ਹਰਿ ਭਕ੍ਤਿ ਯੁਤਾ ਦੈਵੀ ਤਦ੍ਧੀਨਾ ਹ੍ਯਾਸੁਰੀ ਮਹਾ
ਹਰੀ ਭਗਤੀ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸੁਰੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਗਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਾਦਿਰਹਿਤਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਪਾਤ੍ਰਦਾਨਨਿਰਤਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ੁਣ੍ਵਤਾਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿਣਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਸਰ੍ਵਧਾਤਾਰਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਕਰਮ ਦੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਜਰਾਮਰਵਨ੍ਮੂਢਾਸ੍ਤਿष੍ਟਨ੍ਤਿ ਨਰਕੀਟਕਾਃ
ਮੂੜ੍ਹ ਲੋਕ ਨਰਕ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੁੱਢੇ ਜਾਂ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਯਜਨ੍ਤਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੈਯੋਵਿਧਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਦੈਵਾਤ੍ਕੇ ऽਪੀਹ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਰੱਬ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਲੋਕ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਇਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਾਚਿਮੇਧ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਮਾਲਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ 'ਵੇਦਮਾਲੀ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਧਨਾਰ੍ਜਨਪਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਲਈ ਧਨ ਕਮਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਚਣ੍ਡਾਲਾਦ੍ਯੈਰਪਿ ਤਥਾ ਸਂਭषੀ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀ
ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੇਟ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਪਰਾਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਗਮਨਂ ਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਮਾਲੀ ਸੁਮਾਲੀ ਚ ਯਮਲਾਵਤਿਸ਼ੋਭਨੌ
ਯਜ੍ਨਮਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁਮਾਲੀ, ਦੋ ਭਰਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਸਨ।
ਪੋषਯਾਮਾਸ ਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਧਨੈਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਧਨਂ ਗਣਯਾਮਾਸ ਕਿਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨ ਨੂੰ ਗਿਣਣ ਲੱਗਾ, ਕਿ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿੰਨਾ ਹੈ।
ਵਿਗਣਯ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਦृष੍ਟੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਾਰ੍ਥਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਧਨ ਗਿਣਿਆ, ਤਾਂ ਅਮਲ ਕਰਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੇਯਾ ਤਪੋ ਵਿਕ੍ਰਯਾਦ੍ਯੈਰੇਤਦ੍ਧਨਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਧਨ ਤਪ, ਵਪਾਰ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਹ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਵਾਞ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ, ਬੇਅੰਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਂਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਨ੍ਯਞ੍ਚ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਚ ਜੀਰ੍ਯੇਤੇ ਤृष੍ਣੇਕਾ ਤਰੁਣਾਯਤੇ
ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਲਂ ਹਤਂ ਚ ਜਰਸਾ ਤृष੍ਣਾ ਤਰੁਣਤਾਂ ਗਤਾ
ਬੁੱਢਾਪਾ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਫਿਰ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਮਨ੍ਯੁਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧੀਮਾਨਪ੍ਯਤਿਮੂਢਧੀਃ
ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਇਨਸਾਨ ਵੀ ਕਦੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਸ਼ਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਦੀਚ੍ਛੇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸੁਖਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਦੀਵੀ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਆਸ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਤਥੈਵ ਸਤ੍ਕੁਲੇ ਜਨ੍ਮ ਆਸ਼ਾ ਹਤ੍ਯਤਿਵੇਗਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਵੀ ਆਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦਾਤਾਪਿ ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕਤਾਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਚ ਜਾਤ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।