ਭਜ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਮਨ, ਦਿਲ ਤੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਜਨ ਕਰ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਨ ਚੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਨਰਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦੇ।
ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਿ ਤਸ੍ਯ ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ऽਧਿਕਾਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਤੌ ਕਰੌ ਲਫਲੌ ਜ੍ਞੇਯੌ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਪਰੌ ਤੁ ਯੌ
ਉਹ ਦੋ ਹੱਥ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਹਰਿਨਾਮਪਰਾ ਤੁ ਯਾ
ਉਹ ਜੀਭ ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਗੁਰੁਸਮਂ ਨਾਰਿਤ ਨਤ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ
ਗੁਰੂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੱਚ ਨਹੀਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।
ਅਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ ਸਂਸਾਰੇ ਸਤ੍ਯਂ ਹਰਿਸਮਰ੍ਚਨਮ੍
ਇਸ ਫਿਕਰਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਅਸਲ ਹੈ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਕੁਟਾਰੇਣ ਚ੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਸੁਖੀ ਭਵ
ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕੁਟਾਰੇ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਕਥਾਸਾਰਪੂਰਿਤੇ ਲੋਕਵਨ੍ਦਿਤੇ
ਉਹ ਕੰਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਸ਼ਮਧ੍ਯਗਂ ਦੇਵਂ ਭਜ ਨਾਰਦ ਸਂਤਤਮ੍
ਨਾਰਦ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਨਿਰ੍ਦੇष੍ਟੁਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਾਪ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਾਗ੍ਰਦਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਭਿਰਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮੀ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ 'ਜਾਗਦਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪਨ੍ਨਿਚ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਯਦਾ ਸ੍ਵਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ 'ਸੁਪਨਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਵਰੁਪੋ ਯਦਾਤ੍ਮਾਸੌ ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ—
ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੋ ਦੇਵਃ ਸੁषੁਤ੍ਪ ਇਤਿ ਗੀਯਤੇ
ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, 'ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਿਲੋਲਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਘਜ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤੁष੍ਯਤੇ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਮਧੁਕੈਟਭਮਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਸਙ੍ਗੋ ਨਿਰਹਂ ਕਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਮਾਪਤਿਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤੋ ਹ੍ਯਧੋਕ੍ਸ਼ਜਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦਦਾਤਿ ਸ੍ਵਪਦਂ ਮੁਨੇ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮুনি।
ਦੇਵਪੂਜਾਪਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਹ੍ਯਹਙ੍ਕਾਰਂ ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲੋਲਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਥਾ
ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੌਲਤ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਤੇ ਥੋੜੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਾਦਿਭਿਰ੍ਧਨਂ ਬਾਧ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣਭਙ੍ਗੁਰਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਤਂ ਚ ਭੋਜਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਿਯਦਾਯੁਃ ਸਮਾਹृਤਮ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕਿਯਦ੍ਵਿषਯਭੋਗੈਸ਼੍ਚ ਕਦਾ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੋਂ ਕੋਈ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ?
ਵਯਸ੍ਯੇਵ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਮਨਹਙ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰ।
ਵਰੁਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਨਿਲਯਮਾਪਦਾਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਧਿਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨਰੋ ਵृਥਾ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਅਰਥ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕਰੇ?
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਕੁਲੇ
ਮੌਤ ਦੇ ਅਣਸੁਣੇ ਡਰ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।