ਏਕਮੇਵ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਪਚਂ ਤਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਤ੍ਕਦਾਚਿਨ੍ਨਾਲਪੇਞ੍ਚ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝੋ; ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸਦृਸ਼ਂ ਤਦ੍ਧਿ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਨੋ ਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਹ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਜਾਓ।
ਗੋਦ੍ਵਿਜਦ੍ਵੇषਨਿਰਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਜੋ ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਰ੍ਚਯਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਤਤ੍ਪੂਜਾ ਵਿਫਲਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਪੂਜੈਵ ਮਹਾਭਾਗ ਪੂਜਕਾਨਾਸ਼ੁ ਹॄਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਆਪ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਮੇਵ ਵਿष੍ਮੁਦ੍ਵੇष੍ਟਾਰਂ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਤ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ
ਸੱਚ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਰਤਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰੁਪਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਤਾਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦृਢਭਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਵਿष੍ਣੌ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਭਕਤੀ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੰਦਤਾ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਧੀਃ ਕਥਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵਿਚਾਰ ਆਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮੰਦਤਾ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਚਣ੍ਡਾਲਾ ਅਪਿ ਵੈ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਹਰਿਸੇਵੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰੁਪਾਸਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੁਃਖੋਪਸ਼ਮਨਂ ਹਰਿਪੋਦੋਦਕ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੇषਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰਦਾਰਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਹਰਣੇ ਸਤਤੋਦ੍ਯਤਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਦੌਲਤ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਹਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜੋ ਸੈਂਕੜੇ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁਕਾ ਹੈ,
ਉਦ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਿਪ੍ਰ ਕੀਨਾਸ਼ਾਨਾਮਧੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸਂਖ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਰਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ।
ਸੌਵੀਰਰਾਜ੍ਞੋ ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਅਲਙ੍ਕृਤਂ ਵਿਪਣਿਭਿਰ੍ਯਯੋ ਦੇਵਪੁਰੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਛਦਿਤਂ ਹੇਮਕਲਸ਼ੈਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਧੋ ਮੁਦਂ ਯਯੌ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਜਗਾਮਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਤਸ੍ਯ ਕੀਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚੌਰ੍ਯਲੋਲੁਪਃ
ਚੋਰ, ਜੋ ਚੋਰੀ ਲਈ ਲਾਲਚੀ ਸੀ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਪਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰੁਤ੍ਤਙ੍ਕਂ ਤਪਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਉਤਤੰਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਚੌਰ੍ਯਾਨ੍ਤਰਾਯਕਰ੍ਤਾਰਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੁਬ੍ਧਕੋ ਮੁਨੇ
ਚੋਰੀ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਸੰਤ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਉਤ੍ਤਙ੍ਕਂ ਹॄਨ੍ਤੁਮਾਰੇਭੇ ਵਿਧृਤਾਸਿਰ੍ਮਦੋਦ੍ਧਤਃ
ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉੱਤੰਕ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ।
ਹॄਨ੍ਤੁਂ ਕृਤਮਤਿਂ ਵ੍ਯਾਧਮੁਤ੍ਤਙ੍ਕਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਮਯਾ ਕਿਮਪਰਾਦ੍ਧਂ ਤੇ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤ੍ਤੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀ ਹੋਇਆ ਗਲਤ ਕੀਤਾ? ਦੱਸ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।