ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰੇਤਃ ਸੇਕੇ ऽਗ੍ਨਿਦਾਹਨਮ੍
ਜੇ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸੜ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਬੀਜ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਵਾਬ੍ਦਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਤਤ੍ਪਰਃ
ਨੌਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਵਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਂ ਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਪਿਤृਵ੍ਯਭਾਰ੍ਯਾਮਥ ਮਾਤੁਲਾਨੀਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਚ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਦਿ ਕਾਮਮੁਗ੍ਧਃ
ਜੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ, ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਚਾਚਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਮੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਦਿਵਸੇ ਬਹੁਵਾਰਂ ਤ੍ਰਿਵਾਰ੍षਿਕਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨਤ੍ਰਯੇ ਗਤੇ ਵਹ੍ਨਿਦਗ੍ਧਃ ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਤ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਨ ਤੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ਿष੍ਯਪਤ੍ਨੀਂ ਯਸ੍ਤੁ ਵੈ ਕਾਮਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਕਾਮਤੋ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸੋ ऽਬ੍ਦਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਤਪ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਮਨ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸ ਨਿਵ੍ਰਰ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਪੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹਰ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਯਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਰੇਤ੍ਸਮ੍ਯਗਨ੍ਯਥਾ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਗਙ੍ਕृਤ੍ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਸਂ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਮੁਪਾਵਸੇਤ੍
ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਗਂ ਤੁ षਣ੍ਮਾਸਂ ਚਰੇਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਦ੍ਵਯਮ੍
ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਦੋ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਤਚ੍ਚ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਂਗੇ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਾਜਾਵਿਕਂ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਹਤ੍ਵਾ ਕੁਕ੍ਕੁਟਕਂ ਤਥਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਬਿੱਲੀ, ਬੱਕਰੀ, ਕੁੱਤਾ ਜਾਂ ਮੁਰਗਾ ਮਾਰ ਦੇਵੇ,
ਜਤ੍ਪਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਕਰਿਵਧੇ ਪਰਾਕਂ ਗੋਵਧੇ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੇ ਜਤਪ ਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਤਪ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੇ ਪਰਾਕ ਤਪ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਨਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਾਦ੍ਯੇषੁ ਪੁष੍ਪਮੂਲਫਲੇषੁ ਚ
ਪੀਣ, ਸੌਣ, ਬੈਠਣ ਆਦਿ ਅਤੇ ਫੁੱਲ, ਜੜ, ਫਲ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ,
ਸ਼ੁष੍ਕਕਾष੍ਟਤृਣਾਨਾਂ ਚ ਦ੍ਰੁਮਾਣਾਂ ਚ ਗੁਡਸ੍ਯ ਚ
ਸੁੱਕਾ ਲੱਕੜ, ਘਾਹ, ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਗੁੜ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ,
ਟਿਟ੍ਟਿਭਂ ਚਕ੍ਰਵਾਕਂ ਚ ਹਂਸਂ ਕਾਰਣ੍ਡਵਂ ਤਥਾ
ਟੀਟੀਭਾ ਪੰਛੀ, ਚਕਰਵਾਕ, ਹੰਸ ਤੇ ਕਾਰੰਡਵਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕਂ ਚਾषਂ ਬਲਾਕਂ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਂ ਚ ਕਚ੍ਛਪਮ੍
ਤੋਤਾ, ਕਾਂ, ਬਲਾਕਾ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ ਅਤੇ ਕਛੁਆ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰੇਤੋਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਭੋਜਨੇ
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਉਹ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਜੋ ਰੇਤ, ਪਿਸਾਬ ਜਾਂ ਗੰਦ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਰਜਸ੍ਵਲਾਂ ਚ ਚਾਣ੍ਡਾਲਂ ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਂ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਜਸਵਾਲਾ ਔਰਤ, ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਚੈਲਂ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਘृਤਂ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼ੇਯਤ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਘੀ ਵੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇष੍ਵਨ੍ਯਤਮਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਅਜ੍ਞਾਨਾਧਦ੍ਯਦਿ ਭੋਜਨੇ
ਜੇ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਣ,
ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਜਪਾਦੌ ਚ ਭੋਜਨਾਦੌ ਚ ਨਾਰਦ
ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਦੇਣ, ਜਪ ਕਰਨ ਜਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ,
ਉਦ੍ਵਮੇਦ੍ਧੁਕ੍ਤਮਂਨ੍ਨਤਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਵਾ ਚੋਪਵਸੇਤ੍ਤਥਾ
ਖਾਣਾ ਉਲਟੀ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਦਿਮਧ੍ਯੇ ਯਦ੍ਯੇषਾ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਧੂਨਿਮਪ੍ਯੁਤ
ਜੇ ਵਰਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਕੋਈ ਰਾਖ ਸੁਣ ਲਵੇ,
ਪਾਪਾਨਾਮਧਿਕਂ ਪਾਪਂ ਦ੍ਵਿਜਦੈਵਤਨਿਨ੍ਦਨਮ੍
ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਤਕਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਿ ਸੂਰਿਭਿਃ
ਜੋ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸੁਰਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ,
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,