ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇष੍ਯਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਤਮਸ੍ਤਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਆ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਭ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਅਸਙ੍ਗੀ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪੂਰਨ ਹੈ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਪਰਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭਾਤਿ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਾ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦਾ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਆਤਮਾ ਹੈ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਂ ਕੂਰ੍ਮਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਕੂਰਮ (ਕਛੂਆ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਤਸ੍ਥਾਵਿਦਂ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਾਰਾਹਂ ਤਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਉਠਾ ਲਿਆ— ਉਸ ਵਾਰਾਹ (ਸੂਰ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਹਤਵਾਨ੍ਯੋ ਹਿ ਤਂ ਨृਸਿਂਹਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਹ ਨਰਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਂ ਪਾਦਾਤ੍ਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਨਤੋ ऽਜਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਅਜੈਯ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਯਭੇਤ੍ਤਾ ਯੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਮ੍
ਜੋ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਤਵਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨੀਕਂ ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਜਹਾਰ ਕੁਲਂ ਸ੍ਵਂ ਯਸ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਯਹਂ ਭਜੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਮੀਸ਼ਾਨਂ ਭਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਯੋ ਧਰ੍ਮਂ ਕृਤਾਦੌ ਤਨ੍ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤੇਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਕੋਟ੍ਯਬ੍ਦੈਰਪਿ ਤਂ ਭਜੇ
ਉਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਵਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਮਨਵਃ ਕਥਂ ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਲ੍ਲਕੋ ਭਜੇ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁ, ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ, ਜੋ ਅਣਜਾਣ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਵਿਤ੍ਰਤਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ ਕਥਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਚਾਲ੍ਪਧੀਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ, ਜੋ ਥੋੜੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਪਾਪਿਨਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸ਼ਦ੍ਧਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਨ੍ਪੁਯੁਃ
ਪਾਪੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਰੁਪਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਤਮਾਦਿਦੇਵਮਜਰਂ ਜ੍ਞਾਨਰੁਪਂ ਭਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਅਜਰ, ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਭਜਦਾ ਹਾਂ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਕਂ ਦੇਵਂ ਵਨ੍ਦੇ ਭਾਵਾਤ੍ਮਕਂ ਹਰਿਮ੍
ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਂ ਯੋ ऽਤ੍ਸ੍ਯਤਿष੍ਟਤ੍ਤਮੀਸ਼ਮਜਰਂ ਭਦੇ
ਜੋ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਜਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਪਦਂ ਯੋ ਦਦਾਤੀਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾ ਨਾਰਦਸਂਯੁਤਾਸ੍ਤੁ ਸਨਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਪੁਦਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਃ
ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਸਨੰਦਨ ਆਦਿ, ਉਸ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸਨਕ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ऽਸ੍ਤਿ ਯਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਸਨਕਾ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ।
ਤੇਨੇਦਮਖਿਲਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਪਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹਿਲਦਾ, ਵਿਆਪਕ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਗੁਣਭੇਦਮਧਿष੍ਠਾਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਤ੍ਰਿਕਮਵਾਸृਜਤ੍
ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਬਣਾਏ।
ਮਧ੍ਯੇਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਮੀਥਾਨਂ ਜਗਦਨ੍ਤਕਰਂ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕੇਚਿਦੂਚਿਰੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।