ਨਿਰ੍ਦੇष੍ਟੁਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਾਪ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਾਗ੍ਰਦਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਭਿਰਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮੀ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ 'ਜਾਗਦਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪਨ੍ਨਿਚ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਯਦਾ ਸ੍ਵਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ 'ਸੁਪਨਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਵਰੁਪੋ ਯਦਾਤ੍ਮਾਸੌ ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ—
ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੋ ਦੇਵਃ ਸੁषੁਤ੍ਪ ਇਤਿ ਗੀਯਤੇ
ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, 'ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਿਲੋਲਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਘਜ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤੁष੍ਯਤੇ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਮਧੁਕੈਟਭਮਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਸਙ੍ਗੋ ਨਿਰਹਂ ਕਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਮਾਪਤਿਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤੋ ਹ੍ਯਧੋਕ੍ਸ਼ਜਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦਦਾਤਿ ਸ੍ਵਪਦਂ ਮੁਨੇ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮুনি।
ਦੇਵਪੂਜਾਪਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਹ੍ਯਹਙ੍ਕਾਰਂ ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲੋਲਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਥਾ
ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੌਲਤ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਤੇ ਥੋੜੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਾਦਿਭਿਰ੍ਧਨਂ ਬਾਧ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣਭਙ੍ਗੁਰਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਤਂ ਚ ਭੋਜਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਿਯਦਾਯੁਃ ਸਮਾਹृਤਮ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕਿਯਦ੍ਵਿषਯਭੋਗੈਸ਼੍ਚ ਕਦਾ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੋਂ ਕੋਈ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ?
ਵਯਸ੍ਯੇਵ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਮਨਹਙ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰ।
ਵਰੁਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਨਿਲਯਮਾਪਦਾਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਧਿਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨਰੋ ਵृਥਾ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਅਰਥ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕਰੇ?
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਕੁਲੇ
ਮੌਤ ਦੇ ਅਣਸੁਣੇ ਡਰ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਹਯੋਗਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਭਜਸ੍ਵ ਸਤਤਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਨੁष੍ਯਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ; ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਕਥਞ੍ਚਿਤ੍ਪਰਿਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭੋਗਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਨॄਣਾਂ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਤਪਃ ਫਲਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖਃ ਕੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਡਬੁਦ੍ਧਿਰਚੇਤਨਃ
ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਮੂਰਖ ਤੇ ਸੁਝ-ਬੁਝ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੂਰਖ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤੇषਾਮਤੀਵ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਂ ਵਿਵੇਕਃ ਕੁਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਮਝ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ?
ਕਸ੍ਤਂ ਨ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸਂਸਾਰਾਪ੍ਰਿਪ੍ਰਦੀਪਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ?
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ऽਪਿ ਸ਼੍ਵਪਚਾਧਮਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕੁੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ऽਖਿਲਂ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਯਤਃ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਹਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਤਥਃਆ ਚਰਾਚਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿष੍ਣਾਵਿਵ ਪ੍ਰਲੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।