ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਦਯਾਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮਹਾ ਭਾਗ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਸ਼ੀਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੀ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਰਾਧਿਤੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਮਾਕ੍ਰਣ੍ਡੇਯੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਸਾਰਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਬੜੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਤ੍ਯੇਕਾਰ੍ਣਵੀਭੂਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਰਭਾਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਇਕ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਈ, ਤਾਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।
ਮृਕਣ੍ਡੁਤਨਯੋ ਧੀਮਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਚ੍ਛੇਤੇ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ ਜਦ ਤੱਕ ਹਰੀ ਆਪ ਸੁੱਤਾ ਰਿਹਾ।
ਦਸ਼ਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਮੇषੈਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਸ ਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਛਿਨਕ ਦੇ ਸਮਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤੋ ਕ੍ਸ਼ਣੋ ਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤੈਃ ਪਙ੍ਭਰ੍ਘਟਿਕਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਹ ਛਿਨਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਘੜੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੇਰ੍ਭਵੇਨ੍ਯਾਸਃ ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਿਤਯਸਂਯੁਤਃ
ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਯੇਨ ਭਵੇਦਬ੍ਦਃ ਸ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ, ਇਕ ਸਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਦਿਨ ਹੈ।
ਮਾਨੁषੇਣੈਵ ਮਾਸੇਨ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦਿਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦੈਵਤਂ ਯੁਗਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦਿਵਯ ਯੁਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸਤ੍ਪਤਿਸਂਖ੍ਯਾਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਯੁਗੈਃ
ਇਕ ਮਨਵੰਤਰ ਇਕਹੱਤਰ ਐਸੇ ਦਿਵਯ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਦਿਵਸਂ ਤਾਵਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਦਿਨ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਨਾ ਹੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁषੇਣ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਵੇਚ੍ਛृਣੁ
ਸੁਣੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਸੋ ਵਤ੍ਸਰਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵੇਧਸਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਰਚਨਹਾਰ ਲਈ ਮਹੀਨਾ ਤੇ ਸਾਲ ਵੀ ਸਮਝੋ।
ਵਿष੍ਣੋਰਹਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਤਾਵਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੀ ਜਾਣੋ, ਤੇ ਰਾਤ ਵੀ ਉੱਨੀ ਹੀ ਲੰਬੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਮਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਸ੍ਥਿਤਵਾਨ੍ਹਰਿਸਾਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਹਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਰਿਹਾ।
ਸृष੍ਟਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਪੇਣ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਲਦੀਆਂ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣੌ ਹਰੇਃ
ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਵਾਗ੍ਭਿਰਿष੍ਟਾਭਿਃ ਸਦਾਨਨ੍ਦੈਕਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਵਾਸੁਦੇਵਮਨਾਧਾਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਤੇ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਤਰ੍ਕ੍ਯਮਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਮਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ ਰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ।
ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਰੁਪਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਉੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਕਰੁਪਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਸਰਵੋਚ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਸਨਾਤਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਰੁਪਂ ਬਹੁਰੁਪਂ ਤਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।
ਤਮਾਦਿਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਦਿ ਦੇਵ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।