ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਗਾਦਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਨੁਤਾਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਗ ਆਦਿ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਛਤਾਵਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ,
ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਨ੍ਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਕਾਰਮਨਾਮਯਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਮृਤੋ ਵਾ ਪੂਜਿਤੋ ਵਾਪਿ ਧ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਣਮਿਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ,
ਸਂਪਰ੍ਕਾਦ੍ਯਦਿ ਵਾ ਮੋਹਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਤੇ ਹਰਿਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਸਕृਤ੍ਸਂਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਲੇਸ਼ਸਂਚਯਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਯੈਰ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਡਿਲ੍ਲਤਾਲੋਲਂ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਛਣਕਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵੇ ऽਨ੍ਤਰਾਯਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨਃਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮੋਕ੍ਸ਼ਾਖ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ
ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਲਕੜ ਹਨ: ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਖ।
ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਗृਹਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਧਨਧਾਨ੍ਯਾਭਿਧਾਵਤੀਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਘਰ, ਜਮੀਨ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ—
ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਲੋਭਂ ਮੋਹਂ ਮਦਂ ਤਥਾ
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲੋਭ, ਭੁਲੇਖਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ—
ਵ੍ਯਾਪਾਰਾਨ੍ਸਕਲਾਂਸ੍ਤ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਮਰਣਂ ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਵੈ ਜਰਾ
ਜਦ ਤਕ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਜਦ ਤਕ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ—
ਧੀਮਾਨ੍ਨਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਸ਼ਰੀਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਨਸ਼੍ਵਰੇ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨਾਸਵੰਤ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੇ।
ਆਸਨ੍ਨਮਰਣੋ ਦੇਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਰ੍ਪ੍ਪਂ ਵਿਮੁਚਤ
ਸਰੀਰ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਜਤਿ ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਹਾਪਾਤਕਵਾਨਪਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ—
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਸਾਂਗਾ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਵੇਦ, ਹੇ ਉੱਤਮ—
ਕਿਂ ਵੈ ਵੇਦੈਰ੍ਮਖੈਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਿਂਵਾ ਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਣੈਃ
ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਜਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ—
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਕਿਂ ਤਪੋਭਿਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰਪਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਪ ਜਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਵੇਦਾਨ੍ਤਵੇਦ੍ਯਂ ਭਵਰੋਗਵੈਦ੍ਯਂ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਦਮਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯ
ਜੋ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵੈਦਾਂਤ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਭਵ-ਰੋਗ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਉਹ ਅਚਲ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਰੁਪਂ ਪਰਮਚ੍ਯੁਤਾਖ੍ਯਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯੇਤਿ ਨਰਃ ਸਖਾਯਮ੍
ਉੱਚਤ, ਅਚਲ, ਜੋਤੀ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਮਮਾਰ੍ਗਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਯਮ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸੁਖਦਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਪਾਪਿਨਾਂ ਭਯਦਾਯਕਮ੍
ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਮਮਾਰ੍ਗਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਕਥੈਤਃ ਪੂਰ੍ਵਸੂਰਿਭਿਃ
ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦੁਃਖੇਨ ਭृਸ਼ਮਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਦਨ੍ਤੋ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਦੀਨਾਃ ਪਾਪਿਨੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਥਿ
ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਰੋਦੇ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਰਸਤਾ ਪੂਰਾ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਯਮਭਟੈਃ ਪ੍ਰਤੋਦਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾਯੁਧੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਚਾਬਕਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵੈ ਦਾਵਰੁਪੇਣਃ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਾਃ ਸ਼ਿਲਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਿਤੇ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।