ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਹਨ।
ਏਵਂ ਯਮਸ੍ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਮ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਲਯਾਂਬੁਦਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਹ੍ਯਞ੍ਜਨਾਦ੍ਰਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਜਲ-ਪ੍ਰਲੈ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਰਗਾ ਗੂੰਜ, ਅਤੇ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਯੋਜਨਤ੍ਰਯਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੀਰ੍ਘਨਾਸਿਕਃ
ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਨੱਕ ਵਾਲਾ।
ਮृਤ੍ਯੁਜ੍ਵਰਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗੁਤ੍ਪੋ ऽਪਿ ਭੀषਣਃ
ਮੌਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਂਪਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਪਿਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੋ ਭੋ ਪਾਪਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਅਹॄਙ੍ਕਾਰਪ੍ਰਦੂषਿਤਾਃ
ਓ ਪਾਪੀਆਂ, ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੋ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਏ ਹੋ!
ਕਾਮਕ੍ਤੋਧਾਦਿਦृष੍ਟੇਨ ਸਗਰ੍ਵੇਣ ਤੁ ਚੇਤਸਾ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ।
ਕृਤਵਨ੍ਤਃ ਪੁਰਾ ਪਾਪਾਨ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਤਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪ ਕੀਤੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ।
ਭृਤ੍ਯਮਿਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਚਰਿਤਂ ਯਥਾ
ਨੌਕਰ, ਮਿਤਰ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਪੋषਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਅਨ੍ਯਤੋਗਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਾਲਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਥਾ ਕृਤਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸੁਬਹੂਨਿ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਕੀਤੇ।
ਵਿਚਾਰਯਧ੍ਵਂ ਯੂਯਂ ਤੁ ਯੁष੍ਮਾਭਿਸ਼੍ਚਾਰਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚੋ।
ਦਰਿਦ੍ਰੇ ऽਪਿ ਚ ਮੂਰ੍ਖੇ ਚ ਪਣ੍ਡਿਤੇ ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਚਾਹੇ ਗਰੀਬ ਹੋ, ਮੂਰਖ ਹੋ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂ ਧਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਤ੍ਪੇਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਾਪਿਨਸ੍ਤਦਾ
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਉਸ ਵੇਲੇ—
ਯਮਾਜ੍ਞਾਕਾਰਿਣਃ ਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾ ਦੂਤਾ ਭਯਾਨਕਾਃ
ਯਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਕਠੋਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤ—
ਸ੍ਵਦੁष੍ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਤੇ ਤੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਪਾਪਸ਼ੇषਤਃ
ਆਪਣੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦ ਪਾਪ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਸਂਸ਼ਯੋ ਜਾਤੋ ਮਚ੍ਚੇਤਸਿ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ।
ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪਾਪਾਨ੍ਯਪਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਧਰਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦਿਨਾਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਨਾਸ਼ੋ ਲੋਕਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਵੈ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਾਮਦਾਨਾਦਿਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯੈਵ ਵਿਧਿਨਨ੍ਦਨ
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਲਯੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਲੈ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਮੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਜਾਤਸ੍ਤਂ ਭਵਾਞ੍ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧੌ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ! ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਕ੍ਸ਼ਰੋ ऽਨਨ੍ਤਃ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਅਟੱਲ, ਅਨੰਤ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਚਾਨਣ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ऽਪਿ ਪਰਾਨਨ੍ਦੋ ਗੁਣਵਾਨਿਵ ਭਾਤਿ ਯਃ
ਉਹ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਰੂਪ, ਗੁਣਵਾਨ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣੋਪਾਧਿਕਭੇਦੇषੁ ਤ੍ਰਿष੍ਵੇਤੇषੁ ਸਨਾਤਨ
ਹੇ ਸਦੀਵੀ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਪੇਣ ਸृਜਤਿ ਵਿष੍ਣੁਰੁਪੇਣ ਪਾਤਿ ਚ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਯਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਲੈ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾਦ੍ਯਾਸ਼ਅਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਸਥਾਵਰ ਆਦਿ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—