋਕ੍ਤਙ੍ਕੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਸ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਵਰ ਦੀ ਬਦੌਲਤ, ਉਕਤੰਕ ਨੇ ਵੀ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਉਕ੍ਤਙ੍ਕਃ ਪੁਣ੍ਯਪੁਰੁषਃ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਵਰਮ੍
ਉਕਤੰਕ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਪਾਦੋਦਕਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।