ਪਾਰਣਂ ਚੋਪਵਾਸਂ ਚ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ਗृਹੀ
ਜਿਸ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਉਹ ਨਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਨਾਂ ਉਪਵਾਸ ਖੋਲ੍ਹੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਯਦਿ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਸੁਰਾਪੇਨ ਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਨਾਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਣ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਜ੍ਞਿਕੈਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ऋਚਾ ਚੈਵ ਸੋਮਪਾਸ੍ਤ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜ
‘ਆਪਿਆਯਸਵ’ ਰਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੇ ‘ਸੋਮਾ ਪੀ ਚੁੱਕਾ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸਤ੍ਯੇਂਨੋਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਯੋਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਉਦਾਹृਤਾਃ
ਅਸਤਯੇਨੋਦਵਯਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਵ੍ਰਤਾਦੀਨਿ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਵਰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਖੂਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਪਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਭਵਵ੍ਯਾਧਿਃ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨੈਵ ਬਾਧਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਧਰ੍ਮਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਫਲੇਚ੍ਛੁਭਿਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਨਿष੍ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਰਾਭਾਣ੍ਡਮਿਵਾਪਗਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ, ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਨਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਤਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗੀ ਚ ਪਞ੍ਚਮਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪੰਜਵਾਂ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਸਂਵਸੇਤ੍ਸਹ ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਪਤਿਤਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਹਤਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕਪਾਲਮਪਿ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਖੋਪੜੀ ਵੀ ਚੁਕ ਕੇ ਫਿਰੇ।
ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਧ੍ਵਜਦਣ੍ਡੇ ਤੁ ਧृਤ੍ਵਾ ਵਨਚਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਪਦਾਰਥ ਧਵਜ ਦੇ ਡੰਡੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸੀਤ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਸਮ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨ੍ਹਾਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਦਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹੇ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿੰਗਾਰ ਤੋਂ ਬਚੇ।
ਯਦਿ ਵਨ੍ਯੈਰ੍ਨ ਜੀਵੇਤ ਗ੍ਰਾਮੇ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਫੂਟ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਬਿਤਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਭਿਖ ਮੰਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਪੋਤਿ ਕਰ੍ਮਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਰ੍ਥਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਾਪਿ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਗਾਂ, ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ خاطر ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ।
ਏਤੇष੍ਵਨ੍ਯਤਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਂ ਵਾਪਿ ਮਰੁਤ੍ਪ੍ਰਪਤਨਂ ਤਥਾ
ਅੱਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸੁੱਟਣਾ ਵੀ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਦਿਵਧੇ ਚੈਵ ਵ੍ਰਤਮੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਆਦਿ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਲਈ, ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵ੍ਰਤ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਗਦਿਤਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਿਧਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਹॄਨ੍ਤਿ ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤਂ ਮੁਸ਼ਲ੍ਯਂ ਵਿਰ੍ਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ 'ਮੁਸ਼ਲਯ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਨਾਂ ਵਧੇ ਤ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪਾਦਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਨ੍ਯਕਾਵਧੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਅੱਧਾ, ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਵਿਪ੍ਰਃ षਡਬ੍ਦਂ ਕੁਚ੍ਛ੍ਰਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਛੇ ਸਾਲ ਤਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਹਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਚਾष੍ਟਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਦীক্ষਿਤ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਤਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।