ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਨ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਲੋਕ ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਜੋ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਤਾਂ ਤੁष੍ਯੇਨ੍ਨ ਧਨੈਰ੍ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਹਰੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨਾ ਧਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਵਿष੍ਣੁਭਘਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਨॄਣਾਂ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਸਤਤਂ ਪੂਜਨੀਯੋ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਸਦਾ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਪੂਜਾਰਤਾਨਾਂ ਤੁ ਭਵਤ੍ਯੇਨ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰਾਸੁਖਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਪਰਨਿਨ੍ਦਾਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਪਾਤ੍ਰਦਾਨਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ਧਨਂ ਧਿਕ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਧਨ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਾਮਾਕਰਂ ਤਦ੍ਵੈ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸਮਝੋ।
ਚੌਰ੍ਯੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮਿਵ ਵਿਦ੍ਧਿ ਲੋਕੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੱਕਾ ਸਮਝੋ।
ਨਾਰਾਧਯਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਚਕਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਹਰਿ ਭਕ੍ਤਿ ਯੁਤਾ ਦੈਵੀ ਤਦ੍ਧੀਨਾ ਹ੍ਯਾਸੁਰੀ ਮਹਾ
ਹਰੀ ਭਗਤੀ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸੁਰੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਗਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਾਦਿਰਹਿਤਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਪਾਤ੍ਰਦਾਨਨਿਰਤਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ੁਣ੍ਵਤਾਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿਣਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਸਰ੍ਵਧਾਤਾਰਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਕਰਮ ਦੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਜਰਾਮਰਵਨ੍ਮੂਢਾਸ੍ਤਿष੍ਟਨ੍ਤਿ ਨਰਕੀਟਕਾਃ
ਮੂੜ੍ਹ ਲੋਕ ਨਰਕ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੁੱਢੇ ਜਾਂ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਯਜਨ੍ਤਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੈਯੋਵਿਧਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਦੈਵਾਤ੍ਕੇ ऽਪੀਹ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਰੱਬ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਲੋਕ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਇਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਾਚਿਮੇਧ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਮਾਲਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ 'ਵੇਦਮਾਲੀ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਧਨਾਰ੍ਜਨਪਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਲਈ ਧਨ ਕਮਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਚਣ੍ਡਾਲਾਦ੍ਯੈਰਪਿ ਤਥਾ ਸਂਭषੀ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀ
ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੇਟ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਪਰਾਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਗਮਨਂ ਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਮਾਲੀ ਸੁਮਾਲੀ ਚ ਯਮਲਾਵਤਿਸ਼ੋਭਨੌ
ਯਜ੍ਨਮਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁਮਾਲੀ, ਦੋ ਭਰਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਸਨ।
ਪੋषਯਾਮਾਸ ਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਧਨੈਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਧਨਂ ਗਣਯਾਮਾਸ ਕਿਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨ ਨੂੰ ਗਿਣਣ ਲੱਗਾ, ਕਿ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿੰਨਾ ਹੈ।