ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦਦਾਤਿ ਸ੍ਵਪਦਂ ਮੁਨੇ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮুনি।
ਦੇਵਪੂਜਾਪਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਹ੍ਯਹਙ੍ਕਾਰਂ ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲੋਲਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਥਾ
ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੌਲਤ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਤੇ ਥੋੜੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਾਦਿਭਿਰ੍ਧਨਂ ਬਾਧ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣਭਙ੍ਗੁਰਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਤਂ ਚ ਭੋਜਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਿਯਦਾਯੁਃ ਸਮਾਹृਤਮ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕਿਯਦ੍ਵਿषਯਭੋਗੈਸ਼੍ਚ ਕਦਾ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੋਂ ਕੋਈ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ?
ਵਯਸ੍ਯੇਵ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਮਨਹਙ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰ।
ਵਰੁਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਨਿਲਯਮਾਪਦਾਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਧਿਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨਰੋ ਵृਥਾ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਅਰਥ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕਰੇ?
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਕੁਲੇ
ਮੌਤ ਦੇ ਅਣਸੁਣੇ ਡਰ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਹਯੋਗਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਭਜਸ੍ਵ ਸਤਤਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਨੁष੍ਯਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ; ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਕਥਞ੍ਚਿਤ੍ਪਰਿਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭੋਗਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਨॄਣਾਂ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਤਪਃ ਫਲਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖਃ ਕੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਡਬੁਦ੍ਧਿਰਚੇਤਨਃ
ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਮੂਰਖ ਤੇ ਸੁਝ-ਬੁਝ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੂਰਖ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤੇषਾਮਤੀਵ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਂ ਵਿਵੇਕਃ ਕੁਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਮਝ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ?
ਕਸ੍ਤਂ ਨ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸਂਸਾਰਾਪ੍ਰਿਪ੍ਰਦੀਪਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ?
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ऽਪਿ ਸ਼੍ਵਪਚਾਧਮਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕੁੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ऽਖਿਲਂ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਯਤਃ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਹਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਤਥਃਆ ਚਰਾਚਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿष੍ਣਾਵਿਵ ਪ੍ਰਲੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਹਰਿਣਾ ਵ੍ਯਾਤ੍ਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਭੇ ਤੇ ਨਿਕਟੇ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਨ੍ਨਾਸ਼ੋ ਹਰਿਸੇਵਯਾ
ਦੋਵੇਂ ਨੇੜੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਸਂਸਾਰਪਾਸ਼ਵਿਚ੍ਛੇਦੀਕਸ੍ਤਂ ਨ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪੇक्षा ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਯਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਨਾਮ੍ਨਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਲੋਕਃ ਸਂਸਾਰੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਯਮਾਨੋ ਯਮਭਟੈਰਸ਼ਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਸਾਧਨੈਃ
ਜਦੋਂ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦੇਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਭੂਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੌਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਸ਼੍ਵਰਂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਧਰ੍ਮਂ ਨੈਵਾਚਰਤ੍ਯਯਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸਵੰਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦਮ੍ਭਾਚਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਕਪਟ ਵਾਲਾ ਵਿਵਹਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।