ਤਤ੍ਰ ਸਾਂਤਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੋਪਵਾਸਤਃ
ਉਥੇ ਸੰਤਾਪਨ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਨ੍ਤਾਸਨਮਨੁष੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਧੇਨੁਭੂਮ੍ਯਾਦਿਕੇषੁ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਜਾਂ ਗਾਂ, ਜਮੀਨ ਆਦਿ ਲੈ ਲਵੇ,
ਤ੍ਰਸਰੇਣੁਸਮਂ ਹੇਮ ਹृਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਧੂੜ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਤ੍ਰਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕਪ੍ਰਮਾਣਕਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗੌਰਸਰ੍षਪਮਾਨਂ ਤੁ ਹृਤ੍ਵਾ ਹੇਮ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਗਊ ਦੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਭਾਰ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਵਮਾਤ੍ਰਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ੍ਤੇਯਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਦਿਜਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੇਮ ਕृष੍ਣਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਹृਤ੍ਵਾ ਸਾਂਤਪਨਂ ਚਰੇਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਲੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਪਨ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਪਕ੍ਵਯਵਭੁਗ੍ਵਰ੍षੇਣੈਕੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਗਊ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਜੌ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਾਂਤਪਨਂ ਸਮ੍ਯਗਨ੍ਯਥਾ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸੰਤਾਪਨ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਰਜਤਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਮੁਨੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਚਾਂਦੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾ ਓ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਦ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਕਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਦੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਪਾਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਦਧਿਕਸ੍ਤੇਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੋਰੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਨਿष੍ਕਮਾਨੇ ਤੁ ਪਰਾਕਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਕਮ ਹਜ਼ਾਰ ਨਿਸ਼ਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਾਕਾ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮੁਦੀਰ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸ੍ਵਮੁष੍ਕਂ ਤੁ ਚ੍ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਮੁਦੀਰਯਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਆਪ ਹੀ ਕੱਟ ਦੇਵੇ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਮਾਰ੍ਗੈ ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਿਚਾਰਯੇਤ੍
ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਖ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੇ।
ਮਰੁਤ੍ਪ੍ਰਪਤਨਂ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਮੁਦਾਹਰਨ੍
ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਕਾਰੀषਵਹ੍ਨਿਨਾ ਦਗ੍ਧਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਗਊ ਦੇ ਗੋਬਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਵਧੀਆ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰੇਤਃ ਸੇਕੇ ऽਗ੍ਨਿਦਾਹਨਮ੍
ਜੇ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸੜ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਬੀਜ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਵਾਬ੍ਦਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਤਤ੍ਪਰਃ
ਨੌਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਵਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਂ ਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਪਿਤृਵ੍ਯਭਾਰ੍ਯਾਮਥ ਮਾਤੁਲਾਨੀਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਚ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਦਿ ਕਾਮਮੁਗ੍ਧਃ
ਜੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ, ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਚਾਚਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਮੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਦਿਵਸੇ ਬਹੁਵਾਰਂ ਤ੍ਰਿਵਾਰ੍षਿਕਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨਤ੍ਰਯੇ ਗਤੇ ਵਹ੍ਨਿਦਗ੍ਧਃ ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਤ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਨ ਤੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ਿष੍ਯਪਤ੍ਨੀਂ ਯਸ੍ਤੁ ਵੈ ਕਾਮਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਕਾਮਤੋ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸੋ ऽਬ੍ਦਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਤਪ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਮਨ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸ ਨਿਵ੍ਰਰ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਪੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹਰ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।