ਦੇਹਯੋਗਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਭਜਸ੍ਵ ਸਤਤਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਨੁष੍ਯਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ; ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਕਥਞ੍ਚਿਤ੍ਪਰਿਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭੋਗਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਨॄਣਾਂ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਤਪਃ ਫਲਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖਃ ਕੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਡਬੁਦ੍ਧਿਰਚੇਤਨਃ
ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਮੂਰਖ ਤੇ ਸੁਝ-ਬੁਝ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੂਰਖ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤੇषਾਮਤੀਵ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਂ ਵਿਵੇਕਃ ਕੁਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਮਝ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ?
ਕਸ੍ਤਂ ਨ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸਂਸਾਰਾਪ੍ਰਿਪ੍ਰਦੀਪਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ?
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ऽਪਿ ਸ਼੍ਵਪਚਾਧਮਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕੁੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ऽਖਿਲਂ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਯਤਃ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਹਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਤਥਃਆ ਚਰਾਚਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿष੍ਣਾਵਿਵ ਪ੍ਰਲੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਹਰਿਣਾ ਵ੍ਯਾਤ੍ਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਭੇ ਤੇ ਨਿਕਟੇ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਨ੍ਨਾਸ਼ੋ ਹਰਿਸੇਵਯਾ
ਦੋਵੇਂ ਨੇੜੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਸਂਸਾਰਪਾਸ਼ਵਿਚ੍ਛੇਦੀਕਸ੍ਤਂ ਨ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪੇक्षा ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਯਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਨਾਮ੍ਨਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਲੋਕਃ ਸਂਸਾਰੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਯਮਾਨੋ ਯਮਭਟੈਰਸ਼ਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਸਾਧਨੈਃ
ਜਦੋਂ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦੇਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਭੂਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੌਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਸ਼੍ਵਰਂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਧਰ੍ਮਂ ਨੈਵਾਚਰਤ੍ਯਯਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸਵੰਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦਮ੍ਭਾਚਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਕਪਟ ਵਾਲਾ ਵਿਵਹਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਸੂਯਾ ਤਥਾਨृਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਈਰਖਾ ਤੇ ਝੂਠ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਕਰਃ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਃ ਕਾਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਾਮ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਰਕਾਣਾਂ ਸਾਧਨਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦਪਿ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦਭਿਸਂਯੋਜ੍ਯ ਪਰਾਤ੍ਮਨਿ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੌ ਸ੍ਥਿਤੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥੇ ਨ ਭਜਨ੍ਤਿ ਮਦੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਾਃ ਕਥਂ ਪਾਰਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਕਲਾ ਰੋਗਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਤੀਰਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇ ਵੈ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਨ੍ਦਿਤਾਃ
ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਨਿੱਤ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਭਾਵਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਂ ਯਾਹਿ ਸ਼ਰਣਂ ਮੁਨੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲੋ, ਹੇ ਮੁਨੀ।