ਅਵਮਾਨਾਦਿਕਂ ਦੁਃਖਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕਦਾਪ੍ਯਹੋ
ਹਾਏ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਆਦਿ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਸ਼ਰੀਰਮਪਿ ਜੀਰ੍ਣਂ ਚ ਜਰਸਾਪਹਤਂ ਬਲਮ੍
ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗ ਰਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤੁ ਭਾਗ ਦ੍ਵਿਤਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਜਿਤਾਰ੍ਥਾਦਪਾਹਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਾਏ ਹੋਏ ਧਨ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪ ਹੀ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵੇਨਾਰ੍ਜਿਤਾਨਾਂ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਂ ਕਰ੍ਤੁਮਨਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਅਨ੍ਨਾਦੀਨਾਂ ਚ ਦਾਨਾਨਿ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ।
ਨਾਰਨਾਰਾਯਣ ਸ੍ਥਾਨਂ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਉਹ ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਥਾਂ, ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਫਲਿਤੈਃ ਪੁषਅਪਿਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਸਂਚਯੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਫਲ ਲੱਗੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਪਰੈਰ੍ਵृਦ੍ਧੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗृਣਨ੍ਤਂ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਦਾ ਸਮੂਹ ਸੀ, ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੇਦਮਾਲਿਰ੍ਨਨਾਮ ਤਮ੍
ਉਹਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੇਦਮਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਨ੍ਦਮੂਲਫਲਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਨਾਰਾਯਣਧਿਯਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮুনি, ਉਹ ਜੜਾਂ, ਗਠਿਆਂ, ਫਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਮਨ ਨਾਰਾਇਣ 'ਚ ਲਗਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਨਯਾਵਨਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਵਿਨਮ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਮਹਾਭਾਗ ਜ੍ਞਾਨਦਾਨੇਨ ਪਣ੍ਡਿਤ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੋ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਗ੍ਮੀ ਵੇਦਮਾਲਿਂ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਵਾਚਾਲ ਨੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੇਦਮਾਲੀ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤ੍ਵਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ।
ਪਰਾਪਵਾਦਂ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਂ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਮਾ ਕृਥਾਃ
ਕਦੇ ਵੀ ਪਰਾਈ ਬੁਰਾਈ ਜਾਂ ਚੁਗਲੀ ਨਾ ਕਰ।
ਹਰਿਪੂਜਾਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਯਜ ਮੂਰ੍ਖਸਮਾਗਮਮ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਚ ਲੱਗਾ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਾਤ੍ਮਵਲ੍ਲੋਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹੋ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਰਂਭਾਚਾਰਮਹॄਙ੍ਕਾਰਂ ਨੈष੍ਠੁਰ੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜ
ਪਖੰਡ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਰੁਖੇਪਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾਂਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵੈ ਮਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯ ਪੁਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਜੋ ਧਰਮਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਵੀ ਨਾ ਦੱਸ।
ਪੂਜਯਸ੍ਵਾਤਿਯਿਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਕੁਟੁਂਬਾਵਿਰੋਧਤਃ
ਸਦਾ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ।
ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਨਾਰਾਯਣਮਕਾਂ ਮਤਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਰੇਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਪ੍ਰ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਪਰੋ ਭਵ
ਅੱਗੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੇਵਾ 'ਚ ਲੱਗਾ ਰਹੋ।
ਤਥੋਪਲੇਪਨਂ ਚੈਵ ਕੁਰੁष੍ਵ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੜੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੇਪਨ ਕਰ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੋਭਾਂ ਚ ਦੀਪਂ ਚ ਵਿष੍ਣੋਰਾਯਤਨੇ ਕੁਰੁ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਰਸਤਾ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਜਗਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨਮਸ੍ਕਾਰੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਠਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ—
ਵੇਦਾਨ੍ਤਪਠਨਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਕੁਰੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਪਾਠ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਿੰਨੀ ਤੂੰ ਕਰ ਸਕੇ, ਕਰ।
ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਪਾਪਾਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਾਣਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਲੇਸ਼ਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਸਦਾ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗਿਆਨ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।