ਵਿਭਾਤ੍ਯਜ੍ਞਾਨਨਾਸ਼ੇ ਤੁ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਗਿਆਨ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਾਸ਼ੇ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਂ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਰਮਲ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਮਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਿਤਯਾ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾਂ ਵਰਿष੍ਟਾਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषੋ ऽਨਾਦਿਃ ਸ਼ਬ੍ਦਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਗੀਯਤੇ
ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਆਦਿ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਸ਼ਬਦ-ਬ੍ਰਹਮ' ਵਜੋਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਨਨ੍ਦਂ ਨਿਰ੍ਮਲਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਗੀਯਤੇ
ਉਹ ਆਨੰਦਮਈ, ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ 'ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਕਾਰਮਜਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਗੀਯਤੇ
ਉਹ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ 'ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਤਾਪਤਤ੍ਪਾਨਾਂ ਸੁਧਾਵृष੍ਟਿਸਮਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਤੋਂ ਝਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਨਾਦਰੁਪਮਨੌਪਮ੍ਯਮਰ੍ਦ੍ਧਮਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਨਾਦ ਦੀ ਸੁਰਤ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਅਰਧ ਮਾਤਰਾ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਮਕਾਰਂ ਰੁਦ੍ਰਰੁਪਂ ਸ੍ਯਾਦਰ੍ਧ੍ਦਮਾਤ੍ਰਂ ਪਰਾਤ੍ਮਕਮ੍
‘ਮ’ ਮਾਤਰਾ ਰੁਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਅਰਧ ਮਾਤਰਾ ਸਰਵੋਚ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਰਤ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਸਮੁਚ੍ਚਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਬੋਧਕਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਚ੍ਯਵਾਚਕਸਂਬਨ੍ਧੋ ਹ੍ਯੁਪਚਾਰਾਤ੍ਤਯੋਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਵਾਚਕ ਤੇ ਵਾਚਯ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਉਪਚਾਰਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਭ੍ਯਾਸੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭਨ੍ਤਿ ਚ
ਇਸ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਂ ਤੇਜੋ ਧ੍ਯਾਯੇਦਾਤ੍ਮਨਿ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਨਿਰਮਲ ਤੇਜ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਤ੍ਪਾਪਹਰਂ ਵਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਧृਦਿ
ਜੋ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਰਿਸਾਲੋਕ੍ਯਮਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਵਰਗਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਮਪਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਯਤ੍ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤਦੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਯਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰਵ ਦੇਵਤਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਭਕਤੀ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਮੁਨੇ ਕਾਰੁਣ੍ਯਵਾਰਿਧੇ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ।
ਭਜ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਮਨ, ਦਿਲ ਤੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਜਨ ਕਰ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਨ ਚੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਨਰਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦੇ।
ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਿ ਤਸ੍ਯ ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ऽਧਿਕਾਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਤੌ ਕਰੌ ਲਫਲੌ ਜ੍ਞੇਯੌ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਪਰੌ ਤੁ ਯੌ
ਉਹ ਦੋ ਹੱਥ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਹਰਿਨਾਮਪਰਾ ਤੁ ਯਾ
ਉਹ ਜੀਭ ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਗੁਰੁਸਮਂ ਨਾਰਿਤ ਨਤ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ
ਗੁਰੂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੱਚ ਨਹੀਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।
ਅਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ ਸਂਸਾਰੇ ਸਤ੍ਯਂ ਹਰਿਸਮਰ੍ਚਨਮ੍
ਇਸ ਫਿਕਰਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਅਸਲ ਹੈ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਕੁਟਾਰੇਣ ਚ੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਸੁਖੀ ਭਵ
ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕੁਟਾਰੇ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਕਥਾਸਾਰਪੂਰਿਤੇ ਲੋਕਵਨ੍ਦਿਤੇ
ਉਹ ਕੰਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਸ਼ਮਧ੍ਯਗਂ ਦੇਵਂ ਭਜ ਨਾਰਦ ਸਂਤਤਮ੍
ਨਾਰਦ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰ।